Bu da bir başkası

Diyelim "karakter" kelimesini mi kullandın? Vay efendim, neymiş, bu kelime Resulullah (sav) ile yan yana getirilemezmiş.

Bana İbrahim Sancak tarafından gönderilmiş, fakat yazarını belirtmediği "Şimdi De Rasim Özdenören" başlıklı ve (10 Aralık 2012 Pazartesi 10:17) tarihli mailin ekindeki yazı, bizim 09 Aralık "12/Pazar tarihinde bu sütunda yayınlanan "Cibilliyet Lâbirenti" başlıklı yazımızı eleştirmeyi deniyor. "Karakter" kelimesinin Türkçesinin mizaç olduğunu belirterek ve buradan hareketle "Fahri Kainat Aleyhissalatü Vesselam Efendimizin herhangi bir beyanını veya faaliyetini mizaç ile izah etmek, aynı zamanda Risalet"i ile izah etmektir. Çünkü mizacı, Risalet mizacıdır ve Risalet"inin delilidir. Herhangi bir beyanını veya fiilini, Risalet"inden tecrit etmek ve "insani" cihetine atıf yaparak izah etmek, Rasim Özdenören"in yaptığı gibi herhangi bir insan ile aynı seviyede görülmesine sebep olur." Diyor. Ve ekliyor: "Daha vahim olanı "muhteva"da mahfuz… Rasim Özdenören"in, Fahri Kainat Aleyhisselatü Vesselam Efendimizin Uhud gazası ile ilgili tavrını anlatırken, meseleyi "karakter" noktasına bağlaması. O tavrının kaynağını karakter olarak işaretlemesi, karakter sahibi olanların o tavra sahip olacağını kabul etmesi[dir]."

Şimdi çıkabilirsen çık işin içinden. Bizim aklımızdan geçirmediğimiz bir yığın bühtanı kendi yorumunun üzerinden bize yüklemeye çalışıyor.

Biz, burada bize izafe edilen şeyleri söylemiyoruz ki! Biz, Uhut Savaşından bahisle Allahın Resulü hakkında şunu söylüyoruz: "...Savaşın akıbetini bütün sonuçlarıyla üstlenme erdemini göstermiş, sorumluluğu tek başına üstlenmiştir. Kimsenin hatasını yüzüne vurarak sorumluluktan kaçınma zaafını göstermemiştir. Komutan oydu. Şöyle veya böyle madem savaşın açılmasının nihai karar mercii kendisiydi, öyleyse onun sonucuna katlanmak da kendisine düşerdi. Öyle yaptı. Kimseyi kınamadı. Kimsenin hatasını yüzüne vurmadı. Bu bir karakter meselesidir. "

Biz, Resulullah"ın bir davranışını onun mizacına bağlayarak izah etmiyoruz; bilakis onun belli bir tutumunda bu üstün mizacın nasıl tezahür ettiğine işaret ediyoruz. Arkadaşımız, durumu fark edemediği için, Resulullah"ın bütün davranışlarını onun mizacına indirgediğimizi sanıyor. Kaldı ki, ashabı, O"nun bazı fikirleri karşısında ona: "Ya Resulullah, bu, zatınızın fikri midir, yoksa vahiy midir?" diye sorma lüzumu hissettiklerinde, o da, durum neyse onu belirterek bu soruyu cevaplandırırdı. Eğer o fikir zatına ait ise soru sahibi de: "Bu durumda şöyle bir yol takip etsek nasıl olur?" diye sorarak kendi fikrini dermeyan ederdi. Resulullah da o fikri kabul ederse, o fikir uygulanırdı. Bedir savaşının başında ve bitiminde ve daha birçok yerde Allah Resulünün konuyu istişare ile hallettiği bilinmeyen hususlardan değildir.

Burada kelime tercihi ile ilgili basit bir duruma değinip geçeyim. Biz o yazıda "karakter" kelimesini kullandık. Bu kelimenin Türkçe kökenli olmadığını bilmediğimi kimse iddia etmesin. Kelimenin kökeni Türkçe değil, ama Türkçede de kullanılır. Kelimeye verilen çeşitli anlamlar arasında TDK Sözlüğünde bizim maksadımıza yakın düşen şu tanım veriliyor: "1. Belli ahlak ölçülerine göre değerlendirilen kişilik. 2. Bir şeyi benzerlerinden ayıran temel özellik."

Bu kelimenin Türkçede olumsuzlama bağlamında kullanıldığı da olur, örneğin "karaktersiz" gibi... "Karaktersiz" kelimesi karakteri yok bağlamında bir anlam taşımaz; "kötü karakterli, cibilliyetsiz" bağlamında bir anlam taşır. O yazıda bir Amerikan başkanının adını da zikrederek onun bir hareketini de onun üstün karakterine işaret ettiğini söylemiştim. Arkadaşımız, bu Amerikan Başkanı ile Resulullah"ı mukayese ettiğimi sanıyor. Ve aklımdan geçirmediğim fikirleri bana yükleyerek beni eleştirmeye sıvanıyor.

Aslında ben bu yazıyı da mahut eleştiri güruhundan madut kabul edip zikre değer saymayabilirdim. Tıpkı geçtiğimiz ayların birinde bir başkasının M. Akif üzerine olan görüşlerimizi kendince yorumlayıp kendi görüşleri üzerinden beni eleştirmeye yeltenmesinde olduğu gibi... Ancak onda bir iyi niyet yoktu. Şimdi üzerinde durduğum yazıda ise her şeye rağmen bir iyi niyet kokusu gördüğüm için zikrediyorum.

Resulullah (sav) hakkındaki hassasiyetimizi kimse teste tâbi tutmaya gayret etmesin. Bu hassasiyet bizim zihnimizde ve kalbimizde onların tahayyülünün ötesinde konuşlanır. Vesselam...