Fatih"in aslanları!

Milli takımımız finale giden yolda en zor iki virajı aldı. 4 puan ilaç gibi. Hedef ilk iki. 5 maçın sonunda tablo şöyle: 3''üncü ve 4''üncü ile aramızda 6 puan fark var. Daha ne olacak? Harika, mükemmel.

Yunanistan''ı maçın hemen başında yediğimiz golden sonra açık ara yendik. Norveç''i 2 farkla geriye düştükten sonra yakaladık. Ulusal maçlarda bu tür zorlukların üstesinden gelmek kolay iş değildir. Demek ki, bizde hem teknik ve fizik, hem de taktik ve psikolojik değerler üst düzeyde. Böyle olmasa bu sonuçları alamazdık.

İşte gördük... Onca eksiğe karşın çıkardığımız 11''ler rakiplerini futbol olarak teslim aldı. Yunanistan ve Norveç 180 dakika boyunca oyunumuzu kabul etmek zorunda kaldı. Biz oynamak isteyen ve oynayan taraftık. Onlar ise genellikle bizi durdurmaya çalıştılar.

Bakmayın siz Norveç maçının ilk yarısına... Bu bölümde gol pozisyonuna giremedik, üstelik 2 de gol yedik ama dümen yine bizim elimizdeydi. Norveç 2 geldi 2 attı. Sabri''nin solda oynaması bu sonucu getirmedi. Terim''in düşüncesi doğruydu, gel gelelim uygulamada aksaklıklar yaşandı. Terim de ikinci yarıda tekrar eskiye döndü. Beraberlik bu dönüşün sonucu olarak değerlendirilmesin. Bizde maçı istedikleri gibi yönlendirebilecek ve de son noktayı koyabilecek çok sayıda futbolcu var. Bu futbolcuların işin ciddiyetini kavraması ve Yunanistan rehavetinden sıyrılması hayata tekrar sarılışımızı sağladı.

Yunanistan ve Norveç''ten iki yemek odası takımı çıkar. Sadece boy posla futbol oynanmaz. Ayağın, belin, zekan kıvrak olacak. Şu iki maçta oynamayan oyuncularımızı düşünüyorum. Arda, Nihat, Fatih Tekke, Halil, Ümit Karan, Nobre, Yıldıray... Say sayabildiğin kadar. Biz böylesine bir ofansif zenginliğe sahibiz. Bu oyuncuların her biri tek başına skor tabelasını değiştirebilir.

İyi bir jenerasyon yakaladık. Kadro son derece geniş ve de kaliteli. Peki neden Hakan Şükür''e bir alternatif bulamayız? Yok mu? Var. Ne yazık ki Şükür artık tekliyor. Ayakları kendisini taşıyamıyor.

Halil ve hatta Yıldıray ile ilgili çeşitli dedikodular ortada dolaşıyor. Terim bu iki oyuncuyla geçinemiyormuş. İnanmam, inanmak istemem. Ancak doğru ise, “Milli davada kişisel çatışmalar olur mu?” diye sorarım.

Şükür Yunanistan maçında birşey oynamadı. Gökhan Ünal da sakatlandı. Neden Halil, Ümit Karan ve Nobre''den hiç değilse biri Frankfurt''a çağrılmadı ve oynatılmadı. Norveç''e karşı da 10 kişi oynadık. Hakan Şükür yine piyasada yoktu.

Terim futbolcuları için “aslanlarım benim” dedi. Evet o çocuklar hepimizin aslanları! Ancak şu iki maçta ülkece hepimizin daha başka aslanları da vardı. Yunanlı ve Norveçli kaleciler bizleri inanılmaz biçimde mutlu ettiler! Fatih hocam lütfen bu gerçeği de bilelim, görelim ve bundan sonraki adımlarımızı ona göre atalım. Böyle kalecileri bir daha kolay kolay bulamayız!