Vay canına Türkler takva bakımından üstünmüş!

Dün gibi hatırlıyorum; 70''li yılların ortasında, biz daha orta mektep talebesiyken, Zekeriya Beyaz (evet, bildiğiniz Zekeriya Beyaz) Türklerin üstünlüğüne dair mevzu hadisler dercederdi.

Biz de, İslam''ın ırkçılığın her türüne karşı çıktığına dair deliller arar, Babanzade Ahmet Naim Efendi''nin malum eserine sığınırdık.

Sağcılıkla “sağ ehli”nin bir tutulduğu yıllardı.

Ne Babanzade''nin Yahya Kemal''le tartışmasından haberdardık, ne de Mustafa Sabri Efendi''nin dinin maslahatı uğruna Türklükten vazgeçmek hakkındaki görüşlerinden.

Silahların gölgesinde ve Cemil Meriç üstadımızın ifadesiyle, idrakimize giydirilen deli gömlekleri mesabesindeki sloganlar eşliğinde biteviye tartışırdık.

Gazetemizin köşe yazarlarından, hocaların hocasının yazısını okuyunca, ta o yıllara gittim.

Muhterem hocamız diyor ki: “Bir köşe yazarımız da Prof. Ümit Özdağ''ın, ''Türklerin üstün olduğunu düşünüyorum'' ifadesine takılmıştı ve ''hangi bakımdan'' diye soruyordu…”

Evet, sordum…

Gelgelelim Prof. Ümit Özdağ böyle dememiş?

Ya ne demiş?

“Ben Türkleri takvâ bakımından üstün görüyorum…” demiş.

Hocamız böyle diyor.

Doğrudur…

Söz konusu yazımda peşinen belirttiğim üzre o televizyon programını izleyememiştim.

Bunu da, o sahaf dükkanındaki arkadaş grubundan hareketle, etnisite tecessüsünü pornografi bellediğimiz “mazimize” diller dökmeye vesile kılmıştım.

Lakin internet medyasından okuduğumu ifade etmiştim. (Bu internet sitelerinden birinin linkini de, oldukça '' ilginç'' mailine karşılık Prof. Mümtaz''er Türköne''ye gönderdim.)

Uzun lafın kısası: İnternet medyası “takva” kelimesini atlayınca, ben de atlamış oldum.

Peki…

“Türkleri takva bakımından üstün görüyorum…” ifadesi, “Türklerin üstün olduğunu düşünüyorum…” ifadesinden daha mı masum?

Bence değil; hatta, daha vahim!

Zira…

“Takva” kavramı mahut ifadeye meşruiyet kazandırmıyor; bilakis vahametini artırıyor.

Muhterem hocamız ne diyor, okuyalım: “Bir milliyetçi ''Ben mensup olduğum Müslüman ulusu ''takvâ'' yönünden diğer Müslüman uluslardan üstün buluyorum, görüyorum derse hem bu ifade önemli bir değişimi ve terkibi ifade eder hem de bu sözde, dinî bakımdan bir problem olmaz, yalnızca vakıa mutabık (gerçekte olana uygun) olup olmadığı tartışılabilir…”

Prof. Özdağ, hocamızın kendisine cevaz verdiğini zannetmesin.

Her şeyden evvel muhterem hocamızı yetiştiren Muhammed İhsan Oğuz Kastamonulu''nun şeyhi Şeyh Ahmet El Kürdi''dir. Şeyh Ahmed El Kürdi''nin şeyhi de Şeyh Said''in dedesiydi.

Demem o ki: Bir Türk, sırf Türk olduğundan ötürü bir Kürt''ten fert planında (takvaca) üstün olmuş olsaydı, kendisi de bir Türk olan muhterem hocamız, zikrettiğim Kürtleri mürşit seçmezdi.

Peki, toplumsal veya kavmî veya ırkî planda “Türkler Kürtlerden takva bakımından üstündür…” denilebilir mi? (Prof. Özdağ''ın, Kürt sorunu etrafındaki o tartışma esnasında, “Kürtler siyasal kimliklerine sahip olsun dersen milli devlete karşı olursun…” dedikten sonra mahut ifadeyi serdettiğini unutmayalım.)

Kemal Tahir''in ağzıyla söylemenin tam vaktidir: Denilebilemez!

En kerih ırkçılığın kaynağı budur çünkü.

“Tanrının seçtiği kurtulmuş millet…” martavalı da buradan türer; Siyonist ırkçılık da!

Fransızlar düşünemezler, düşünmeye koyuldukları zaman, Almanca konuşmaya başlarlar diyerekten, ırkının dilini üstün gören Heidegger''in ırkçılığından bin kat daha beterdir, bir insanın ırkını “takva” bakımından üstün görmesi!

Takva, ırkçılığın her türüne karşı yegâne ölçü olarak koyulmuştur; ırkçılığa meze yapılmak için değil.

Hülasa…

Takva, üstün olmanın ölçüsüdür; üstünlük taslamanın değil.