Buna ofsayta düşmek derler...

Genel Kurmay Başkanı''nın ve üç kuvvet komutanının emekliliğini istemesi durumunda acilen fikir dermeyan etmek isteyen bazı siyasi parti genel başkanları ofsayta düştü.

Sandılar ki, kriz çıkacak!

Bu ülkede zaten sineğin kanadı kıpırdansa kriz kelimesinin telaffuz edilmesi bazılarının iflah olmaz alışkanlıkları arasında yer aldı.

Parti başkanlarından biri tatilini kesip Ankara''ya dönmüş. Tabiî avuçlarını ovuşturmak üzere... Fakat hükümet duruma hemen el koyunca, avucunu ovuşturma yerine avucunu yalama durumuna düştü...

Diğeri daha sofistike bir eda ile: "Bu olağan dışı gelişmenin ciddi bir devlet krizine kapı araladığı gün gibi ortadadır. Son günlerde Türk Silahlı Kuvvetleri''yle ilgili yapılan yorum, tartışma ve eleştiriler sancılı bir mecraya girildiğinin göstergesiydi..." diye devam eden beyanında, aslında bir gerçeği değil, fakat kendi temennisini dile getiriyordu.

Askerlerse, devam etmekte olan Ergenekon ve Balyoz davalarında sanık olarak yargılanan bazı arkadaşlarının salıverilmesi talebinde bulunmuşlar. Bu demektir ki, hükümet erkânını yargıya müdahale etmek kabilinden gayrimeşru bir eylemin içine düşürmek istemişler. Niyetleri, diyelim ki bu olmasa bile sonucun gayrimeşru bir sonuca müncer olacağını düşünememişler. Bir kurmay subay için bağışlanası bir hata değildir bu...

Sonuçta, hem bazı muhalefet parti liderleri, hem komutanlar kelimenin tam anlamıyla ofsayta düşmüş oldu. Bir futbol deyimi olan bu söz mecazi olarak istemediği hâlde kötü bir durumda kalmak anlamına geliyor.

Acaba niçin ve nasıl oldu da bu durum ortaya çıktı?

Kendine göre bir beklenti içinde olan bu zevat, aslında Türkiye''nin değişen ve değişmekte olan şartının farkında değil. Sanıyorlar ki, hükümetin başında bulunanlar, bir zamanlar onun başında olan zevat gibi: "Şapkamı alır, giderim" söylemini sürdürüyor.

Türkiye o günleri geride bıraktı.

Fakat onu hâlâ o günlerin makûs şartı içinde görenler veya öyle görmek isteyenler iflah olmaz bir anakronizm halini yaşadıklarının da farkında değiller.

İkibinli yılların Türkiyesi artık o eski Türkiye değil...

Olaya merkez-çevre ilişkisi odağından baktığımızda ülkede yalnızca çevrenin değil, fakat merkezin de değiştiğini, değişmekte olduğunu görmek gerekiyor. Bu durum gözden kaçırıldığında insan fena halde ofsayta düşebilir. Zaten yaşanan durum da elle tutulur biçimde bu sonucu ortaya koyuyor. Bir arkadaşımızın, Abdülkadir Selvi''nin dediği gibi, eskiden olsa hükümet istifa ederdi. Şimdiyse, hükümeti istifa etmeye zorlayanlar ofsayta düşüyor...