İmzaları görelim

“Bin yıl süreceği” söylenen 28 Şubat, ellerin göğe açılıp, dua ve niyazların nihai istirham makamına; Makam-ı Mahmud''a gönderildiği Mevlid Kandili''yle kesişti.

28 Şubat''ın üstünden daha 13 yıl geçmişken karşılaştığı tek atmosfer uhrevi olan da değildi üstelik. O''nun geldiği günlerde; demokratik taleplerin rüzgarları esmeye başlıyor, bu esiş statükoculuğun, totaliterliğin, bürokratik oligarşinin kloş eteklerini havalandırıyor, o etek altı defolar bir bir ortaya çıkıyor, eskiden olsa bırak planını darbenin kendisi yanlarına kâr kalan, bırakın burnundan kıl aldırmayı o buruna bakmayı bile memleketin tozunu dumanına katma saiki sayabilecek anlı şanlı paşalar, savcının davetine paşa paşa icabet ediyor, paşa paşa sigaya çekilebiliyor, darbe planları yapmanın suç olduğuna belki ilk kez uyandırılıyordu. Talep olmadan arzedilecek şecaatler dönemi bitiyordu.

Sancılı-dalgalı-bulutlu da olsa, hatalı-kusurlu da bulunsa memleket değişmişti işte, değişiyordu…

Velhasıl atmosfer, Fadime Şahin denir örtülü bir kadın hakkındaki, nikahlı mı-nikahsız mı olduğu, bir mi-iki mi adamla birlikte olduğu şeklindeki meraklar, memleketin tüm dindarlarının namaz kılma, başını örterek okula gitme, İmam Hatip Lisesi''nde okuma hakkının elinden alınmasına karine teşkil edecek nitelikte bir devlet meselesine dönüşmeye müsait değildi… Bundan sonra da olacağa benzemiyordu.

Mevlid Kandili, uğurunu 28 Şubat''ın üstüne sere sere geldi diye hüsn-ü talil mi yapsak, yoksa “ölümü 28 Şubat''taysa dirimi de 28 Şubat''ta olur demokrasinin” diye mübalağa sanatına mı başvursak bilemedim, bildiğim o ki devir çoktan değişti doğru da, aramızdaki Çelik''ler bir türlü değişemedi.

Neden mi sözediyorum; 28 Şubat''ın hala sürdüğünden, 28 Şubat''ta ilk yumruğu kimden geldiğini bilerek yiyenlerin, şimdi de öznesiz gelen dayakları yemeye devam ettiğinden: Başörtüsü yasaklarından…

Toplumsal vicdanın dip derinleri bunu zaten asla hazmedememişti. Kendisinde rejim bekçiliği görevi vehmeden ve gerektiğinde siyasete müdahale edebilecek TSK''yı emniyet sübabı olarak yedeğine alarak keyfine bakagelmiş kesimin ise artık siyasetin sadece sivillere ait bir alan olacağının farkın varması gerekiyor.

Geriye ne kalıyor; kanaatimce hükümet partisinin elini taşın altına koyması kalıyor… Erkekleri “yalı çapkını” olmuş; sermayeyle, statüyle, itibarla ve tamamen olmasa da bir parça meşruiyetle tanışmış bu kadınlar artık dayak yemesin demenin bir yolunu bulmak kalıyor. Çünkü örtülü kadınlar, 13 yılı geride kalan 28 Şubat''ın tamamen sona ermesi için bir 987 yıl daha beklemek istemiyor.

Bakın Ayrımcılığa Karşı Kadın Hakları Derneği (AKDER) ne diyor:

“987 yıl boyunca bu ayrımcılığın sona ermesini ve adaletin sağlanmasını beklemek yerine, adalet talebimizi bugün, şimdi, burada, ertelemeden ve başka herhangi bir sorunun çözülmesine tahvil etmeden dile getiriyoruz. 28 Şubat''ın en koyu tortusu, halen başlarını örtmeyi seçen kadınların üzerindedir. Bu karabasana dönen tortunun 1000 yıl sürmemesi için, başörtüsüyle ilgili bütün yasaklar kaldırılmalıdır.

Aşağıda imzası bulunan kurum ve kişiler olarak bizler darbeler tarihi ile yüzleşme inisiyatifinin toplumun çeşitli kesimleri tarafından ortaya konduğu ve darbe planlayanların yargılandığı bu süreçte 28 Şubat''ın temel taşı olan bu vahim yasağın ortadan kaldırılmasını talep ediyoruz. Bizler “bu ülkede kadınların kıyafetleri yüzünden aşağılanmasını, haklarının gasp edilmesini, tacize uğramalarını istemiyoruz” diyen herkesi bu vahim yasağa karşı sesini yükseltmeye ve ''ama''sız bir mücadeleye çağırıyoruz. Hükümeti de bu vahim yasağı hayatın her alanından kaldırması için derhal göreve davet ediyoruz. Zira yarın “denedik ama olmadı” sözünün mağdurlar indinde hiçbir değeri olmayacaktır.

Başörtülü kadınların sabırla yaşayacağı 987 yılı daha yok!”

Adresi şöyle: http://www.28subat1000yilsuremez.blogspot.com/

Hadi bakalım sevgili okur, bir faydan dokunsun, bir imza çak da; imzan yakışıklı mıymış, değil miymiş görelim.