Hükümetten hesap soralım!

Aylardır süren ve hep kendisini tekrar eden cumhurbaşkanlığı seçimi tartışmalarından sizi bilmem ama ben acayip sıkıldım.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu''nun (HSYK) Yargıtay ve Danıştay üye seçimleri mevzusunda çıkardığı sevimsiz gürültü de tat vermiyor.

Kadın Adayları Destekleme ve Eğitme Derneği''nin (Ka – Der) bıyıklı kadın fotoğraflarıyla yürüttüğü kampanya ilk bakışta şenlikli, eğlenceli gibi duruyor.

Lakin, “Meclis''e girmek için erkek olmak şart mı?” ''çıkışları'' oldukça gıcık.

Şart değil anam bacım, şart değil. Tek bir şartı var bunun: Abdullah Gül''ün adayı, TBMM Onur Ödülü sahibi Doğramacı''nın başörtüsüne uyguladığı ''yabancılaştırma efekti'' marifetiyle söylersek, ''türbansız'' olmak.

Bunu bildiğiniz için, ''çıkışınızı'' gıcık buluyorum. Yoksa, Meclis''i kadınlar doldursun, dert değil. Hatta, mümkünse hiç erkek olmasın. (TRT 3''ün Meclis''ten yapacağı canlı yayınların, kadınlara kafayı yediren TV sabah programlarından daha ''yararlı'' olacağından eminim.)

Hükümeti, emperyalistlerle işbirliği yapmakla, nerdeyse vatanı satmakla suçlayan ulusalcısı, milliyetçisi, komitacısı, çetecisi, mevzu başörtüsü olunca, nasıl da kırmızı ışık yakıyor!

Bu muhteremler, hükümeti, Kıbrıs''ı Rumlara peşkeş çekmekle, AB sürecinde onurumuzu, bağımsızlığımızı,kırmızı çizgilerimizi müstevlilere çiğnetmekle, Irak''ta, Kürt Devleti''nin kurulmasına sessiz kalmakla, vatan topraklarını yabancılara satmakla falan suçluyorlar.

İyi de, pek sayın muhteremler, hıyanet ve delalet olarak değerlendirip halka şikayet ettiğiniz icraatları, size rağmen ve kimseyi ''iplemeden'' yapmaya gücü yeten hükümetin, sıra ''başörtüsüne'' gelince mi gücü yetmiyor? Aynı soruyu tersinden soralım: Sizin gücünüz bir başörtüsüne mi yetiyor?

Bu ülkede, başörtüsü söz konusu olunca, hükümeti, muhalefeti, liberali, kızıl elma ittifakı, herkes konsensüs arıyor. Nasıl bir toplumsal mûtabakat anlayışıdır ki bu, başörtüsü konusunda yapılan kamuoyu anketleri hiçbir anlam taşımıyor?

Cumhurbaşkanlığı seçimini sıkıcı, HSYK mevzusu tatsız, Ka-Der''in kampanyasını ''gıcık'' dedik; gündemden kaçmak, tatlı tatlı gevezelik edebileceğimiz bir konuya ''sardırmak'' istedik; lakin, başörtüsü sorununa takıldık kaldık. Başörtüsü konusundan zevk mi alıyoruz sanıyorsunuz? Zevk alınacak bir kepazelik değil bu, inanın.

Başörtüsü sorununu siyasi çıkara tahvil ederek hileyle, hurdayla, telmihle, imayla kimse dillendirmesin. Sorun üniversiteyi veya (bıyıklı kadın fotoğrafı vesilesiyle söylersek) milletvekili olmayı aşmış, gazi eşlerine kadar sirayet etmiş. Örnek mi istiyorsunuz. Buyurun bakalım:

Geçenlerde, tanıdığım Kıbrıs gazisi bir merhumun dul eşinin çektiği çileyi içim yanarak dinledim. Hüviyetindeki başörtülü fotoğraf yüzünden, muhtaç olduğu üç kuruşluk gazi maaşını alabilmek için çekmediği cefa kalmamış. Olur maskaralık değildir bu!

Esas soruyu sormanın tam vaktidir. Hükümeti, Kıbrıs davasını satmakla suçlayan muhteremler iyi dinleyin şimdi:

Kıbrıs davasını satmaya muktedir gördüğünüz hükümet, Kıbrıs gazisi bir merhumun eşinin başörtüsü sorununu çözmeye muktedir değil mi? Gazi eşinin yetim çocuklarına, bir lokma ekmek alabilmek için çırpınan dul bir kadının mezkur çilesine el atmaktan aciz mi? Yoksa, gazinin dul eşinin başörtüsüz olması, uğruna savaştığı, yaralandığı Kıbrıs davasından daha mı önemli sizce? Lütfen cevap verin!

Efendim? Bütün bu soruların muhatabı hükümet mi dediniz? Eğer bunda zerre kadar samimiyseniz aradan çekilin ki, hükümetin ''samimiyetini'' görelim. Görelim ki, hükümetten hesap soralım.

Soralım ve diyelim ki: Ey hükümet! Senin başörtüsü konusunda konsensüs aradığın insanların asıl derdi vatandır. Onların, vatanın bütün kalelerinin, tersanelerinin işgal edilmemesi için mücadele ederken seslerini duymuyorsun da, başörtüsü konusunda mı duyuyorsun?

Hükümeti, başörtüsü konusunda ikide bir “germeyin” diyerek ''uyaran'' liberalliği kendinden menkul muhteris köşe yazarlarıyla aynı telden çalmayın. Aynı telden çalmadığınızı ispat edin ki, hükümete başörtüsü sorununu niçin çözmediğini soralım.