Şakirin Camii

İbadete açılış törenine başbakanın hanımı katılınca dikkatler birden bire Şakirin Camii üzerine çekildi. Neredeyse bütün televizyon kanalları bu camiden bahsetti. Hemen hemen bütün gazeteler bu cami hakkında bir haber yaptı. Hakkında yazılar yazıldı, söyleşiler yapıldı.

Bu kadar fazla gündemde kalınca insanda ister istemez merak uyanıyor.

İki ay kadar önceydi, değerli dostum Veysel Dayanç ile karşıda buluşmak üzere yola çıktığımda ikindi namazında Şakirin Camii''nde buluşmak üzere randevulaştık.

Haberlerde öyle abartılmıştı ki Süleymaniye veya Selimiye benzeri bir cami ile karşılaşacağımızı zannettim.

Küçücük bir cami. Öyle protokol camii olacak kadar geniş alanı da yok. Önemli şahsiyetlerin cenazelerindeki kalabalığın onda birini bile almaz.

Dış görünüşünde bir sadelik var. Fakat minarelerin camiden kopuk olarak kondurulması sanki unutulmuş da sonradan yapılmış intibaı bırakıyor insan üzerinde. Minareler ateşlenmeye hazır iki füze gibi duruyor.

Giriş kapısındaki “selamünaleykumbima sabartum” ayeti dini bir yapıya girdiğinizi hatırlatıyor.

Revaklar dört köşe ve kubbeler yarısı kesilmiş gibi basık. Ortada siyah küreli bir havuz var. İnsana ferahlık vermiyor, aksine içini karartıyor.

Camie giriş bölümünün duvarındaki taşlar da siyah.

Camie girdiğinizde göze çarpan beş şey var. Garip bir mihrap, farklı bir minber, fevkalade aydınlık bir ortam, şekilsiz halılar ve altına boyanmış camlar.

Mabedden ziyade bir villanın oturma salonunu andırıyor. Mihraba mihrab demek için bin şahit lazım. O küçücük camie böylesine büyük ve zevksiz bir mihrabı yerleştirmeyi nasıl becerdiler insan merak ediyor.

Minber biraz minbere benziyor ama yine orantısız. Camie yöre çok büyük. Daha küçük yapılsaymış belki uyarmış ama o da sonradan yerleştirilmiş eyreti bir parça gibi duruyor. O kadar eyreti ki kuşaktaki muhteşem yazıyı bile bölmüş.

Halıların deseni ise namazla ve cemaatle hiç alakası olmayan acaip bir şey.

Camlar müzehheb, fakat öyle zevkle bakılacak bir tezhip değil fırçayla bulaştırılmış gibi.

Camiin özellikle iç mimarisinin cami ve cemaat kültürüyle hiç mi hiç alakası yok. Hatlar olmasa İslami bir yapı olduğunu bile anlamak çok güç.

Camiin iç dekorunu yapanlar bana göre İslam kültürüyle alakaları ya yok ya da çok zayıf.Hele o halı desenleri cemaatle namaz kılmanın ve namazda saf tutmanın ne demek olduğunu hiç mi hiç bilmediklerini gösteriyor.

Salat ve selam üzerine olsun Efendimiz, “Camileri sade, şehirleri görkemli yapınız.” buyurmuştur. Cami seyir yeri değil ibadet yeridir. Kişi ibadet ederken dünyadan koparak Rabbine yönelir. Hiçbir şeyin onun dikkatini çekmemesi gerekir.

En şaşalı en debdebeli en muazzam camilere bakınız. Selimiye, Süleymaniye, Sultan Ahmet ve diğerleri. Tezyinat insan başını çevirip yukarıya bakmasa göremeyeceği yüksekliktedir. İbadet edenlerin dikkatleri dağılmasın diye bütün duvarlar sadedir. Bütün tezyinat da kubbelerdedir. Kimse başını kaldırıp kubbelere bakarak namaz kılmayacağı için o muhteşem eserlerde bile tezyinat normal bakış alanının dışındadır.

Şakirin Camii öyle değil, giriyorsunuz bütün tezyinat gözünüzün önünde. Gözünüz kaymadan ibadet etmeniz de biraz zor.

Yeni şeyler denemek çağdaş mimariyi yansıtmak elbette ki güzel bir şey. Ama cami yapıyorsanız cami kültürüyle uyumlu olmak zorundasınız. Şakirin Camii''nin iç mimarisinin cami ve cemaat kültürüyle alakası yok.

Prof. Doğan Tekeli''nin, “Şimdi bu camiye baktığımızda ilk izlenimimiz, burasının bir ibadet mekânına değil de, sanki bir gazino gibi, açık, ferah, çok da şıkırtılı bir yere girdiğimiz yönünde. Aydınlatılmasında dış camlar filtre edilmiş ama o filtreleme çok zayıf. Adeta, ''Burası bir sosyete camisi ve kokteylle açılır'' gibi bir fikir doğuyor (...) Halk, ''Gazino gibi ne güzel pırıl pırıl'' diyebilir.” değerlendirmesi düşündürücüdür.

Kaba inşaatı yapan mimarında son şekli beğenmediğini okuduk.

Bütün bunların yanı sıra camide denenen yazı kuşağı bana göre mükemmel. Aşağıdan yukarıya kubbeye doğru kıvrılarak giden muhteşem hat camiin en güzel ve en başarılı yönü. Yazı kuşağının üzerindeki iç cam sistemini beğenmemek yakışık almaz. Kubbe rengi eleştirildi ama beni çok rahatsız etmedi. Yine balkonlardaki korkuluklar estetik duruyor.

Camiin bir güzel tarafı da bana göre ismi. Şakirin güzel bir isim. Her ne kadar inşa eden aileyi hatırlatması için konmuş bir isim olsa da kulağa da hoş geliyor anlamı da çok hoş. ''Şakirin'' şükredenler demektir.Şakirin Camii yani Şükredenler Camii.

Bana göre camiin iki güzel unsurundan biri ismi diğeri ise hattı.

Camii inşa eden aileye elbette ki teşekkür etmek lazım.

Ayrıca mimarlara da teşekkür etmek lazım. Çünkü onlar bize cami dekorunu cami kültürünü bilen mimarların yapması gerektiğini hatırlattılar.