General Başbuğ"dan "Balyozcu Paşa"ya tokat gibi cevap!

Hep biz onların tekniğini alıp ahlakını almayacak değiliz ya; kimi zaman onlar da bizim ahlakımızı alıp tekniğimizi almayacak!

Yok öyle sürgit tek taraflı, platonik muhabbet!

Hayır, kafayı yemedim.

Lakin “Balyoz Harekât Planı”nı okuduktan sonra kafayı yememek de ayrı bir kafa sorunu olmalı.

Bu karda kıyamette lafın belini kırıp ısınmak da vardı ama, sizin de zamanınıza yazık.

Dolayısıyla mevzua paraşütle iniyorum:

“Bizim çocuklar…” falan diyerek 12 Eylül''ü tastamam arkalayan ABD, 28 Şubat''ı neden sonuna kadar arkalamadı?

Ah, pardon; bu soru meramımı tam karşılamadı.

Şöyle sorayım:

Amerika, 28 Şubatçıları istedikleri kadar arkalasaydı “postmodern” darbeyle iktifa ederler miydi?

Şuncağızı da hatırlatalım:

28 Şubat hakkında yapılan yorumların alayı, klasik darbelerin artık sona erdiğini, bundan kelli “postmodern” darbeleri idrak edeceğimizi ifade ediyordu.

Bu yaklaşımın külliyen bir yanılgı olduğu ayan beyan ortaya çıktı.

“Balyoz Harekât Planı” mimarının, “28 Şubat”ın dinamosu mesabesindeki “Batı Çalışma Grubu”nun da başkanlığını yaptığını belirteyim de, ne demek istediğim daha iyi anlaşılsın.

Müze ziyaretindeki çocukları havaya uçuracak, kendi uçağımızı düşürecek, kendi halkından 200 bin kişilik toplama kampı oluşturacak, camilerimizi bombalayacak bir zihniyetin “postmodern” darbeyle yetineceğini düşünmüyorsunuz değil mi?

Aklınıza n''oldu?

Bağrından çıktığını söylediği halkın bağrına “çökmeyi” planlayacak kadar zıvanadan çıkan bir kafa yapısını “27 Mayıs” yahut “12 Eylül”den aşağısı keser mi?

Demek ki; ABD sonuna kadar değil, işine geldiği kadar destekledi 28 Şubatçıları.

İşine geldiği kadar, yani, Sayın Erbakan''ı(Milli Görüş''ü) devre dışı bırakana kadar.

Naçizane yazımızın başında, “kimi zaman onlar da bizim ahlakımızı alıp tekniğimizi almayacak!..” derken bunu kastetmiştim zaten.

Malum sözün orijinalinin “Batı''nın tekniğini alalım…” şeklinde olduğunu biliyorum elbette.

“Onlar”dan maksadım tabii ki, ABD.

Laf uzasın istemedim sadece.

Yoksa…

Merhum Attila İlhan''ın “Hangi Batı?” sorusundan yola çıkıp, ilk mektep yıllarından aklımda kalan rahmetli Cemil Meriç''in, “Hangi Avrupalı, bütün dünya Avrupalı değil mi?..” sözünde çay molası vererek “onlar”a varsaydık, yol çok uzayacaktı.

Bundan mütevellit kestirmeden işaret ettik; Avrupa''nın da karşısında kompleksten kıvram kıvram kıvrandığı Amerika''ya!

Velhasıl, 28 Şubatçıların darbe yapma azim ve ahlakını alıp kullanan ABD, klasik darbe tekniklerini “alımlamadı.”

Zaten klasik darbe tekniklerini de temellük etseydiler, mesela, gazeteciyi yağlı kazığa oturturum diyen paşaya bizzat yağlı kazık gönderirlerdi.

Bu arada, ABD desteği olmadan darbe yapılamayacağına en az Mehmet Altan kadar inandığımı söylememe bilmem gerek var mı?

Gelgelelim…

“Postmodern darbe” 28 Şubatçıların enerjisini hepten boşaltamadı.

Bu yüzden içlerinde kalan “enerji” ortalığa saçıldı.

Sarıkız''dan Kafes''e, Eldiven''den Balyoz''a kadar piyasaya düşen ne kadar “plan” varsa, mahut “enerjinin” dışavurumundan başka bir şey değildir.

Düşünün artık; ne büyük bir enerji birikmiş ki, 28 Şubat''ın artçı şokları devam ediyor hâlâ.

Genelkurmay Başkanımız General İlker Başbuğ''un dünkü konuşması da (her şeyden evvel) kurum içinde veya dışında bulunan bu hastalıklı “enerji”nin sahiplerine büyük bir tokattır.

En çok da, “İddiaları inceliyoruz…” demekle, “Balyozcu Paşa”(lara) tabii.

“Allah Allah diye taarruz eden bir ordu Allah''ın evi olan camiye nasıl bomba koyar?..” ifadesiyle bu iddiayı bütün bir orduya teşmil edenleri lanetleyen General Başbuğ''un, bu planın “müelliflerine” ne demek istediğini varın siz hesap edin.

Peki…

Askerin sivili tacizine sıra gelince “Paşa başkanı hizaya soktu!” gibi manşetlerle coşan necip Türk basını neden bunu böyle görmedi?

Neden “Genelkurmay Başkanı''ndan Allah''ın evinin düşmanlarına tokat gibi cevap!...” diyen çıkmadı?