Silkeledik deviremedik

Muhteşem bir stat. Muhteşem bir zemin. Hava soğuk mu soğuk. Ancak üsten ısıtma var. Soğuk vızıltı. Maçtan önce yarım saat hayran hayran seyircileri izledim. Eşleriyle, çocuklarıyla, sevgilileriyle, arkadaşlarıyla elele, kolkola gelmişler. Şarkılar, marşlar söylüyorlar. Dans ediyorlar, yerlerinde duramıyorlar. Gülüyorlar, eğleniyorlar. En ufak bir güzelliği alkışlıyorlar. Protesto hiç yok.

Coca Cola, gazoz şişeleri ellerinde. Hiçbirinin aklının ucunda bile değil o şişeleri sahaya fırlatmak. Öyle eğitim almışlar, öyle görmüşler. Devre arasında da durum aynı. Hatta daha da coşkulu. İspanyollar yerlerinde duramıyorlar. Müziğin biri bitiyor, diğeri başlıyor. Bernabeu “Viva İspanya” haykırışlarıyla inliyor. Bir bayram yeri, bir şenlik. Kimse kimseyi rahatsız etmiyor. Bayıldım, çok hoşuma gitti ve kendi kendime “Biz niye böyle olamıyoruz” diye üzüldüm.

Maç başladı, bir ilk yarı. Ayağa kalk, bizim çocukların önünde saygı duruşunda bulun. Hani o korktuğumuz İspanya var ya, bizim aslanlarımızın karşısında süt dökmüş kedi. Adamları araki bulasın. Sahnede biz varız. Bizimkiler İspanyollara oynama şansı tanımıyor. Bir topa üç kişi saldırıyoruz. O ne iştah öyle. Eksikmişiz, sakatlarımız varmış, hisseden kimse oldu mu? Sahayı öyle bir parselledik ki, her santimetre karesi bize ait. Presle bunalttık, nefes aldırmadık.

İlk bölümde bizim üç, İspanyolların bir pozisyonu var. Evet evet aynen böyle. Son şampiyon karşımızda ecel terleri döktü. Tribündeki İspanyollar da şaşırdı. Nihat biraz iyi vursa daha 5. dakikada öne geçeceğiz. Arda 42''de çok basit bir kontrolle topu önüne alabilse soyunma odasına önde gideceğiz. İlk yarı hiç tartışmasız tamamen bizimdi. Oynadık, oynatmadık, son şampiyonu silkeledik ama deviremedik.

60. dakikaya kadar da durumda bir değişiklik yoktu. Topa biz yön veriyorduk. Ancak işte o dakikada bir duran top tüm hesaplarımızı alt üst etti. Şans, kader kısmet. Yapacak bir şey yok. Top İspanyollara güldü. Onlara acıdı.

Terim, yediğimiz golden sonra buna telafi etmenin çarelerini aradı, araştırdı. Yaptığı değişiklikler bana göre doğruydu. Ancak İspanyollar elde ettikleri avantaja sıkı sıkıya sarılmışlardı. Durmadan pas yaparak direncimizi kırmaya çalışıyorlardı. Koca İspanya tek gole can simidi gibi sarılmıştı.

Bu kez puan alamadık. Ancak bu işin bir de İstanbul ayağı var. Böyle oynarsak, bu şekilde kafa tutarsak ibre ters döner. Bilemiyorum, yoksa bu İspanya''yı gözümüzde çok mu büyüttük.