Türkler Kürtlerden ne kadar üstündür?

Bir ara MHP Genel Başkanlığına da oynayan Prof. Ümit Özdağ''ın, “Türklerin üstün olduğunu düşünüyorum…” dediğini sonradan, internet medyasından öğrendim.

Zaman gazetesi yazarı Prof. Mümtaz''er Türköne''nin ağzının payını vermek için söylemiş bu “veciz” sözü.

Balçiçek Pamir''in Habertürk''teki programının bir diğer katılımcısı Prof. Özcan Yeniçeri de eski ülküdaşı Türköne''yi “Türk düşmanı…” olmakla suçlamış!

Mümtaz''er Türköne de naçar, “Ya ben neden Türk düşmanı olayım Özcan, kendim de Türk''üm…” demek zorunda kalmış.

Anlaşılan bayağı şenlikli bir program olmuş; kaçırmışım!

Çünkü o saatlerde Fatih''te, romancı Hüseyin Kartal''ın sahaf dükkânındaydık.

Müfid Yüksel''den Doç. Ergün Yıldırım''a kadar bir grup arkadaşla koyu bir muhabbete dalmıştık.

Öyle ki, saatlerin nasıl geçtiğini bile fark edemedik.

Hayatımız boyunca fark edemediğimiz bir “fark” da, kimin Kürt, kimin Türk olduğuydu.

Dahası, bu “farka” tenezzül bile etmez, böyle bir “farkı” öğrenmeye yönelik tecessüsü de “pornografik” bir merak addederdik.

Bu “farkı” tesadüfen öğrensek de, “farkına” varamazdık.

Arkadaşlarımız içinde Kürtçe konuşana rastladığımızda, “Ne güzel Kürtçe konuşuyorsun…” falan der, “Ben zaten Kürdüm…” cevabını alınca da, “Ha öyle mi?..” diyecek kadar bile üstünde durmazdık.

Zira konuşulmaya değer bir “fark” değildi bu!

Çünkü…

Yegâne “fark” takvadan ibaretti. Muteber “üstünlüğe” tekabül edecek “fark” da zaten bu değil miydi?

Mübâlağa etmiyorum: gerçekten de kimin Türk, kimin Kürt olduğu zerre miskali umurumuzda değildi.

Mesela, yaklaşık bir yıl evvel katıldığı Hulki Cevizoğlu''nun “Ceviz Kabuğu”nda bir vesileyle söylemeseydi, ilk gençlik yıllarından itibaren arkadaşım olan Ergün Yıldırım''ın Kürt olduğunu öğrenemeyecektim.

Zaten niye öğrenecektim ki? Ne işime yarayacaktı?

Faydasız ilimden, gereksiz bilgiden Allah''a sığınmak gerekmez miydi?..

Söyleyin ey erenler, bu “farkı” gözümüze kim soktu?

Biliyorum: “Türk ulusalcıları” bu soruya, “Kürt ulusalcıları” cevabını vereceklerdir.

Halbuki…

“Ümmet toplumu”ndan “ulus toplumu”na geçiş teraneleri okuyan, “ulusallaşma” martavallarıyla yıllar yılı başımızı şişiren Kemalist aydınlardı.

Bugün “bölücülüğe” karşı çıktığını söyleyen bu aydınlar, dün “ulusal bilinç” heyulasıyla kalifiye “bölücülüğün” külliyatını oluşturmaya çalışıyorlardı.

O vakitler Kürtlerin “ulusalcılık” yapmaları şöyle dursun, Ziya Gökalp gibi Kürtler, “Türkçülüğün Esasları”nı dermeyan etmekle, mahut “farkı” gözümüze sokmak isteyenlere “kurucu felsefe” üretiyorlardı.

Hepsi bir yana da…

Değerli bilim adamı Prof. Ümit Özdağ''ın “Türklerin üstün olduğunu düşünüyorum…” sözüne muttali olunca aklıma şuncağız düştü:

Hüseyin Kartal''ın o küçük sahaf dükkânında o akşam sohbet ettiğimiz 5 arkadaştan sadece ben Türk''tüm.

Demek, o akşam 16. Yüzyıl “Mühimme Defterleri”nden bahsederken müstefid olduğum Müfid Yüksel''den daha üstündüm de, haberim yoktu!

Vay canına be!

Büyük stratejist Prof. Ümit Özdağ cumhuriyet fikriyatının yetiştirdiği fikri hür, vicdanı hür nesillerin mümtaz bir ferdi olarak elbette istediğini düşünür, istediğini söyleyebilir.

Lakin “Türklerin üstün olduğunu düşünüyorum…” lakırdısını biraz açmalı.

Madem üstünüz; bilelim nerde, nasıl, ne kadar üstünüz?

Cirit atmakta mı, yağlı güreşte mi, çiğ köfte yoğurmakta mı; nerde üstünüz?

Kemikli mi, kemiksiz mi nasıl?

Hem kimlere üstünüz?

Her hususta “taklit” etmek için telef olduğumuz “çağdaş muasır medeniyet seviyesini” oluşturan “uluslara” karşı da üstün müyüz?

Yoksa…

Onlara gelince “yoğurdumuza” sığınıyoruz da, Kürtlere gelince mi “ayranımız” kabarıyor?