Bu odur

Bugün ona buna laf yetiştirmekle hiç işimiz olmaz. Aziz, mübarek bayram günü kimsenin kalbini kıracak halimiz yok ya.

Mümkün mertebe mültefit, mümkün mertebe çelebi olmak lazım…

Gevezeye yakalanınca bir yolunu bulup tüymek, ahmağa rastlayınca, bütün konuları teğet geçip ''konuya'' dönmek gerek. ( Konu: Ahmağa en güzel cevap susmaktır. )

Demem o ki, gevezeyi “ya sabır” deyip dinleyecek, dangalağa “fesupanallah” çekip yüz çevireceksiniz. Baktınız olmadı, mecburen zevk almaya çalışacaksınız. Başka çaresi yok.

Haddimizi aşıp kimseciklere nasihat da çekecek değiliz.

Biz kim nasihat etmek kim.

Farzımuhal, “Bayramı zehir etmeyin; arabalarınızı adam gibi sürün!..” desem n''olur, demesem n''olur?

Yıllar yılı yapılan mezkur uyarıya dönüp bakan var mı ki, fakirin biçare lakırdısına da bakılsın.

Eski muharrirler gibi “Nerde o eski bayramlar!..” diye söze başlayıp unutulmuş hatıralar üzerine tatlı tatlı gevezelik yapacak kadar da mahir değilim. (Hoş, mahir olsam da yaşım elvermez.)

Yahu polemikten, nasihatten, nostaljiden uzak duracaksan ne yazacaksın; bugün bu köşeye bayram matinesi uygulayıp şipşak nihayete mi erdireceksin, diye sormayacak mısınız?

Hu, imanım erenler! Sorun ki söyleyeyim.

Sorun ki, bugün bu köşede “Muhabbetullah”a gönül veren gönül erlerine bir nebzecik de olsa kulak vereceğiz, diyeyim.

Sorun ki, “Hakk aşkını” şerbet yapıp yudumlayan İsmail Fakirullah''ın hamiyetiyle İsmail Hakkı''nın hürmetinden gönüller yaran örnekler sunacağız, diyeyim…

Cemil Meriç üstadımız, “Hamiyyetin adı bile unutuldu.” demişti, “Faziletten fakir bir akraba gibi utanır olduk…”

Karşılıksız hamiyet ve riyasız hürmet en çok ihtiyacımız olan faziletlerden değil mi?

İmdi, İbrahim Hakkı''nın, üstadı İsmail Fakirullah''a muhabbet ve hürmetinin en güzel ifadesi olan 120 selam tercümesinden (gönül erlerinin hoşgörüsüne sığınarak) 2O''sini şuracığa nakletmek istiyorum.

Şaban Abak kardeşim “Kayıp Atlar Haritası” adlı güzelim şiir kitabında, kayıp atı Gülşah''ı arayan Durmuşoğlu Duran''ın “maceralarına” düştüğü epigrafı hep “Bu odur” diye nihayete erdirir ya, biz de oradan kopya çekerek diyelim ki:

İbrahim Hakkı Hazretlerinin, üstadı İsmail Fakirullah Hazretlerini ilk gördüğünde verdiği 120 selamdan 20''sidir. Bu odur:

Selama en güzel şekilde mukabele etmenin, en sahici şekilde “hoş geldin” demenin, velhasıl, karşılıksız hamiyetin en güzel ifadeleri olan, İsmail Fakirullah Hazretlerinin talebesi İsmail Hakkı Hazretlerine verdiği 120 cevaptan 20''inin tercümesidir. Bu odur:

Nasıl lafa vurdum da unuttum; henüz bayramlaşmadık sizinle daha! Yahu ne susarsınız, hatırlatsanıza. Ah kafa, ah! Kusurumuza kalmayın sakın.

Bayramınız bayram içre bayram olsun. Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öperim.