Bunlar bizim çocuklarımız

Bernabau''da maç bittikten sonra uzun uzun düşündüm. “Acaba kendimizi çok mu küçümsüyoruz?” İşte izledik İspanya''yı... Bizden üstünlükleri öyle fersah fersah mı? Hangi oyuncumuzu onların arasına koysak sırıtır. Haydi kalecimizden başlayın, ileriye doğru tek tek gelin. Var mı böyle biri bizde?

Volkan''dan hep korkarım ama son aylarda mükemmelin de ötesinde. Yaptığı iki kurtarış şapka çıkartılacak cinsten. İbrahim Üzülmez''imize genellikle takılırız. Bir türlü tam beğenemeyiz. Biz beğenmeyelim o hep bizi tekzip eder. Dün yine büyük oynadı. Sol kanadımızı trafiğe kapattı. O bölgeye mayın döşedi. Geç geçebelirsen.

Bu Emre Aşık ne bahtsız biri! Kaç kez kendisine “Haydi güle güle. Yaşlandın, yetti gayrı” dendi. O her postalanışında işine yine dört elle sarıldı. Ay-yıldızı öyle hak ediyor ki... Aman ne olur burun kıvırmayın, Torres''in, Villa''nın karşısında oynamanın öyle kolay bir iş olduğunu sakın düşünmeyin.

Emre''nin yanındaki Hakan Balta''ya ne buyrulur. Asıl yeri değilmiş... Orada çok eskiden oynuyormuş... Tek ayaklı stoper olur muymuş... Havada etkisizmiş... Miş''ler, Mış''lar peşpeşe. Hakan''ımız maşallah kapı gibi. Kimseye geçit vermiyor. Boş lafa aldırış etmiyor. Boş konuşanları silkeleyip bir kenara atıyor.

Korktuğumuz, ürktüğümüz defans bloğumuzdaki 3 oyuncumuz işte bunlar. 90 dakikayı izlerken hangisinden şikayetçi oldunuz, hangisi görevini aksattı? Üçü de sapasağlam ayakta değiller miydi? Ah bir de Gökhan Gönül eski formunu yakalayabilse...

Nobre olmaz mı?

Gelelim defansımızın önündeki oyunculara. Ne yazık ki, “Oh be! işte bu tartışılmaz santrforumuz” diyebileceğimiz birine sahip değiliz. Semih, hep bir şeyleri eksikmiş gibi geliyor bana. Gökhan Ünal da bir türlü içime sinmiyor. Fatih Tekke, hem gözlerden hem gönüllerden ırak. Terim-Tekke işini çözemedim. Ben derim ki, neden Nobre hiç akıllara gelmez. Ciddi ciddi düşünülmeli. Oradaki açığımızı kesinlikle kapatır. O bölgeyi doldurur.

Orta alan ve forvet olarak başka sıkıntımız yok. Arda bu maçta öyle pek iyi değildi. Ama her an tek başına skoru değiştirebilir. O yeteneğe sahip. Yürüyerek adam eksiltiyor. Gözü hep karşı kalede. Tüm planlarında gol var.

Tuncay, ileri-geri dinamo gibi çalışıyor. Çok iş yapıyor. Hiçbir teknik direktör ondan vazgeçmez. İspanyolların sol kanat ataklarında hep ilk önleyiciydi. Capdevilla ve Cazorla bu nedenle orada fazla etkili olamadı. Nihat, belli ki sakatlığının etkisinden henüz tam kurtulamamış. Fakat müthiş bir silah olduğu kesin. Çabuk, süratli ve kaleye direkt gidiyor. Tabanca gibi sağ ayağı var.

Terim faktörü

Emre Belözoğlu''nun dilinden Terim çok iyi anlıyor. Emre Terim''in komutasında performansını katlıyor. Her yere civa gibi girdi, çıktı. Pas trafiğimizde önemli rol oynadı. Aurelio o bildiğimiz kimliğini yansıtamadı. Fakat yine de takımda önemli bir denge unsuru. Her taşın altında o var. Bu arada unutmayalım, Hamit gibi üst düzey biri de sakatlık problemi nedeniyle bu maçta oynamadı. Bana göre Hamit çok önemli oyuncumuz. Olsaydı değişik bir skor elde edebilirdik.

Terim''in kaşına, gözüne, mimiklerine, sözlerine zaman zaman sinirleniyoruz... Doğrudur kafamızı attırdığı, bizi kroke durumuna soktuğu çok oluyor. Ancak Sezar''ın hakkını Sezar''a verelim. Komutan işini de iyi yapıyor. En kötü koşullarda mucizeler yaratıyor. İsviçre''de bunu yaşadık. Dünkü maçta da hocamızın eksik ve psikolojik yorgunluk yaşayan kadromuzu hem motivasyon hem de taktik yönden çok iyi hazırladığını birlikte gördük. Top bizi biraz sevseydi, en az 1 puanla o cehennemden dönerdik. Olan oldu. Şimdi önümüze bakma zamanı. Bunlar bizim çocuklarımız... Bunlara sahip çıkalım, moral verelim. Çok önemli maçlar bizi bekliyor.