Gezi Parkı ne ki beni Meryem Uzerli tüketti

Marcello Mastroianni"nin Antononi"den Felline"ye kadar birlikte çalıştığı insanları bir güzel anlatırken mütemadiyen tekrarladığı (kitabına da adını veren) bir kelime vardır:

"Hatırlıyorum!"

Bizim şu kısacık ömrümüzde tanıklık ettiğimiz sanat bağlamında dünya çapında sinemalarımız belki olmadı ama milletçe rol aldığımız çok "sinemalar" yapıldı.

Milletçe rol aldığımız veya rol almak mecburiyetinde bırakıldığımız "sinemaların" yedinci sanat tesmiye edilen gerçek "sinemadan" farkı, film bittikten çok sonra o filmde rol aldığımızın farkına varmaktı.

Hangi filmde rol aldığımızın farkına varmak için mütemadiyen hatırlamak ve hatırlatmak gerekti.

Bu ülkede 27 Mayıs 1960 darbesinden evvel yapılanları hatırlamıyorsanız, hatırlayanlardan veya her daim hatırlatan kitaplardan okuyun lütfen.

Öğrenciler kıyma makinasından geçiriliyor tezviratı bile piyasaya sürülebilmişti.

"Diktatör" dedikleri Başbakan Menderes"i astılar ve yıllar yıllı her siyasetçiyi Menderes"in akıbetiyle tehdit ettiler.

Mahkeme Başkanı Salim Başol "Sizleri buraya tıkan irade böyle istiyor" demişti, hatırlayalım.

Peki, 27 Mayıs öncesi protesto gösterilerinde bulunanların iradesi miydi bu?

Veya şöyle soralım: Menderes"i idam ederlerken bu "iradeye" sormuşlar mıydı?

Hatırlayalım!

12 Eylül öncesi meydanlarda bir kısmımız "Milliyetçi Türkiye" bağırıyordu, bir kısmımız "Bağımsız Türkiye."

Birbirimizden sokaklarımızı kurtarıyorduk, ve böylece "kurtarılmış sokaklarımız" oluyordu.

Meğer Kenan Evren Paşa"nın "Bayrak Hareket Planı" filminin adsız figüranlarıydık!

İçimizde yaşı büyütülüp asılanlar, envaiçeşit işkenceye maruz kalanlar, vatandaşlıktan çıkarılanlar oldu.

Kenan Paşa"nın filminde bilmeden de olsa rol almanın faturasını felaket ödemiştik.

Hatırlayalım!

Susurluk kazasıyla derin devletin, mafya-gladio düzeninin kirli çamaşırları ortaya saçılmıştı.

Temiz toplum isteyenler haklı olarak tepki göstermişti. Her gece "Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık" eylemi başlatılmıştı.

Herkes katılmıştı bu eyleme. Sanatçı, türkücü, köşe yazarı, sendikacı kim varsa.

Sonuna kadar da haklıydılar!

Peki bu "haklılık" neyin zeminine nasıl dönüştürüldü?

Evvela polis kötü, asker iyi denildi. Hatta anketler düzenlenip en güvenilir kurum TSK ilan edildi. Bunun pratikteki karşılığı da Gazi olayları olmuştu. Polisi yuhalayanlar askeri alkışlamışlardı.

Ve Sincan"da demokrasiye tanklarla balans ayarı yapıldı. Bu milletin milyarlarca doları hortumlandı 28 Şubat karanlığında.

Hulasa, masum bir toplumsal tepkiyi mahut postmodern darbenin zemini yaptılar.

Sadece Gezi Parkı"ndaki ağaçları değil, Koç Üniversitesi için kesilenler dahil, yeryüzünün bütün ağaçlarını savunalım. Değil Gezi Park"ında yapılacağı iddia edilene, bence bütün AVM"lere karşı duralım.

Fırsat bulursak eylem otağı kurduğumuz o anlı şalı AVM"nin kaç emsal artırıldığını, bundan kimler nasıl milyarlarca dolar kazanç elde ettiğini de bi zahmet sorgulayalım.

Bu arada, Türkan Saylan"a, Ahmet Şık"a, Nedim Şener"e, Tuncay Özkan"ın kızına, pankart açan liseli çocuklara, baklava çaldı diye içeri tıkılan garibanlara yapılan haksızlığı dile getirdiğimizde bize demediğini bırakmayan "muhteremler" de çekildikleri köşelerden nasıl akıllar verdiklerini görmüyoruz sanmasınlar.

Erdoğan düşmanlığında "efendilerle" el ele koçlar gibi birleşin bakalım!

Bu millet bu oyununuzu bozacak nasılsa. Bu günler size hatırlatıldığında yüzünüz kızarmayacak mı?

Gezi Parkı"nı savunmak kolay! Muhteşem Yüzyıl"ın Hürrem Sultan"ı Meryem Uzerli bile savundu, hatta eylem çağrısı yaptı, ben niye savunmayayım.

Lakin "tükenmişlik sendromu" bahanesiyle dizi emekçilerini zorda bırakan Meryem Uzerli"nin bu cevvaliyeti beni tüketti.