TR
EN
AR
FR
RU
UR
Gezi"nin gerisi
Başbakan"ın, Gezi eylemlerine katılan bazı sanatçılarla yaptığı görüşme, eylem ateşinin biraz olsun düşmesini sağladı. Günlerdir yüreği ağzında yaşayanlar, yabancı basın organlarında çıkan orantısız haberleri endişeyle izleyenler, biraz olsun rahatladı.
Yine de "derin bir nefes almak" için sanırım henüz erken; zira bu kez "plesibit" yani lokal referandum fikrine itiraz ediliyor. Eylemcilerin bir kısmı tarafından, "çoğunluğun azınlığa tahakkümü" olarak değerlendirilen plesibit, aslında Gezi"de planlanan proje hakkında Taksim"de mukim vatandaşın ne düşündüğünü sormak anlamına geliyor. Buna yapılan itirazın altında ise, "Hiç çobanla benim oyum bir olur mu?" altmetninin olduğunu görmek için herhalde kahin olmaya gerek yok. Zaten GENAR"ın yaptığı ankete göre eylemcilerin yüzde 74"ü CHP seçmeni, önümüzdeki seçimlerde CHP"ye oy vereceklerin oranı ise yüzde 64. Bu tür araştırma şirketlerinin kamuoyu araştırması sonuçlarına bilimsel veri muamelesi yapmak elbette mümkün değil. Ama kitlelerin yönelimleri hakkında genel kanaat için yeterli oldukları da bir gerçek.
Bendeniz, masum bir çevre eylemi olarak başlayan ve giderek şiddeti içerir hale gelen, "Taksim"e kışla istemiyoruz"cularla "Başbakan"ı istemiyoruz"cuların birbirine karıştığı eylemin, yabana atılmaması gereken sonuçları olduğu kanaatindeyim. Şöyle ki;
SOSYAL MEDYA DEZENFORMASYON ŞAMPİYONU OLDU:
Vakti zamanında Menderes hakkındaki itibarsızlaştırma kampanyasında gazeteler yoluyla yayılan "gençleri kıyma makinasına atıyorlar" yalanlarına çok benzeyen dezeformasyonlar yapıldı. "Toma"lar insanların üstünden geçiyor; polis insanları öldürüyor" mesajlarının havada uçuştuğu sosyal medyada, vücudu paramparça edilmiş insanların resimleri polise maledilerek; başka ülkelerden polis şiddeti görüntüleri ajitasyon unsuru olarak paylaşıldı. "Halk sokağa dökülmüş, medya yayın yapmıyor" diye şikayet edenler, tesadüfe bakın ki, twitterda toplumu galeyana getirmeye çalışanlar arasından çıktı.DİKTATÖR SÖYLEMİ KÜRESELLEŞTİ:
Zamanında Özal"a "diktatör" diyen Deniz Baykal"ın CHP"siyle bugünkü arasında aktörler dışında değişen bir şey yoktu. CHP"liler bu kez de Erdoğan"a "diktatör" diyorlardı. Birtakım medyanın bazı kalemleri de, "sivil dikta", "korku imparatorluğu olduk", "mahalle baskısı", "tek adam", "yaşam tarzımız tehdit altında" "Tehlikenin farkında mısınız?" ve benzeri söylemlerle geniş bir skalada bu söylemi besliyor, destekliyor, büyütüyor ve çoğaltıyordu. Görüldü ki, 10 yıl tekrarlanan bu söylem, toplumun bazı kesimleri tarafından içselleştirilmiş, somut tek bir örnek verilemediği halde Erdoğan"ın diktatörlüğü tescillenmiş. Gezi protestolarıyla yapılan ise, Başbakan"a yönelik "diktatör" söylemini küreselleştirmek oldu. "Sultan mı demokrat mı?" başlığıyla verilen haberde, Erdoğan"ın yeniçeriler eliyle öldürülen 3. Selim üzerinden reprezente edilmesi, komplocu gibi gözükmek istemem ama ilginçti. Türkiye"de bundan sonra çıkması muhtemel Alevi-Sünni ayrışmasının ön-bildirisi gibiydi.ESED BENZETMESİ ÇOĞULLAŞTI:
Uzun süredir sadece marjinallerin dilinde olan Erdoğan-Esed benzetmesi, aradaki "devlet eliyle öldürülmüş onbinlerce Suriyelinin" varlığına rağmen, akıl almaz biçimde genişletildi.KOPYA SÖYLEMLER VE GENÇLİK KATKISI:
Demokrasi, Türkiye"de hep beyaz Türk kaprisiyle sınanmıştı, yine öyle oldu. Ama bu kez, AK Partililerin tedavüle soktuğu "Yeni Türkiye" söylemi kopya edildi; gençler işin içine katıldı; her ne kadar dövülen, taciz edilen başörtülü kadınlar nedeniyle bu mesajı iletmede sadece Eliaçık"ın yetmeyeceği ortaya çıktıysa da, eyleme "dine-dindara düşman değiliz" sosu da katıldı. Kısmen başarı sağlandıysa bile, bu AK Parti"nin jargonlarını taklitle sözkonusu olabildi...DEVRİMCİ RUHLAR MEYDANDA:
Uzun süredir sesleri çıkmayan, bazı gazeteci ve kanaat önderleri, fabrika ayarlarına geri döndüler. Akıllarını kaçırmışlara; yaptıklarının neye yol açacağını bilmeyenlere; kaybetmekten korktuğu bir fırsat yakalamışlara has bir şuursuzlukla hem sosyal medya üzerinden eylemleri desteklemeye, yer yer organize etmeye; kısmen asılsız haberler yaymaya; hem de sağa sola çemkirmeye başladılar. Twittera kustukları kin ve nefreti görmek, insanda arkasına bile bakmadan kaçma duygusu uyandıracak kadar çirkindi.Sonuçta; hükümetin, araştırmacıların, gazetecilerin, aslında tüm toplumun iyi okuması gereken bir süreç yaşadı/yaşıyor Türkiye. İyi okunması gereken evet, zira elimizdeki sosyal veriler bunun sadece bir ön-deneme olabileceğini işaret eden donelerle dolu. Devamının gelmeyeceğinin, yeniden genişletilerek alevlendirilmeyeceğinin garantisi yok. O halde, Gezi"nin ilk-samimi eylemcileriyle empati kurmanın, gençlerin ne istediğinin anlamaya çalışmanın zamanıdır, diye düşünüyorum. Zira, bir sonraki sefer buna vakit olmayabilir.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.