Geri adım atılmamalıdır

Anayasa değişikliği konusunda 30 madde içinde sadece üçünün tartışılması o üç maddenin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.

CHP''nin bu üç maddeye şiddetle muhalefet etmesi de bu değişikliğin ne kadar isabetli olduğunu gösteriyor.

Halk oyuyla iktidara gelemeyeceğinin idrakinde olan CHP kendisiyle aynı paralelde fikir ve karar üreten kurumlara sahip çıkmayı iktidarını sürdürmek olarak görüyor. Haklı, çünkü her ne kadar CHP seçim yoluyla iktidarda değilse de kimi bürokratik kurumlar aracılığıyla iktidarını yıllardır sürdürüyor.

Bu üç maddeye muhalefeti de görünmeyen ama hissedilen iktidarını koruma mücadelesinden ibaret.

Bana göre de paketin en hayati ve en önemli maddeleri o üç madde.

Önem sırasına göre sıralayacak olursam o üç maddenin en hayati olanı parti kapatmayı yeniden düzenleyen 69. maddedeki değişikliktir.

Parti kapatmayı zorlaştıran bu madde aslında millet iradesinin temsilini koruma maddesidir.

Mevcut parti kapatma yöntemi demokratik değildir. Demokrasiyi tehdit eden bir yöntemdir.

Halkın milyonlarca oyunu temsil eden siyasi partilerin bir atanmışın isteğiyle kapatılması milli iradenin tepesinde sallanan Demokles''in kılıcıdır.

Bir paşa hakkında dava açılacağı zaman Genelkurmay''ın izni gerekirken, bir üyesi hakkında açılacak davada Yargıtay''ın izni gerekirken koca siyasi partilerin kapatılmasında Meclis''in izninin aranması neden yadırganmaktadır? Dahası CHP ve yandaşları neden yadırgamaktadırlar?

Partilerin kapatılmasını bu kadar arzulamak ne anlama gelmektedir?

AK Parti her konuda uzlaşabilir ama bu üç maddede hele bu birinci maddede asla geri adım atmamalıdır.

Siyaset önce milli iradeyi korumaya almalıdır ki, siyasi partilerin kapatılmasını zorlaştıran 69. maddedeki değişiklik o istikamette atılmış önemli ve hayati bir adımdır.

CHP''nin muhalefet ettiği üç maddenin bana göre ikinci sırada hayatiyet ve ehemmiyeti olan madde 146. maddedir. Anayasa Mahkemesi hakkındaki değişikliklerdir.

Darbelerden sonra oluşturulan oligarşik adacıklardan birini teşkil eden Anayasa Mahkemesi''nin kendisi dahi toplum denetiminden ve milli iradenin eksikliğinden müştekidir. Bu sebeble 2003 yılında aynen bugünkü değişikliğe benzeyen bir teklifi bizzat mahkemenin kendisi yapmış ve siyasetçilerden bu değişikliği talep etmiştir. AK Parti''nin şu anda yaptığı değişiklik Anayasa Mahkemesi''nin 2003 yılında talep ettiği değişiklikten farklı değildir. CHP ve yandaşlarının bu değişikliğe itirazının iler tutar tarafı yoktur.

CHP mahkemede milli iradenin temsilcisinin bulunmasından şikayetçidir. Oysa mahkeme kendi gerekçesinde “ulusal iradenin katkısı”nın gereğinden bahsetmektedir. CHP ulusal iradenin katkısına muhalefet etmektedir. Yani halkın katkısına karşı çıkmaktadır. Yani halkın katkısından korkmaktadır. CHP ve yandaşlarına bu maddeye itiraz etmeden önce AYM''nin 2003''te teklif ettiği değişikliği okumalarını teklif ederim.

Ayrıca internette dolaşan son ses kaydını dinlemeyi teklif ederim. Siyasi partilerin kapatılması hakkındaki kararların o ses kaydında belirtilen yöntemden farkı olmadığını bilmeyen yoktur. Mahkeme böyle bir yapıdan toplum denetimine daha açık bir yapıya kavuşmaktadır. Dolayısıyla muhalefetin itiraz ettiği 146. madde konusunda da AK Parti geri adım atmamalıdır. Aksi halde kendi ayağına kurşun sıkmış olur.

CHP ve yandaşlarının itiraz ettiği üçüncü madde ise HSYK hakkındaki değişikliktir. Anayasa''nın 159. maddesinde yapılan değişiklik ile 7 üyeden oluşan HSYK 21 üyeye çıkarılıyor. Kast sistemi sona eriyor ve 10 üye on bin küsur hakim ve savcının oylarıyla seçiliyor. Yani toplum denetimine tamamen kapalı olan bu kurul toplum denetimine açılıyor. CHP ve yandaşları HSYK üyelerini hakim ve savcıların seçmesine karşı çıkıyorlar.

Sadece “istemezük” diyerek karşı çıkanlar nedense neyi istemediklerini bir türlü açıklamıyorlar. Değişikliklerin içeriğini bilmeyenler de tehlikeli bir şeyler oluyor zannediyorlar.

CHP ve yandaşlarının bu üç maddeye karşı direnişleri milli iradenin ülke yönetiminde etkili olmasına karşı bir direniştir.

Bir de CHP''nin ötesinde samimi duygularla “şimdi zamanı değildir” diyen iyi niyetli insanlar var. Bu ülkede ne zaman doğru bir laf edilse ne zaman doğru bir işe kalkışılsa zamanı değil diye itiraz edilir.

Bu üç maddedeki değişiklik zamanı çoktan geçmiş ve geç kalınmış bir değişikliktir. Bu aşamadan sonra atılacak geri adımın hiçbir faydası olmayacak, aksine milli irade karşıtlarının zaferi olacaktır.

Yeter artık söz milletin olsun.