Sağduyu

Cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaştıkça kimi çevreler, Irak üzerinden, Lübnan üzerinden, terör üzerinden ve tabiî ki ne olduğu bir türlü tarif edilemeyen irtica üzerinden tansiyonu yükseltme çalışmalarına başladılar.

Yıllardır artık ne anlama geldiğini eblehlerin bile fark edeceği oyunlar tekrarlanıp duruyor.

Ekim 2006''da seçim olacağı üzerinden siyaset yapanlar oyunlarının tutmadığını görünce şimdi daha ileri bir tarih telaffuz etmeye başladılar.

Bütün hesaplar cumhurbaşkanlığı seçimi üzerine.

Milli irade anayasa gereği kurumlar aracılığıyla işletiliyor kurumların başındaki zevatın tamamı cumhurbaşkanlığı tarafından belirleniyor ya işte bütün endişeler buradan kaynaklanıyor.

Hazım meselesi. Birileri AK Parti''yi hala hazmedebilmiş değil.

Aynı durumu rahmetli Özal''ın cumhurbaşkanı seçiminde de yaşamıştık. Partiler amansız bir muhalefet sergiliyor yeri göğü inletiyorlardı. Hatta Özal''ın yemin töreninde muhalefet partileri meclisi terk etmişti.

DYP Genel Başkanı Süleyman Demirel, seçimlerde saygı sınırını öylesine zorlamış öylesine zorlamıştı ki, Özal''ın cumhurbaşkanlığını hazmedemediğini öylesine aşağılayıcı biçimde dillendirmişti ki, geçmişteki görevine gönderme yaparak “Ben cumhurbaşkanı atamadım ben müsteşar atadım.” diyecek kadar belden aşağıya vurmuştu.

Hatta Özal''ın elinden başbakanlık görevi bile almayacağını ilan etmişti.

Seçimlerden birinci parti olarak çıkınca da “devleti tepesinde kavga olmaz.” diyerek gidip başbakanlık görevini Özal''dan almıştı.

Siyaset maalesef böylesine ilkesizce yapılmakta.

Siyasetçiler alternatif fikir ve proje üretmek yerine çözüm teklif etmek yerine tehdit savurarak, kavga çıkararak gerginlik ortamından faydalanmaya çalışabiliyorlar.

Bu hazımsızlıkların tamamı demokratikleşme sürecinin henüz tamamlanmamış olmasından en önemlisi de demokrat olduğunu iddia edenlerin hala milli iradeye gereken saygıyı gösterecek olgunluğa erişememesinden kaynaklanmaktadır. Tabii bu noktada seçim yasalarının da payı büyük. Ama en önemlisi halk olarak siyasetçiler olarak demokratik kültüre, bilince henüz yeterince sahip değiliz.

Birileri halkın değerlerine uzak olduğu ve halkın değerlerinden korktuğu için demokratik sonuçları bile bile eleştirme aymazlığını her zaman gösterdikleri gibi bugünlerde de gösteriyorlar. Onların istediği sonuçlar çıkarsa demokrasi iyidir ama istemedikleri sonuçlar çıkarsa demokrasi de tartışılabilir. Bu ikiyüzlülük maalesef ülkemizde çok tekrarlanıyor.

Ortaya bir slogan atılıyor okumuşu cahili işin aslını öğrenmeden öğrenme ihtiyacı bile duymadan o sloganın peşine takılıyor. Dün memleketi batağın eşiğine getiren politikacılar bugün bazı hamasi konuları gündeme getirerek hükümete atıp tutuyor toplum da hemen hükümeti sorgulamaya başlıyor.

Doğrular ortaya çıkınca topluma sağduyu hakim oluyor ama bazen doğrular ortaya çıkıncaya kadar da atı alan Üsküdar''ı geçmiş oluyor.

Cumhurbaşkanlığı seçimlerine kadar daha çok senaryolar göreceğiz. Önümüzde ki 7 ay çetin geçecek bu kesin. Ama 7 aydan sonraki süreç daha da çetin geçecek çünkü artık ülke seçim sathı mailine girmiş olacak. İşte seçim isteyen siyasetçinin talebi de o vakit hayata geçmiş olacak.

Ulusal ve bölgesel sorunların çok hassas olduğu bu dönemde inşallah siyasete de topluma da sağduyu hakim olur.