Taksim"de ne oldu?

Ne yalan söyleyeyim; New York"ta, Manhattan adasının tam göbeğindeki Central Park"ı ilk gördüğümde İstanbul"da niye böyle bir güzellik yok diye hayıflanmıştım. Park"ın hemen yanındaki 5. Avenue"de butikler, mağazalar, yüksek katlı iş binaları ve otellerin, santimetrekaresi bile akıl almaz paralarla ifade edilen ederine rağmen; şehrin göğegindeki büyük rant kaynağı olabilecek 341 hektarlık koca bir alan; ağaçlara, sadece ağaçlara bırakılmıştı işte. Onyıllardır bir metrekaresine bile dokunulmayan Central Park, yıllık 25 milyon ziyaretçisiyle hem ekonomiye turizm katkısı, hem de şehre taze bir nefes sağlıyordu… Niye bizde de olmasındı ki…

Taksim"de ağaçlar kesilmesin diye biraraya gelen ilk eylemcilerin de; bundan daha kötücül niyetler peşinde olduğunu düşünmüyorum. Üstelik, şehirdeki aşırı betonlaşmadan, yamalı bohça gibi duran bütünlüksüz, estetiksiz, gayet kaba saba yapılaşmadan Başbakan da herkes gibi şikayetçiydi. Müteahhitlik adı verilen başka tür bir vandallıktı bu ve çoğu zaman hükümeti de aşan bir özgülük taşıyordu…

Mesele bu değil; mesele polisin aşırı müdahalesinin, gazlamalara doyamamasının her demokratik eylemi evrilttiği gibi, Gezi eylemini de başka bir şeye dönüştürmüş olması. Her dozaşımının mukadder sonu gibi, şiddetin dozaşımının da zıddını üretmesi.

Buna sebep olanlar hesabını vermeli.

Şunu da not etmek gerekiyor; bendeniz Taksim"e aslına uygun olarak yeniden yapılması planlanan Kışla"nın temsili resimlerini; ancak eylemin dördüncü günü filan görebildim. Şehit Hatları vapurlarının dizayn biçimlerini İstanbul halkına sorarak bence harika bir iş yapmış olan yerel yönetim, "Taksim" gibi sinir/rejim ucu bir noktada iletişim kanallarını dikkatlice açık tutamaz mıydı acaba, diye de düşünmeden edemiyorum; zira kentler artık kentlilerle birlikte yönetiliyor. Demokrasinin yerel yönetimlerdeki tezahürü tam da bu oluyor.

Öte yandan lafı hiç dolandırmadan söylemeli ki; gelinen noktada, barışçıl bir doğa eylemi, aralarında ideolojik gerekçelerle anti-Erdoğancı olanların, içlerindeki darbecilik ateşi sönmemiş gazetecilerin, yaşam tarzı endişelilerinin, panpişlerin ve tatlısu devrimcilerinin de bulunduğu bir kitle tarafından; sivil darbe denemesine dönüştürülmeye çalışılıyor.

Yolsuzluk aysberginin ucu gibi gözüken Susurluk"a karşı bir tepki olarak başlatılan "sürekli aydınlık için bir dakika karanlık" eylemi; nasıl ki göz açıp kapayıncaya kadar post-modern darbenin tetikleyicisi oldu; meşru hükümetin devrilmesine kapı araladıysa ve toplumun büyük kısmı buna iş işten geçtikten sonra uyandıysa; bugün sokaklarda kaldırım taşlarını söküp kamu mallarına zarar verenlerin, Başbakanlık binasına saldırmaya kalkışanların; özel mülkiyeti tahrip edenlerin niyetinin de -artık- halis olduğunu düşünmek için elimizde hiçbir gerekçe kalmamış durumda…

Her yaştan, her partiden, her inançtan, her meslek grubundan denilmek suretiyle Cumhuriyet Mitingleri"nin güya halka yayılmış, orta sınıf şehirli versiyonu üretilmeye çalışılıyor. Siz halksanız, evlerinde oturan ve olayların geçmesini bekleyen milyonlar ne, diye sormazlar mı adama?

Şiddetin karşılığı elbette şiddettir. O bazılarının ağızları açık ayran delisi şeklinde öykünerek izlediği bütün köklü demokrasilerde de, toplumun huzurunu bozmak; kamu malına zarar vererek şiddet üretmek; barikatler filan kurarak hükümet binalarına saldırmak suçtur ve devletin meşru şiddetiyle mukabele bulur.

Yine de son tahlilde, aralarında darbecilerin olduğunu bildiğimiz halde sokağa dökülen herkese darbeci diyemeyeceksek; yönetici tabakanın bu insanları neyin böyle öfkelendirdiği ve hınçla doldurduğu konusunu iyi tahlil etmesi gerekiyor. Dış basında çıkan haberlerde olay; Taksim"de yapılmasına izin verilmeyen 1 Mayıs gösterisi ve içki-sigara düzenlemesiyle bağlantılandırılıyor ki; kanaatimce doğru tespitler… Zira saat 22.00"den sonra içki satışının yasaklanması ve sigara yasağının özel otolara değin genişletilmesi, zaten birileri tarafından sürekli işlenen "hayat tarzına müdahale" argümanını gerçekmiş gibi göstermek dışında bir işe yaramıyor. "Sigara düşmanı" olarak niteleyebileceğim ABD"de bile özel otoda sigara içme yasağı yokken, sigara içme oranı çok yüksek olan Türkiye"de böyle bir uygulamaya yönelmek, alkol satışı konusunda içenlerin canını sıkacak düzenlemelere girişmek; vatandaşı öfkelendirebilir; bu öfke yıllardır pusuda bekleyen birilerinin ekmeğine yağ sürebilir. Şimdi olduğu gibi…

Umuyorum ve diliyorum; huzur galip gelsin; olanlar yeterince kötü ama bundan daha kötüsü olmasın…