Yerim senin hamasetini

CHP''nin her bir şeyi tamamdı, sıra “tüzüğüne” gelmişti; onu da dün hallederken İsa Gök huysuzlaştı.

E haliyle yaka paça dışarıya atıldı.

Sayın Kılıçdaroğlu bunun üzerine “Beni CHP''lilerden korumayın...” dedi.

“Büyük Demokrasi Şöleni” diye sunulan “tüzük kurultayının” hulasası da bundan ibarettir.

“Başvekili” darağacıyla tehdit eden Oktay Ekşi adlı “vekilin” yorumundan, yine ne dediği anlaşılmayan Murat Karayalçın''ın konuşmasına kadar her şey laf- ı güzaftır.

Tüzük kurultayının özeti mezkur sözde gizlidir: Gandi Kemal, Ortodoks CHP''lilerden kurtarılacak duruma düşmüştür!

Paradoks müthiştir:

CHP''lilerden kurtarılmazsa CHP kaybedecek, kurtarılırsa kendisi.

Yazık ki yazık; her iki durumda da kaybetmiştir!

Lakin “Beni CHP''lilerden korumayın” ifadesiyle çok önemli bir değişimin, dönüşümün, altüst oluşun altını çizmiştir.

Halbuki...

Deniz Baykal döneminde tam tersi söz konusuydu: Ortodoks CHP''liler her halleriyle Baykal''dan kurtarılacak durumda olduklarını dermeyan etmişlerdi.

Zaten kaset marifetiyle de kurtarılmış oldular.

Kılıçdaroğlu''nun CHP''lilerden, CHP''lilerin de Baykal''dan kurtarılmasında şaşacak bir şey yok.

Türkiye''nin yakın tarihi kurtarmak / kurtarılmak üzerine değil mi?

Kendilerinde “kurtarıcılık” vehmedenler milletten kurtulmaya çalışırken, millet de her demokratik seçimle “kurtarıcılarından” kurtulmaya çalıştı.

“Kurtarıcıların” Paşa babaları tevekkeli “Kimse işitmesin millet düşmanınızdır...” dememişti.

O darbelerin, o muhtıraların alayı bu bitmeyen düşmanlığın ifadesinden başka bir şey değildi.

Mâlûm-i âlîniz “postmodern darbe” tesmiye edilen 28 Şubat sürecinin sene-i devriyesini yarın “idrak edeceğiz.”

Günlerdir yazılıyor çiziliyor, konuşuluyor; haliyle yarın da konuşulacak, yarından sonra da.

İsmi lazım değil, omzu kalabalıklardan biri, “Bin yıl sürecek demişti” ya, bin yıl konuşulsa, bin yıl lanetlense yeridir.

O denli müstekreh bir zihniyetin arzı endam ettiği bir süreçti.

Dönemin CHP Genel Bakanı Baykal da “28 Şubat''ta Türk Silahlı Kuvvetleri sivil toplum örgütü gibi davrandı” demişti.

Hepten haksız sayılmazdı. “5''li çete” denilen “sivil toplum örgütleri” silahlı kuvvetler gibi davranınca, silahlı kuvvetlere de “sivil toplum örgütü” gibi davranmak kalmıştı.

O değil de, Kılıçdaroğlu''nun “tüzük kurultayındaki” hamaset dolu konuşması acayip eğlenceliydi.

Gündüz gözüyle “Yol arkadaşlarımız, devrimciler, Kuva-yi Milliyeciler, 89 yaşındaki genç CHP''liler, hepinizi saygıyla selamlıyorum...” dedi.

“Yol arkadaşlarım” dediği kimlerdi?

Benim bildiğim, (Önder Sav dahil) kiminle yola çıktıysa yarı yolda bıraktı. Bir Gürsel Tekin direniyor, o da teşkilatlardan sorumlu genel başkan yardımcılığı görevini bırakmak zorunda kaldı.

Ya “devrimciler” dediği neyin nesiydi?

Mesela, Mustafa Kemal Paşa''nın nevzuhur “Bursa Nutku”na atıfta bulunarak taşla sopayla “mahalle mahalle, sokak sokak” direniş çağrısı yapan İsa Gök bunlardan biri değil mi?

İyi de, onu da kurultaydan yaka paça dışarı attılar.

Hadi hepsinden geçtik, şu “Kuva-yı Milliyeciler” hitabı ne oluyor yahu?

Hem Soros''un fonladığı TESEV''in 183 nolu kurucu üyesi olacaksın, hem de “Kuva-yı Milliyeciler” diye hamaset yapacaksın!

Yerim senin hamasetini.

Gelgelelim “89 yaşındaki genç CHP''liler” ifadesi gayet isabetli.

Böyle bir akrabam var da ordan biliyorum; tastamam 92 yaşında.

Kendisini o kadar genç hissediyor ki, CHP''nin başında hâlâ İsmet İnönü var sanıyor.