Erbakan

Erbakan Hoca, vefat etti. Başımız sağolsun.

Ailesinin, sevenlerinin ve Saadet Partisi camiasının “İnna lillahi ve inna ileyhi raciun” ayeti kerimesinden başka, tutunacak bir dalı, sığınacak limanı yok artık.

Siyasetin kadim çınarı devrildi, her canlının ölümü tadacağını bilenler ama, bu kaybın bir kayıp olmadığını, insanoğlunun yeryüzünün aslolan, tek gerçekliğiyle bir kez daha uyarıldığının bilincine uyandı.

Umulur ki, taksiratı affedilir, rahmet ve mağfirete mazhar olur, umulur ki, kabri nurlanır, mekanı cennet olur, diyelim.

Bendeniz geçtiğimiz yaz, Has Parti''nin Saadet Partisi''nden ayrılması sürecinde, Hoca''nın “benlik” duygusu nedeniyle yanlışa savrulduğunu düşünmüş ve bunu yazmıştım da…

Fikrim değişmiş sayılmaz.

Gelgelelim, Hoca''nın dindar kitlelerin siyasetteki temsilciği kontenjanından onca eza ve cefa çekmesine, siyasetten defaatle menedilmesine, hapislerde süründürülmesine, sürekli ayağına çelme takılarak oyun dışı bırakılmasına, 28 Şubat''ta türlü türlü manipülatif haberler ve iftira kampanyalarına kurban edilmeye çalışılmasına karşı geliştirdiği demir gibi mukavemet de kaynağını aynı yerden, “benlik”ten aldı.

Yani, O''nun benliği öngörülmüş TC tarihini değiştirdi; O''nun mücadeleden yılmayışı rejimin mütedeyyin kesimin ayağına top vermemek üzerine kurulu resmi ideolojisini tersyüz etti.

Bugün bu ülke, önceye kıyasla demokrasinin daha fazla hüküm sürdüğü bir coğrafya haline geldiyse, bugün laikliğe ve Cumhuriyet''e karşı olmadığı halde, dinini yaşama talebiyle kamusal alana çıkan insanlar birtakım kazançlar elde ettiyse, bunda Erbakan Hoca''nın tek kişilik, bir ömürlük mücadelesinin payı vardır ve bu pay çok büyüktür.

Hoca''ya gönül borcumuz var.

O, rejimin yumruğunu sırtında, tokadını yüzünde hissederek yaşayagelen dindar kitlelerin ilk ve en uzun süreli umuduydu. Bu umut, hışma da uğradı, küçümsendi de, cefa da çekti; fakat nezaketinden, nezafetinden, kavlen ve fiilen zarafetinden bir an bile ödün vermeden hak bildiği yolda yürüdü.

Ama elbet tüm yolların bir sonu vardı ve Hoca''nın tasavvufi metinlerde “bir ağaç altında verilen mola” kadar kısa olduğu söylenen bu fani dünyadaki yolu da sona erdi.

O bile hayra vesileydi ama.

Üstünden 14 yıl geçmesine rağmen, şimdiye kadar ne darbecilerin ne de darbe mağdurlarının imasız, amasız şekilde konuşabildiği, günah çıkarabildiği ya da sitem edebildiği 28 Şubat postmodern darbesinin yıldönümü, Erbakan''ın vefatıyla “itirafnameler” gününe döndü.

Çiller''den, Ağar''a, o dönemde haşin birer aktör olarak görev almış medya mensuplarından, medyanın maruz kalmışlarına dek herkes eteğindeki taşları döktü, döküyor.

O''nun hayatı, hayata “zarif bir reverans” olduğu kadar, aynı hayata “çelik kadar sağlam bir itirazdır” da.

Allah; nurların, ikramların, feyizlerin, lütufların, sevapların, nimetlerin, bağışlamaların, merhametlerin, mağfiretlerin cennet suları gibi aktığı makamlara eriştirsin.

Peygamber sancağı altında gölgelendirsin… Amin.