Üç bin minareli şehir

24 Nisan Cumartesi günü Dünya Ehl-i Beyt Vakfı''nın Seyyidler İstişare Toplantısı vardı.

Seyyidler demek Hz. Peygamberin torunu Hz. Hüseyin''in mübarek neslinden gelen seçkin insanlar demektir. Bilindiği gibi Hz. Hüseyin neslinden gelenlere Seyyid Hz. Hasan neslinden gelenlere ise Şerif denir.

Bir mümin için seyyid çok şey ifade eder. Bu toplantıya özellikle katılmak istedim.

Dünya Ehl-i Beyt Vakfı''nın Alibeyköy''de bulunan merkezindeki Yunus Emre Konferans Salonu yurt içi ve yurt dışından gelmiş misafirlerle dolmuştu. Divan''da oturan 5 kişiden üçünü yakından tanıyordum. Mahmud Kaplan ve Malik Ejder Arvas beylerin seyyid olduklarını biliyordum ama iş adamı Zeynelabidin Erdem''in seyyid olduğunu bilmiyordum. Orada öğrendim ne yalan söyleyeyim ona olan muhabbetim arttı. Divanda iki de Alevi dedesi vardı.

Başkan Fermani Altun önemli bir misyon ifa etmiş sosyal barışa çok büyük bir katkı sağlayarak Sünni ve Alevileri bu toplantıda bir araya getirmişti. Her bölgeden bir Seyyid selamlama konuşması yaptılar.

Bu seçkin topluluğun birbirlerine amcazade diye hitap etmeleri doğrusu beni çok etkiledi.

Başkan Fermani Altun bey benim de bir selamlama konuşması yapmamı istedi. Kısa konuşmamda Sünnilerle Aleviler arasındaki müşterek noktaların başında Ehl-i beyt sevgisinin geldiğine vurgu yaptım. Sünnilerdeki Ehl-i beyt sevgisinin Alevilerden geri olmadığını kendi çevremden bir misal vererek anlattım. Mesela benim babamın adı Hasan Hüseyin''dir. Üç dayım var isimleri sırasıyla Ali, Hüseyin ve Hasan''dır dedim.

Seyyidlerin İslam toplumunda imtiyazlı bir mevkilerinin bulunduğunu, müminlerin Hz. Peygamber nesline fevkalade önem verdiğini ifade ettikten sonra bu mübarek nesle mensub olmak müminler nezdinde önemli bir ayrıcalıktır ancak Allah Tealanın soy bağına değil kişinin amellerine baktığını Hz. Nuh''tan örnek vererek anlattım.

Tufanda sular yükselmeye başlayınca Hz. Nuh''un oğlu iman etmediği için gemiye binmemiş dağlara sığınacağını söylemişti. Hz. Nuh "Bugün Allah''ın emrinden koruyacak kimse yoktur." demiş oğlu dinlememişti, aralarına dalga girmişti. Nuh Rabbine yalvardı "Hani sen benim ailemi kurtaracaktın, şüphesiz oğlum benim ailemdendir." dediğinde Allah, "Ey Nuh! O senin ailenden değildir. Çünkü onun yaptığı salih olmayan bir iştir." buyurmuştu. (Hud Suresi Ayet 43-46)

Yani oğlunun kendi soyundan gelmesi Nuh''un ailesinden olmasına kafi gelmemiştir, Allah onun amelini esas almıştı. Çünkü Allah şekillere değil kalblere ve amellere nazar eder. Dolayısıyla Hz. Peygamber soyundan gelenlerde de amel-i salih önemlidir. Hz. Peygamber "Her takva sahibi Muhammed''in ailesindendir."(C. Sağır, Suyuti) buyurarak kendisiyle kan bağı olmasa da İslam''ın emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınan takva sahiplerini kendi ailesinden saymıştır.

Farklılıkların bir vakıa olduğunu bu tür toplantılarda farklılıklardan ziyade müşterek noktaların öne çıkarılması gerektiğini vurgulayarak konuşmamı tamamladım.

Aynı gün Yazarlar Birliği İstanbul Şubesi''nde Naat Programı vardı. 24 Nisan günü benim için Ehl-i beyt günü olmuştu. Yazarlar Birliğinde altı şairin Natını kendilerinden dinledim.

Ertesi gün yani 25 Nisan Pazar Grand Cevahir''de Dünya İslam''a Çağrı Cemiyeti''nin 20. Genel Kurulu vardı. Bu uluslar arası toplantının açılış bölümünde başta Devlet bakanı Faruk Çelik olmak üzere çok önemli zevat konuşmalar yaptılar ama açılışa damgasını vuran Nevzat Yalçıntaş oldu. Eskiden İstanbul''a bin minareli şehir derlermiş şimdi bu şehirde üç bin minare var. İki minareye tahammül edemeyen İsviçre''ye üç bin minareli şehirden sesleniyorum derken salonu ayağa kaldırdı. Üç minareye tahammül edemeyen İsviçre''ye ''van minit'' restinden bahsederken de salon alkıştan inliyordu.

26 Nisan''da Medeniyetler İttifakı projesi bağlamında başbakanlığın Beşiktaş''daki salonunda bir konferans vardı. Bu konferansı dinlemek istiyordum. Fakat aynı gün ve saatte Birlik Vakfında Çin İstanbul Başkonsolosu''nun bir konuşması vardı. Birlik Vakfındaki görevim sebebiyle Beşiktaş''a gidemedim.

İstanbul''da programlara yetişmek mümkün değil. İstediğin istemediğin her şey bu şehirde fazlasıyla var.

Napolyon, "Dünya bir ülke olsaydı onun başkenti İstanbul olurdu." demiş ya ne kadar doğru söylemiş.