Korkunçtu

Bu ülkenin "Müslümanları" zannedilenin aksine son derece geniş bir tartışma "kültürüne" sahiptiler.

Üniversite evlerinde en temel "akait" konularında bile kıyasıya tartıştıktan sonra aynı menemen kabına muhabbetle ekmek bandırırlardı.

Ne kadar ayrı düşseler de "selamı" kesmez, ayrılırken "fiemanillah" dudaklarından düşmezdi. (Yaşar Nuri"yle televizyonlarda gündeme gelen mevzuların alası bu evlerin odalarında daha seksenli yılların ortalarında tartışılıp tüketilmişti.)

Farklı düşünseler de yürekleri hep aynı mevzilerdeydi.

Eritre"de, Moro"da, Afganistan"da, İran"da, Filistin"de…

Canım abim Bahattin Yıldız Afganistan"da elde silah cihad eder, Cahit abi (Zarifoğlu) "Afganistan Çağıltısı" şiirini yazar, Ahmet abi (Bayazıt) Yücel abiyle (Çakmaklı) Afganistan cihadının belgeselini çekmek için Hindikuş Dağlarının yolunu tutardı.

Bu ülke "Müslümanlarının" alimleri, gazileri, şehidleri, velhasıl tarihleri birdi.

Salih Kara Sanayi mahallesinde, Erdoğan Tuna Edirne"de, Metin Yüksel Fatih Camiinin avlusunda şehid düşmüştü.

Sadece Fatih Camiinin avlusuna veya Edirne"ye değil, bütün Türkiyeli Müslümanların kalbine kar yağıyordu.

İlyas Dönmez"le seksenli yılların başında kurduğumuz Dünya Yayınları çerçevesinde yayımladığımız "Şubat ayı-Şehidler ayı" broşüründe dediğim gibi, "Karlar, tutsanız elinizi yakacak kadar sıcaktı…"

***

Evet, bu ülkenin "Müslümanları" zannedilenin aksine son derece geniş bir tartışma "kültürüne" sahiptiler.

Sonra ne olduysa, içlerinden bazıları birlikte düşünmekten, birlikte tartışmaktan vaz geçti.

Dahası birbirlerini iplemez oldular.

"Kültürleri" mi değişti mizaçları mı bilmiyorum ama sırf bu yüzden Suriye hakkında yazmak da konuşmak da içimden gelmiyor.

Ah keşke yanılsaydım!

Ah keşke kendileri gibi düşünmediğimiz için bizi yok sayan, hatta "sıkıdenetim" uygulayan kardeşlerimiz sonuna kadar haklı çıksaydı.

Suriye konusunda farklı düşünceleri dinlemeye bile kimsecikler tahammül etmedi.

Tuhaftı, tuhaf…

***

Ben bu tuhaf halin bir benzerini doksanlı yılların hemen başlangıcından hatırlıyorum.

Türkiye"nin en çok kitap okuyan bölgesi, "Biz bize yeteriz" düşüncesiyle İstanbul ve diğer bölgelerle irtibatı kesmişti.

Kapalı devreler kurmuşlardı.

Çok geçmeden profesyonellerin "devre" yapacakları uygun yapılara dönüştüler.

Sonra…

Müslüman Müslümanı hunharca katletti.

Korkunçtu, korkunç!