Türkiye hem kaybetti hem de kazandı

2007 yılını tezekkür edince ülkemizin hem kazandığını hem de kaybettiğini düşünüyorum.

2007''nin ilk yarısı ülkemizin sun''i gündemlerle meşgul edildiği bir dönem oldu.

Milli iradenin arka plana atılma çabaları öne çıktı.

Meclis ve hükümete karşı bir dizi operasyon düzenlendi.

Yıllardır tekellerinde bulundurdukları devlet kurumları vasıtasıyla milletin beyninde boza pişirenler, sistemin demokratikleşme sürecine girmesiyle birlikte bu kurumlar halkın iradesine uygun biçimde güncellenince telaşa kapıldılar.

Aslında cumhuriyeti korumak için değil ellerinden kaçan menfaatlerini korumak için cumhuriyet adını verdikleri mitingleri düzenlediler.

Birkaç şehirde toplanan normal kalabalıkları milletin bütününü temsil ediyor zannettiler. Bu kalabalıklardan cesaret alarak halkın oylarıyla iş başına gelmiş hükümete yüklendiler.

Yetmedi, bürokratlar hükümete karşı peş peşe çok açık biçimde yazılı ve fiili ültimatomlar vermeye başladılar.

Milleti hazmetme kapasitesi düşük olanlar kendilerini milletin yerine koyarak anayasada bulunmayan tarifler yapmaya ve dayatmalarda bulunmaya başladılar.

Siyasi partiler varlıklarını muhtaç oldukları demokratik işleyişi rafa kaldıracak tavırlar içine girdiler.

Milli makamlar fuzuli şağıllerle işgal edildi.

Dahası, ülkenin en yüksek mahkemesi 50 bin hukukçudan 50''sinin dahi katılmadığı garip bir kararla meclisi çalışamaz hale getirdi.

Hükümet bu kez oyuna gelmedi. Verilmek istenen bütün mesajları gerektiği şekilde aldı ve yapılması gerekeni yaptı.

Seçimleri öne alarak milli iradeyi gölgelemek isteyenleri milli iradeye sevk etti.

2007 yılı, 22 Temmuz seçimlerine kadar ülkenin sürekli kan kaybettiği bir yıl olmuştu.

22 Temmuz seçimleri, iradesine ipotek koyanlara karşı milletin attığı unutulmaz bir tokat oldu.

Herkes istediği cevabı aldı.

Gerçek mitingi halk sandıkta yapmış ve meydanlara toplanan kalabalıkların kimseyi aldatmaması gerektiği dersini vermişti.

Millet, kendi adına karar veren mahkemelerin kararlarını sandıkta temyiz ederek bozmuştu.

2007 yılı Temmuz ayına kadar kayıp bir yıldı ama 22 Temmuz''dan itibaren kayıpların telafi edildiği bir yıla dönüştü.

Devletin tepesindeki kavgalar bitti.

Devlet millet kaynaşması rüya olmaktan çıktı, hakikat olmasının yolu açıldı.

Belki ekonomide hedeflenen bazı rakamlar yakalanamamış olabilir, ama 2007, ülkeyi hedeflerine kilitleyen ve istikrarı garantileyen bir yıl oldu.

Türk demokrasisinin kökleştiği ve milli iradenin kazandığı bir yıl oldu.

Millet aleyhine işleyen demokrasimiz, 2007 yılında sonraki nesillere de ders olacak şekilde millet lehine makas değiştirdi.

Evet makas değiştirti ama demokratikleşme henüz tamamlanmadı.

Hükümetin önünde hala demokrasi adına özgürlükler adına, insan hakları adına kat edilecek daha çok mesafe var.

2007 yılında hükümetin gösterdiği cesaret ve basıreti önümüzdeki yıllarda da göstermesi temennisiyle nice yıllara.