Sarı-kırmızı referandum

Galatasaray''da yarın ''Tüzük'' değişiyor. Bu değişim öyle keyfi bir değişim de değil. Dernekler Kanunu ve yasalar bu değişimi zorunlu kıldığı için çağdaş bir düzenlemeye mecburen gidiliyor. Ancak değişiklik üzerine camia içinde öyle çok söylem var ki sanırsınız Galatasaray batıyor. Bazı platformlarda aylardır yeni tüzüğün bazı maddeleri üzerine olumsuz görüşler hakim.

Anlamakla anlamamak, anlatmakla anlatamamak arası bir durum var.

Tamam;

Galatasaray''da okula dayalı bir kültür birikimi olduğu için fikri zenginlikten doğan eleştirileri de doğal karşılamak gerekir ama galiba biraz çizme aşılıyor gibi. Herkes eksik-ziyade bilgisine bakmadan bir şeyler söylüyor.

Tüzüğü hazırlayanlar bu işlere ömrünü vermiş ehil kişiler ama gelin görün ki daha dünü yaşamamışlar gelecek için ahkam kesiyor. Akıl akıldan üstündür ama Galatasaray''da da teamüller zinciri vardır.

Yeni tüzük üzerine çalışanlar camianın içinde yoğrulmuş, belki bu güne kadar 150 kongre görmüş kişiler. Sen kalk bunların emeklerini yok say ve de onların hazırladığı tüzüğü ileri geri eleştir.

Eleştiri hakkı çok doğal ama tavır hoş değil!

Liselilerin kulüp bizimdir duygusuna kapılarak Galatasaray Spor Kulübünü sahiplenmeleri çok doğal. Bu tavır karşısında eşitlik isteyen liseli olmayanlar da çok haklılar. Onlar da ''yok sayıldıklarını'' hissederek bu sahiplenmeye karşı koyuyorlar. Hal böyle olunca da ortaya yok yere okullu-okulsuz tartışması çıkıyor.

Yeni tüzükte tartışılan da budur.

Yıllardır yeni tüzüğü hazırlamak için uğraş verenler yıllarını Galatasaray''a vermiş, onun teamülleriyle yoğrulmuş kişilerdir.

İhtisasa saygı lütfen!

Her şey de tenkit edilmez ki…

Yeni tüzükte en çok tartışılan üç konu var;

1-Kurucuların ilk tüzükteki gibi aynen bırakılması. Yeni düzenlemeye gidilmemesi.

Bu fikri taşıyanlara katılıyorum. Tarihi değiştirmek ve de bir tüzüğün kuruluş ve amaç maddeleriyle oynamak pek hoş değil. Ayrıca sonuca da tesir etmiyor. Kurucular olduğu gibi kalmalı çünkü onlara itiraz yok. Ali Sami Yen Bey de o tüzükle kulüp yönetmiş. Yanlışlık olsaydı önce kulübü kuran Ali Sami Bey buna itiraz eder düzeltirdi. Değişimin yersiz olduğunu düşünüyorum.

2-Galatasaray Liselilerin okullu statüsünden faydalanmasının 23 yaşla sınırlandırılması.

Buna da gerek yok. Galatasaray Spor Kulübünün ilk tüzüğünde; ''Bu kulüp Galatasaray Lisesi''nde okuyan öğrenciler ve diğerleri için kurulmuştur'' denmektedir. Hiçbir yaş sınırlaması konmamıştır. Müktesep haklar da yok sayılamaz!

Galatasaray''da okumuşlar kazandıkları haklarını istedikleri yaşta kullanırlar.

Böyle bir hak sınırı olamaz.

3-Disiplin Kurulu yönetim listesinden bağımsız seçilmeli.

Bir kulübün hak, hukuk kavramlarını adil biçimde yönetecek kurulun, özgür iradeyi gerçekleştirebilmesi için yönetim kurulu tarafından tayin edilmemiş olması gerekir.

Galatasaray Spor Kurulu Disiplin Kurulu seçimlerde ayrı liste olarak belirlenmeli.

Ayrıca bir başka tartışma konusu da Galatasaray Lisesi ile Galatasaray Üniversitesi arasındaki kavram farkıdır.

Liseliler hala bir şeyin farkında değillerdir.

Galatasaray Lisesi artık 12 sınıf değildir.

İlk öğretim sekiz yıla çıkmıştır. Galatasaray Lisesi sadece 4 yıl gibi kısa bir süreçte kalmıştır. Bir çocuğun oluşumundaki 10-18 yaş arası hayatı algılaması ile, 14-18 yaş aralığında yaşadıkları ve uyumu aynı olamaz.

Galatasaray Lisesi''nin spor kulübüyle özdeşleşmesinin altında yatan gerçek budur. Oradan yetişenler büyük bir sevgi-saygı birlikteliğinin temel taşlarıdır. Bu yoğunluk Galatasaray Üniversitesi kurulduktan sonra erozyona uğramıştır ama liseliler bunun hala farkında değillerdir.

Lise sonrası Galatasaray Üniversitesi''ne giren talebe Galatasaray ilke ve yaşam tarzını asla algılayamaz. Onun için de liseliler üniversite ile bağdaşmayı pek içine sindiremez.

Gerçek budur ama algılanabilmesi de bir hayli zordur.

Çünkü;

Ali Sami Yen Bey''in 1905''te Galatasaray Lisesi''nin 11''inci sınıfında kurduğu Galatasaray Spor Kulübü''nün okulundan kaynaklanan ve yazılı olmayan, buna rağmen camiayı birbirine

Bu kurallar eğitim döneminde yaşanmışlıkların birikimidir. O kurallar asla vaz edilemez. Bünyede oluşur ve camia içinde sevgi ve saygıyla beslenerek gelişir. Galatasaray adabı işte budur.

Galatasaray''ı anlamak, liselileri anlayabilmek bu açıdan zordur.

Galatasaray Liselilerin sağlam temelleri ve birbirine bağlılıkları vardır. Onun için de kulüplerine sonuna kadar sahip çıkarlar. Bu duygu asla ve asla başkalarını yok saymak değil, özüne sahip çıkmaktır.

Galatasaray''ı anlamak zordur ama o camia seçkin bir camiadır.

Yarın çağdaş tüzüğün tartışması yaşanacak.

Kimse gocunmasın ama kararı da Genel Kurul verecek.