Kelimelerin kelebek etkisi

Gazeteciler, yazarlar hep şikayet eder. O kadar yazıyoruz, çiziyoruz hiç bir şeyin değiştiği yok diye...

Aynı kanaatte değilim...

En önemsiz görülen bir cümlenin bile müthiş bir dönüştürücü etkisi var.

Bir mesele sadece bir kelime ile dillendirilse bile, o kelime o meselenin artık konuşulabilir hale gelmesine vesile oluyor. Bir nevi kelebek etkisi meydana getiriyor.

Bizim Mahalle''deki kelebek etkisi daha da bir güçlü oluyor. Malumuyla, müsbetiyle medya mensupları olarak modernlik dininin birer ferdi haline dönüştüğümüz için, kamusalda görünenimizle hissettiklerimiz ve düşündüklerimiz arasına mesafeler girdiği için(!) her kelimenin ayrı bir tesiri var.

Hele ki üzerine laf edilen konu, sosyal statülerimizi (dindaşlarımız arasında bile) çiziktiren ''cüzzamlı'' bir konuysa... Bir kelimenin hangi fırtınalara sebep olabileceğini varın siz düşünün...

Hacamat meselesi de böyleydi. Vardı ama yok sayılıyordu.

Geçen yıl ''niçin hacamat üzerinde konuşup tartışmıyoruz, yanlışını doğrusunu ayırmıyoruz'' diye yazmıştım. O yazıma hacamat üzerinde de çalışmalar yapan doktor bir okurum cevap vermiş, maalesef Sağlık Bakanlığı''nın herhangi bir çalışması olmadığını dillendirmişti.

Duydum ki, o zaman yazdığımız bir kelime, binlerce kelimeye dönüşmüş. Meyvesini vermiş.

Çok fazla insanın haberi olmasa da İstanbul''da Kupa Tedavisi Sempozyumu yapılmış.

O yazımda söylemiştim, tekrar edelim: Hacamat sünnettir.

Cüzzamlı meselelerden birisi de dini nikah konusu...

Merak ettiğim bir şey var. Dini nikahı muteber kılan en önemli şart mümkün olduğunca çok insanın önünde icra edilmesidir. Ancak günümüzde sanki ayıp, günah bir iş yapılıyormuş gibi şahitler ile gelin ve damat bir odaya doluşturuluyor, hocaefendi çağrılıp gizli kapaklı olarak iş bitiriliyor.

Nedir bu? Kimden neyi saklıyorsunuz?

Yok mu delikanlı bir damat adayı... Düğün törenine çağırsın hocaefendiyi, herkesin gözü önünde kıysın dini nikahını... Çok biliyorsun da sen niye yapmadın diye soracak olan varsa, hemen söyleyim.

Resmi nikahımızı kıyan memur akraba olunca pek üzerinde durmamıştım konunun.

Bu arada resmi nikahtan önce dini nikah kıyılmasını yasaklayan mevcut kanunların eksik olsa da yerinde olduğunu düşünüyorum. Suistamale çok açık olduğu için böyle bir tedbir gayet yerinde...

İsteyen resmi nikahını kıysın düğün töreninde, isteyen dini nikahını... Beni derdim başka...

Bazı kavramlara ''cüzzamlı'' muamelesi yapmaktan vazgeçilsin. Hepsi bu...

Ensar Vakfı Başkanı Ahmet Şişman''ın vefatı üzerinden üç hafta geçti.

Üzerimde hakkı bulunan Ahmet Ağabey''in neler yaptığını, hangi hizmetlerde bulunduğunu vefatından sonra daha iyi anladık.

Fakat üç haftadır ara ara üzerinde düşündüğüm bir şey var.

Ahmet Şişman''ın adını bizim mahalle dışında kaç kişi biliyordu?

Mesela İstiklal Caddesi''ne, Nişantaşı''na doğru çıksanız 100 kişiye sorsanız, kaçı tanırdı Ahmet Şişman''ı... Hadi bırakın İstiklal''i, Fatih''te kaça çıkardı, tanıyorum diyenlerin sayısı...

Tabutu yüzde 50 oy almış bir Başbakan ve Cumhurbaşkanı tarafından sırtlanan bir adamın böylesine perdenin arkasında olması size de ''acayip'' gelmiyor mu?

Rahat olun... Acayip gelmesine gerek yok. Normal olan bu.

Biz ''yukarıdan birileriyle'' aynı karede olmaktan haz almaya öylesine alıştık ki...

Flaşların ışığı nedeniyle şöhretimizin flaşların patlayıp sönmesi kadar ani ve geçici olduğunu hala farkedemiyoruz.

Biz uyurken, Ahmet Şişman ise asıl şöhreti daha yukarılarda bulmuş.

Değerler Eğitimi Merkezi''yle bu ülke için yapılacak en önemli hizmeti yapan, gelecek nesilleri kurtaracak çapta bir bilgi birikimini Milli Eğitim''in hizmetine sunan Ahmet abinin ötelerdeki şöhretinin farkına ölünce vardık. Ruhu şad olsun.

Önceki akşam Yenikapı Mevlevihanesi''ndeydim.

Harabe bir yapının istenince nasıl ayağa kaldırılabileceğini gördüm.

Fatih Sultan Mehmet Üniversitesi Medeniyetler İttifakı Enstitüsü olarak faaliyet göstermeye başlamış ..

Mevlevihanenin semahane ve diğer kısımları da eski hüviyetlerine uygun olarak değerlendiriliyor.

Bunun bir örneği de Sevgili Yalçın Çetinkaya''nın önderliğinde hazırlanan Enderun Müezzinliği ile kılınan teravih namazlarıyla sergilendi.

Görüntü verecek işlerle değil, içi dolu uğraşlarla ömrünü dolduran Ahmet Şişman''ı orada da yad ettim.

İstanbul''da 2010 sayesinde de olsa birçok kültürel yapı restore edilerek hayata döndürüldü.

Yenilendi, güzelleştirildi. Şimdi asıl mesele buraların içini doldurabilmekte...

Medeniyet dediğiniz binanın duvarları, restore edilmiş güzel ve cafcaflı binalarla, conconlu kokteyller, israfın haddinin aşıldığı iftar sofralarıyla inşa edilmiyor. Ağababaların yapması gereken bu binaların içini dolduracak olan Yalçın Çetinkaya gibi münevverlerin kıymetini bilip destek vermek.

Yoksa iş görüntüde kalır. Ötesine geçemez.

Bizim lafımız kar etmiyorsa Üstad''a kulak verin...

Buluştururlar bizi, elbet bir gün hesapta;

Lafını çok dinledik, şimdi iş inkilapta!