Ah Öcalan ah kardeşim!

Ben hayatımda ilk kez bir adanın öksüz olduğunu gördüm. Mavinin mahzun, yeşilin mütemadiyen ağladığını...

İlk kez gördüm...

Gece yarısı kimseye görünmeden, kimseyi görmeden sabahlara kadar muhabbet ettiğimiz o evin verandasının önüne gittim...

Sanki 12 yıl hiç geçmemiş, sanki dün gibi.

Neler konuşurduk, nasıl bitmezdi o muhabbet...

***

Şimdi sana Mısır''da darbe oldu desem inanmazsın. Hatta ''Arap Baharı bütün bir dünyanın satın aldığı ''heyula'' değil miydi, neden ''darbe'' olsun'' dersin.

Ama oldu, hem de gündüz gözüyle. Üstelik modern dünya, ''darbe'' bile demedi buna.

Ve en az 5 bin sivil savunmasız darbe karşıtı Mısırlı dünyanın gözleri önünde katledildi.

On bini de tutuklandı, adeta toplama kampı gibi.

İhvan liderlerinden Muhannet Biltaci''nin kızı Esma''ya yazdığı mektubu görseydin için parçalanır, hıçkıra hıçkıra ağlardın.

Senden sakladığım bir şeyi itiraf edeyim: Birol, sen ve ben Umredeyken, Kabe''nin karşısında nasıl sarsılarak ağladığını gördüm.

Öyle ağlıyordun ki yanına geldiğim halde beni fark etmedin.

Şehit Esma''ya yazılan mektubu okusaydın, Kabe''de ağladığın gibi ağlardın, biliyorum.

Başbakanımız da kendini tutamadı ağladı.

''Ağlamak acizliktir'' falan dedi Kılıçdaroğlu.

Sana çok ilginç bir havadisim var: ''Kürt sorununu'' ancak ''güçlü bir lider'' çözer deniliyordu, hani, ''Erdoğan, Atatürk''ten sonra Türkiye''nin gelmiş geçmiş en güçlü lideri olduğuna göre bu sorunu çözerse o çözer'' diyorlardı ya, ne oldu biliyor musun?

Sayın Erdoğan, ''Kürt sorununu'' çözüm sürecine sokunca ''diktatör'' demeye başladılar.

Senin anlayacağın, Kürt sorununu çözüm sürecine sokma ihtimaline sahip lidere ''güçlü lider'', bu ihtimali gerçekleştirene ''diktatör'' dediler.

Bildiğin gibi ''Garip ama Türkiye'' işte; ağlayan lider ''diktatör'', ağlamayı acizlik gören lider ''demokrat.''

***

''Kardeşim Mustafa Öcalan'' yazısını 26. 11. 2012 tarihinde yazmışım. Daha bir yıl bile olmamış aramızdan ayrılalı.

Bana ne kadar çok uzun geldi, ah kardeşim, ne çok özlemişim seni.

Adada her şey eskisinden çok ama her şey eskisine nazaran hiç yokmuş gibi.

Şöyle bir uzansak elimizle tutacakmışız gibiydi ya yıldızlar, onlar şimdi çok uzaktalar mesela.

Hiçbir şeyin tadı tuzu kalmadı.

Daha evvel sohbetin, şakanın dibini bulduğumuz birkaç adalı gördüm, görmezlikten geldim, adeta kaçar gibi.

Sadece muhabbetin değil denizin de tadı kalmadı. Doyasıya içine çekerken ''oh mis gibi'' dediğin havadan da bir şey anlamıyorum artık.

Ayağımı denize soktum şöyle, sonra çocukları yanıma çağırdım; ruhuna Fatiha okuduk.

***

Sen Kurtuluş''ta büyüdün, ben Erdoğdu''da. Sen Erzincanlıydın, ben Trabzonlu. Bir de, hayatımda tanıdığım en güzel, en fanatik Fenerliydin.

Bizi biz yapan, kardeş kılan o mana iklimi nerde şimdi?

Ölüm bile ayırmadı bizi inan ki.

Ah Öcalan, ah kardeşim!

Ben hayatımda ilk kez bir adanın öksüz olduğunu gördüm. Mavinin mahzun, yeşilin mütemadiyen ağladığını...