Erdoğan, Führer mi?

Alman basınının, Gezi"den sonra yeniden hortlayan Başbakan Erdoğan nefretini fark etmeyen kalmamıştır sanırım. Önce, daha bir ay evvel belediye seçimlerinde yüzde 46 oy alarak meşruiyetini dokuzuncu kez tescillemiş Erdoğan"a "istifa ederek yerini liberal bir halefe bırak" şeklindeki Hürriyet ağzı kullanıldı. Ardından öfke patlaması dışında makul bir adlandırma bulamadığım o şaşırtıcı cümle geldi; "Cehenneme Git". Oysa Alman Cumhurbaşkanı Gauck"un davetli geldiği Türkiye"de diplomatik nezaket ve uluslararası ilişkiler teamüllerini fersah fersah aşarak söylediği, en hafif tabirle saygısızlık olarak adlandırılabilecek sözler karşısında bile, Türkiye"deki hiçbir basın organı –eleştiri yapıldı elbette- bu tür nöbet şeklinde gelip giden bir nefret diline savrulmamıştı.

Son olarak Frankfurther Allgemeine, Erdoğan"a, giderek ne kadar da diktatörleştiği altmetniyle bezeli, Führer diye seslenen bir yazı yayınladı.

Almanlara Führer"in ne olduğunu öğretecek değiliz elbette, ancak tarihin bir döneminde bağrından bir Führer çıkarmış ve günümüzde de küçük Führer müsveddelerinin ev kundaklamalarından tutun, dönerci cinayetleri olarak da bilinen ırkçı suçlarına dek yaptıklarının hesabını soramamış bir ülkenin medyasında, bir başka ülkenin Başbakanı"na bu kadar kolayından "Führer" denmemesi gerekirdi sanırım.

Peki sebep ne? İlk akla gelen Alman derin devleti elbette, ancak sürekli takipçi bilir, sağlamasını yapamadığım hiçbir şeyi yazmamaya çalışırım. Görünüşte Führer ithamının sebebi, Soma faciası sırasında yaşanan ve Türkiye"de sağlı sollu medyadan pek çok yazarın da dibine kadar eleştirdiği görüntüler. Ancak insan düşünüyor, öyle bile olsa, yani Erdoğan haksız bile olsa, bu olayın sadece Türkiye kamuoyunu ilgilendirmesi gerekmez miydi? Zira meseleyi uluslararası toplumun dikkatine sunmayı gerektirecek nitelikte bir kasıt sözkonusu değil. O 301 insanın üstüne ateş açılmadı, orada ölenler gaz odalarına gönderilmedi, onlardan sabun yapılmadı, Bosna"da olduğu gibi binlerce insan kurşuna da dizilmedi.

Evet, maalesef madendeki o 300 insanımız dakikalar içinde öldü, kazaydı ama cinayet gibi bir kazaydı. Ancak aynı zamanda, ihmallerin hesabının sorulacağı, sorumluların yargı önüne çıkarılacağı ve Başbakan Erdoğan başta olmak üzere pek çok insanın derinden üzüldüğüne inandığım, ortak yasa sebebiyet veren bir elim olaydı. Bir provokasyon çalışmasının sonucu olduğu açık olan olaylar sonucu oluşan fotoğrafın faturasını sadece Başbakan"a yıkarak, ilk günden bu yana duruma göre dozajı değiştirilerek dillendirilen "diktatör" tezini bir de Almanların, Almanca söylemesinin sebebi neydi? Üstelik yakıştırmanın aşırılığının tepki çekeceği ortadayken, sözkonusu tespitin tartışılırlığı açıkken; ağzından köpükler saçan bu öfke dilinin, o dili kullananın niyetini de sorgulanır hale getireceği besbelliyken...

Hitler"i Führer yapan şey, Alman ırkının saflığını bozduğunu düşündüğü ve "parazit" olarak niteleyerek küçümsediği diğer ırkları temizleme sevdasıydı. Bu sevdanın sebebi, Almanların üstün ırk olduğu ve halkın ancak kan bağıyla birbirine bağlı bir yapı olduğunda anlamlı bir bütün oluşturabileceğine yönelik fanatizm derecesindeki inançtı. Sonucu biliyorsunuz, tek görevinin kan bağını tahkim etmek, farklılıkları yaban otlarını ayıklar gibi yok etmek olduğu savlanan devlet, giderek bir canavara dönüştü.

Hepimizin bildiği gibi, kan bağı değilse de "kendini Türk addetmek, Türk olarak adlandırmak" mottosu üzerinden bir katı milliyetçilik üreten Kemalist devlet de ırkçıydı ama farklı kan taşıdıkları için insanları zehirleyerek öldürmedi. Kemalist devletin yaptığı, kendini Türklük dışında bir kimlikle tanımlayan ya da kimlikler yarışında birinciliği Türklüğe vermeyen herkese; kürde, ermeniye, ruma, dindarın makul(!) olmayanına Türkiye"yi dar etmekti.

Dolayısıyla, bırakın 24 Nisan"da yaptığı açıklamayı, onyıllar boyunca ötekileştirilmiş kesimlere hukuki düzenlemelerle özgüven aşılamasını ve Türkiye"nin 12 yılda katettiği diğer mesafeleri; tek başına Kürt açılımı bile Başbakan"a yönelik "Führer" yakıştırmasını hükümden düşürmeye yeter. Hayır, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ille de bir şeyler, gaz odalarıyla kıyaslanacaksa bu ancak Dersim"in mağaralarına kıstırılarak bombalanan halk olur, demeyeceğim; zira o bile Hitler"in yıllarca süren sistematik zulmüyle kıyaslanamaz.

Mesele de kıyas değildir zaten. Mesele, bir başka ülkenin Başbakanı"na hiçbir benzeşme argümanı ileri sürmeden kolayca Führer diyebilenlerin, dünyanın başına Hitler"i bela etmiş kendi ülkelerinde Neonazilerin halihazırda işlemeye devam ettiği ve ne hikmetse hiçbiri çözülemeyen vahşi cinayetler karşısında da bu kadar cevval olup olmadığıdır!

Cevabı hepimiz biliyoruz, değil mi?