CHP"nin zamiri ya da genetik refleksi

CHP zamirini bir kere daha ortaya koydu. Nedir onun zamiri, ne üstüne bina edilmiştir?

CHP, bir şey yapma üzerine değil, fakat bir şey yapmama, artı, yapılanı engelleme zihniyeti üzerine bina edilmiştir.

Onun karakteri taş üstüne taş koymaya eğilimli değildir; konulmuş olan taşları tekmeleyip yıkmaya eğilimlidir. O da karakterinin bu özelliğini her defasında yeniden açığa vurmaktan geri durmamaktadır.

Son 60 yılın en kritik seçiminin arkada bırakılmasının üstünden üç haftaya yakın bir zaman geçti. Seçim kampanyası esnasında dişe dokunur hiçbir proje teklif edemedi. Proje diye öne sürdüğü vaatlerin tümü hazırdan yemeye taalluk eden afakî vaatlerden ibaretti. Ak Parti''nin öne sürdüğü değil, fakat gerçekleştirdiği projelerden birini (duble yol inşasını) eleştirmeye yeltendiğinde de, sözü şuydu: “Yol karın doyurmaz!” Yolun karın doyurmadığı kanaatinde olan bir kafa yapısının öngöreceği herhangi bir projenin reel âlemdeki geçerliği, kıymeti harbiyesi ne olur, bilemem.

Çok fazla eskiye gitmek istemiyorum. 12 Eylül darbesinden sonra yapılan ilk seçimde, 1983, 6 Kasım seçiminde üç siyasal partinin genel başkanlarının bir televizyon buluşması olmuştu: Halkçı Parti (şimdiki CHP) genel başkanı Necdet Calp, Demokratik Parti genel başkanı General Turgut Sunalp ve Anavatan Partisi genel başkanı Turgut Özal... Özal, özelleştirme bağlamında bir proje olarak Boğaz Köprüsünü satacağını beyan ettiği anda Calp yerinden: “Sattırmam!” feryadıyla fırladı. Aslında projenin mahiyetini kavrayamamıştı, fakat kavramaya ve anlamaya istekli de değildi. Bu tipik CHP refleksi aynen devam ediyor. Anlamaya, dinlemeye, öğrenmeye en ufak bir istek belirtisi göstermiyor. Anlamayabilir, fakat azıcık istek duysa, bu satma işleminin mahiyeti hakkında bilgi edinmek ister ve tepkisini öyle dışa vururdu. Fakat hayır, o, baştan, bir şey yaptırmamaya niyetli ve kararlıdır. Burada bir başka refleks daha devrede, o da, kendisini daha baştan muhalefette görme içgüdüsü: birileri iktidar olacak, bir şeyler yapacak, yapmaya teşebbüs edecek, o da, kendini yapılanları yaptırmamaya memur sayacak...

İşbu tipik CHP tavrı veya onun bu genetik refleksi değişmeden devam ediyor. Bir şey yaptırmamak, yapılanı engellemek onun karakteridir. Bu karakterin harcı daha onun kuruluş aşamasında karılmıştır. CHP, kuruluşunda milletin asal değerlerine muhalefet etme, bu temel değerleri devirme niyetiyle yola çıkmıştır. Eğer şu son 8 yıldır iktidar partisinin yaptıklarının önüne taş koymasaydı Türkiye''nin bu günkü manzarası çok daha farklı bir konumda, çok daha ileri bir noktada konumlanmış olurdu.

CHP kendini sadece engel olmaya memur olarak görmüyor; başlanmış olan projeyi çelmelemeye de memur sayıyor.

Bu zihniyet, şimdi, kendi “oydaşlarına” da ihanet halindedir. “Oydaşları” ona ne diye oy verdi? Meclis''e girsin ve orada temsil görevini yerine getirsin için, değil mi? Fakat o, durumu böyle değerlendirmiyor. “Ben Meclis çalışmalarına katılmam, direnirim” diyor. Bahanesi ne? Bir takım tutuklu sanıkları listesinden aday göstermek... Sanki bu kişileri aday göstermesini kendisine Ak Parti teklif etmişçesine zeytinyağı gibi suyun yüzüne çıkmak istiyor. Üstelik Ak Parti''ye de abes bir teklifte bulunuyor, bu meseleyi sen hallet, diyor. Yani Mahkemeye talimat vermesini istiyor. Bunu doğrudan söylemese de, talebi aynı kapıya çıkıyor...

Ben BDP''lilere bir şey demiyorum. Onlar kendi kurdukları bir dünyanın şartları içinde yaşamayı tercih etmiş, öyle gidiyorlar. Fakat CHP''ye söylenecek şey şudur: 5 oturumda namevcut görünen milletvekilleri bu gerekçeyle milletvekilliğinden düşürülürse, bu işin sonu en kısa zamanda erken seçime gitmek olur. O erken seçimde ne kadar oy alacaklarını şimdiden düşünsünler. Meclis''i daha önce boykot eden bazı siyasî partilerin bu gün esamisinin okunup okunmadığını hatırlamaya çalışsınlar...