Türköne vakası: Linç kültüründe birleşmek

Kimsenin savunucusu değilim, bunun bana düştüğünü de zannetmiyorum. Ama ortada apaçık bir haksızlık var ve bendeniz bunu yazmazsam ''adaletli'' davrananlardan olmayacağımı varsayıyorum. Mümtazer Türköne''nin Cumhurbaşkanı tarafından atandığı yeni görevinden istifa ettirilmesinden sözediyorum.

Mesele, Türköne''nin Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurulu Yönetim Kurulu Üyeliği''ne atanmasına, Atatürkçü kesimlerden gelen ve gayet anlaşılır bulduğum saldırılara, nehrin bu yakasında ikamet edenlerin de daha düşük şiddette de olsa eklemlenmesi meselesi. Herkesin elele vererek, Türköne''ye karşı tıpkı 28 Şubat dönemindeki gibi, gayet kara, gayet boğucu bir ortak linç operasyonu düzenlemesi ve bunu ''istifa'' sonucu verene dek sürdürmesi…

Hakikaten, ne oldu da Türköne, başında Atatürk bulunan bir kurumun yönetim kurulu üyeliğine atandı diye, Atatürkçüsünden solcusuna, liberalinden İslamcısına (sosyal medyayı takip edenler ne demek istediğimi anlayacaktır) herkese bir haller oldu; topyekun kesimler, ideolojik gruplar, sağdan soldan akımlar, aynı anda üstüne basılmış damar ortak paydasında buluştu.

Atatürkçülerin ısrarlı ve canhıraş gocunmalarını elbette anlıyorum: Atatürkçülüğü, gördüğü her boş meydana bir Atatürk büstü dikmek, darbecilik yapmak ve dindar kitlelerle, Kürtler bu topraklarda varolmamış, hiç yaşamamış gibi davranmak sacayaklarıyla temellendirip, Atatürk''ün adını kendi gerici, otoriter ve toptancı fikirlerine kalkan yapanların Türköne''yi neden istemediği malum. 1923 şartlarına dönmek hayaliyle yaşayan; içinde bulunduğumuz çağın şartlarına göre, fikirleri itibariyle haniyse "meczup" parantezine alınabilecek bu gruplar (Atatürkçülerin tamamını kastetmiyorum), başında Atatürk bulunan bir kurumun yönetim kurulu üyeliğine "Atatürkçü olmayı hakaret sayan" birinin getirilmesine karşı, elbette iğne batırılmış gibi zıplayacaklardı.

Aksi durum tuhaf olurdu. Olurdu da…

Size ne oluyor ey geri kalanlar… Bir örnek: Beyaz TV''de bir programda moderatörlük yapan Latif Şimşek, yayına telefonla bağlanan Mümtazer Türköne''ye, soyadını doğru söyleyiş hususunda Türköne tarafından uyarılmasına rağmen, birkaç kez "Sayın Ertürköne" diye hitap ederek güya kelime oyunlarıyla alay ederken, bu meslek adına ne kadar utanç verici bir manzara sergilediğinin farkında mıydı acaba? Birinin görüşünü beğenmiyorsanız karşı argüman öne sürersiniz, orta öğretim düzeyindeki sulu zırtlak oyunculuklarla karşınızdakini değil, olsa olsa kendinizi rezil edersiniz -ki, bendeniz o manzaradan bu meslek adına hicap duydum-. İdeolojik olarak karşı görüşte olsun ya da olmasın, insanlara bilgiyle değil bu ve benzeri laubali yollarla mukavemet etmeye kalkışmak hem mesleki ve insani zafiyetin ve hem de cehaletin resmidir. Kimse kusura bakmasın, beyazcamın önünden bakıldığında da, hiç zekice gözükmemektedir.

Mümtazer Türköne''nin bu kurum için yeterli donanım/kapasiteye sahip olup olmadığının tartışılmasını gayet olumlu bulurdum, ancak konu bu yönüyle tartışılmadı, çünkü Türköne''nin ''yeterlilik'' şartını haiz olduğu bal gibi bilinmekteydi. Mesele bu cenahta "Senin, başında Atatürk adı bulunan bir kurumda ne işin var?" minvalinde yürüdü. Sosyal medyada, dini birtakım hassasiyetlere sahip olduğu düşünülecek şekilde tavır belirleyenler, Türköne''yi linç hususunda Atatürkçülerle birleşti.

Oysa o noktaya nazar edildiğinde, Cumhurbaşkanlığı makamının da Cumhuriyet tarihi boyunca pek fazla dini nüveler içermediği, bilakis İslamcı kesimleri mümkünse ezmek, yok etmek icrasında bulunanların ve Atatürkçülüğün en bariz tebarüz ettiği bir yer olageldiği aşikarsa, Cumhurbaşkanı Gül''e "Senin ne işin var, Cumhuriyet''in kalesi olan o makamda?" mı demeliyiz? Dememeliyiz, çünkü makamların kıymeti kendinden değil, o makamı dolduranlardan menkuldür. O kıymeti çoğaltan ya da eksiltenin o koltuklara oturan insanların adalet ve hakkaniyet duygusu olduğunu biliriz.

Türköne''nin "Atatürkçülüğü hakaret sayarım"dan kastının Atatürkçülüğün ardına sığınarak bu ülkeye olmadık kötülükler edenlerle aynı ipe dizilmekten kaçınmak olduğunu sanıyorum, ama itirazcıların "bu yakadan" olanlarının bunu bile anladığından emin değilim. Atatürk''ün bu ülkenin ortak değeri – en azından resmiyette - olduğunu söylemekle Atatürkçü olmayı reddetmek de birbirini değilleyen iki ifade değildir. Resmi bir kurumun yönetim kurulu üyeliğine atanan birinin, Atatürk''ün resmi olarak ortak değer kabul edildiğini söylemesi, belki bir ezberi tekrarlaması bağlamında "cesurca" bulunmayabilir, ama lince yol verecek kadar da ağır bir çelişki değildir. Hem inanmadığı halde kimler kurmadı ki o cümleyi, benim aklıma onlarca isim geliyor sözgelimi.

Dediğim gibi, Türköne kendini savunabilir ve tepkisini istifa ederek ortaya koymuştur, ama bu vesileyle 28 Şubat dönemi linç kültürünün yeniden hortladığını ve bu hortlamada kendine Atatürkçü demeyen kesimlerin de ciddi katkısı olduğunu görmek doğrusu bendenizi şaşırttı. Dönemler değişse de, adamına göre muamele değişmiyor demek ki… Ülkücü-milliyetçi bir geçmişten gelmek de bugünlerde pek "in" değil anlaşılan.

Muhtemel bir görev icrasıyla ilgili liyakat, hakkaniyet tartışması mı? O çok uzak bir gezegende herhalde… Bir yandan "adalet, adalet" diye bağırıp, bir yandan da liyakat esasınca o koltuğa uygun bir ismin istifa etmesine neden olacak kadar yüksek volümlü tamtamlar çalanların yaşamadığı yerlerde…

Hayırlı olsun, ne diyelim…