Tam normalleşiyoruz derken

Seçim beyannamelerinin tartışılması iyiye işaret. Siyasetin normalleşmesine işaret.

Bizim siyasetimiz biliyorsunuz lider endeksli bir siyaset.

Lider güçlüyse partisi de güçlü oluyor. Toplumumuzun yapısı böyle.

Seçmen oy verdiği partinin programını ya da seçim beyannamesini beğendiği için oy vermiyor.

Sağ ve sol diye iki kutup daima var. Her iki kesimde de bilinçli bir şekilde fikir ve program merkezli siyaset yapılmıyor. Lider ve genel merkez eksenli siyaset yapılıyor. Seçmen de ona göre davranıyor.

1973 seçimlerinden beri siyaseti yakından takip ediyorum. Parti mensupları seçim öncesinde sloganlaşmış vaatlerle nutuklar atarlar ya da tartışma programlarına katılırlar, seçmeni etkilemeye çalışırlar ama genelde seçim beyannamesinden pek az bahsederler.

İdeoloji partileri dışında propagandalar iki anahtar vaadi gibi genelde sloganlara dayalıdır.

Seçim beyannamesinden milletvekili seçilenler bile habersizdir. İsterseniz halen milletvekili olan siyasetçilere bir sorun.

Kaç tanesi seçilirken seçim beyannamesini okumuştur diye bir sorun.

Partisinin programını ve seçim beyannamesini okuyan milletvekili sayısı çok düşüktür.

Bunda şaşılacak bir şey yok bence.

Çünkü bizde siyaset program, proje ve beyanname üzerinden değil meydanlardaki ekranlardaki diyaloglar üzerinden sloganlar üzerinden yapılmaktadır.

Şunun da altını kalın çizgilerle çizmek gerekir ki partilerin seçim beyannamelerinin hepsi güzel çalışmalardır. Bakmayın siyasetçilerin sırf muhalefet olsun diye birbirlerini eleştirdiklerine, aslında hepsinin seçim beyannameleri güzel ve faydalı çalışmalardır. Elbette ki kimi uçuk vaatler tartışılır ama okuyun göreceksiniz ki bütün partilerin beyannameleri ufuk açıcı fikirler üzerine bina edilmiştir.

Ama söylediğim gibi seçim beyannameleri genelde tartışılmaz. İlk kez bu seçimde partilerin özellikle de iktidar partisinin beyannamesi gündeme oturdu ve çok ciddi biçimde tartışılıyor.

Olması gereken budur. Seçim beyannamelerinin tartışılması siyasetin normal mecrasına akmaya başladığını göstermesi açısından Türk siyaseti adına bence fevkalade güzel bir gelişmedir.

Siyasetçilerin kılık kıyafetlerini, inanç ve ibadetlerini, dedelerini atalarını değil fikirlerini beyannamelerini tartışmak siyasetin normalleşmesi adına sevinilecek bir durumdur.

Biz tam siyaset normale döndü derken YSK''nın kimi bağımsız adayları veto etmesi hevesimizi kursağımızda bıraktı desek abartmış olmayız. Aynı YSK 2002 de başbakanı da veto etmişti!

Memnu hakların iadesi kararını almış adayları bile veto eden YSK''nın gerekçesi ne kadar hukukidir orasını bilmem ama normalleşen siyasi havayı gerdiğinde hiç şüphe yok.

YSK''nın bu kararı ülkedeki gelişen demokratikleşme sürecine gölge düşürmüştür.

Elbette ki YSK da elindeki yasayı yorumluyor ve uyguluyor.

Ve böylece bizler bir kez daha anlıyoruz ki hem seçim ve hem de siyasi partiler yasası artık bize dar gelmenin ötesinde sıkmaya başlamıştır. Anayasa değişikliği süreci uzun bir süreçtir. Dolayısıyla siyasi partiler ve seçim yasası 24.dönemde yapılacak ilk yasa faaliyeti olmalıdır diye düşünüyorum.