Erbakan"a saygısızlık yapmanıza izin vermem!

“Kafes Eylem Planı” karşısındaki vurdumduymazlıklarına getirilen eleştirilere “sana ne?” diyebilecek kadar yüzsüzleşen medya şimdi ağız değiştirdi.

Hemi de öyle bir ağız değiştirdi ki, Ertuğrul Bey''ciğimin yılanın belini kıracak kıvraklığı alayına sirayet etti desek yeridir.

Kuşkusuz hakikat kimsenin tekelinde değil.

Lakin bunca yok saymanın ardından minnacık da olsa özür dilemeden U dönüşü yapmak, insanın aklına ister istemez başka şeyler getiriyor.

Mesela…

“Kafes operasyonu” nedeniyle ikisi albay, biri yarbay üç kişinin tutuklanması denizin bittiğini göstermiş olabilir onlara.

Demem o ki; tavırlarındaki değişiklik nihayetinde “mevzi”dir.

Bu zihniyetten külliyen değişmesini beklemek de safdilliliğin dik alası olurdu.

Önemli olan: bu ve buna benzer “mevzi” tavırlardan elde edecekleri “prestiji” yarın hangi tezvirata yakıt yapacaklarıdır.

Mesele şudur:

Vesayet rejiminin sürgit devamı için yıllar yılı halkta yaptıkları tahribat nasıl giderilecek?

İmdi, Star gazetesi yazarı Ergun Babahan''a kulak vermenin tam vaktidir: “Bu arada Aleviler ve azınlıklar kendileri için asıl tehlikenin nereden geldiği gerçeğini fark etmişlerdir herhalde. / Ne çektilerse laiklerden çektiler ama hala AK Parti''den korkuyorlar. / Zihinler bir çarpılınca düzelmesi zaman alıyor elbette…”

Zaman alsın; ziyanı yok; düzelsin yeter ki!

Alevileri daha sonra konuşuruz, da, şu azınlıklar, yani gayrimüslimler tehlikenin nereden geldiğinin gerçekten farkında mı? (Tehlikeye bidayetinden beri vâkıf olanlar hariç tabii.)

Gayrimüslimlere saldırı düzenleyerek dış mihraklar nezdinde AK Parti''yi mahkum etmeyi amaçlayan “Kafes Eylem Planı” gözlerini tastamam açmış mıdır dersiniz?!

Lafın burasında, 28 Şubat''ın en ufunetli günlerinden bir anımı paylaşmak isterim:

Ermeni bir komşumuz günlerden bir gün Nişantaşı''ndaki reklam ajansımıza ziyarete gelmişti.

Laf lafı açmış, laf “Refahyol Hükümeti”ne gelmişti.

Sayın Erbakan''ın şeriatı getirmeye çalışan bir gerici olduğunu söyledikten sonra, yaşından ve o ana kadarki nezaketinden beklenemeyecek kadar müstekreh şekilde Türkiye Cumhuriyetinin Başbakanına hakaret etmişti.

“Erbakan''a bu şekilde hakaret etmenize müsaade edemem!” demiştim, “Haddinizi bilin…”

Hiç beklemediği bu tepki karşısında şaşkına dönmüştü.

Birkaç hafta sonra da, “Rahatsız genç bir subayın sıradışı portresi” başlıklı yazımda(18 Temmuz 2008, Yeni Şafak) mufassal anlattığım bir subay “ziyaretimize” gelmişti:

“Anna Karenina''daki Vronski''den daha yakışıklı, sarışın, gencecik bir deniz subayımızdı.

Bir rock müzik grubunda çalışan bayan arkadaşımızın peşine takılıp gelmişti.

Nişantaşı''nda mukim olmamızdan mı, reklâm ajansımızın modern ve çağdaş atmosferinden mi kaynaklanıyordu, bilmiyorum(…) Yobazların iktidarından bizi kurtardıkları için minnet duygusuyla dolup taştığımızı zannederek, gazete manşetlerinden ezberlediği o tuhaf cümleyi şappadak söyleyivermişti:

Her şeyi askerden beklememek lazım…”

“Andıç medyası” gözünü öyle kör etmişti ki; karşısında, askerden, askerlik yapmasının dışında hiçbir beklentisi olmayan insanların olduğunu bile fark edememişti.

O vakitler, Batı Çalışma Grubu''nun neşet ettiği Deniz Kuvvetleri mensubu bir subay ile Ermeni işadamı komşumuz aynı dertten muzdaripti.

Ya şimdi?

Deniz Kuvvetlerinde yuvalanan cunta, belki de, o Ermeni komşumuz gibilerini katlederek dış mihrakların “tehlikenin farkında olmasını” istiyordu!

Şükür ki şükür, “Kafes”leri ellerinde patladı.

Cuntanın gayrimüslimlere saldırı düzenlemeyi planlamasındaki gayenin, tasarladıkları darbeye cevaz bulma girişimi olduğunu söylemeye bilmem gerek var mı?

Mâlûm –i âlîniz, dış çevrelerden icazetsiz, milli bir “darbemiz” bile yok.

Gel de şimdi…

Her fırsatta antisemitizmin insanlık suçu olduğunu belirten Başbakanımızın, Yahudi düşmanlığı yaptığını dillendiren Ertuğrul Özkök yahut Oray Eğin''lerle…

Gayrimüslim katledip AK Parti''yi töhmet altında bırakmak isteyen cunta arasında hedef birliği arama!

Aralarındaki fark, sonuç itibariyle yöntem farkı: Biri kanlı-canlı, diğeri ağrısız pansumansız!