"Sınavlara dair anarşist eylemlerim devam edecek!"

ÖSYM Başkanı Ünal Yarımağan tarafından açıklanan, sınava giren 1,5 milyon öğrenciden 600 bininin çözemediği bir soru var. Görüntüde sadece toplama, çıkarma işlemi yapılarak sonuca ulaşılacak bir soru: 80-(12+3+8)=?

Üniversite sınavının ikinci ayağının yapılacağı hafta, bu soru tekrar gündeme gelince; internet sitelerinde en çok tıklanan ve yorumlanan haber oldu. Ne ilginçti ki ''çok kolay bir soru, bu soruyu çözemeyen lise mezunlarının vay haline'' diyenlerin büyük çoğunluğunun verdiği cevap da yanlıştı.

Geçtiğimiz yıllarda üniversitede okumalarına rağmen derece yapmak için sınava giren kardeşlerin takipçisi bu yıl da vardı. Tıp Fakültesinde okuyan, yaptığı derece ile mezun olduğu lisenin adını iftihar listesine yazdıran üniversiteli gencin yanısıra; sıfır çekmek için sınava girdiğini iddia eden, eyleminin gerekçelerini ismini vermeden canlı yayında telefonla anlatan bir genç şaşkınlık yarattı. Sıfır çekmek için büyük çaba harcayan gencin gerekçesi oldukça ilginçti. Geçen yıl yüksek puan almasına rağmen vaatlerini yerine getirmeyen dershaneden intikam almak! İsmini açıklamadığı gibi dershanenin ismini de açıklamadığından hedefini ıskalamış bir intikam gibi gözükse de; gözünü karartan sınav mağduru öğrencilerin imza atmaya hazırlandığı eylemleri çeşitlendirmesi bakımından dikkate değerdi! Masa başında oturup, bilgisayardaki çıktılara bakıp, grafik oluşturan uzmanlara verilmiş çok keskin bir cevaptı! ''Sınavlara dair anarşist eylemlerim devam edecek'' derken ki sesindeki tını, şaka yapıyor olabilir mi sorusunu saklı tutmakla beraber; sıfır çekenlerin daha dikkatlice incelenmesi gerektiğini de düşündürdü.

Şu an ilkokul üçüncü sınıfların hiç tereddütsüz doğru cevabı verdiği soruya nasıl oluyor da üniversite kapısından girmek isteyenler doğru cevap veremiyor. Sayısal olarak ne kadar çok öğrencinin doğru cevabı bulamaması değil topluca verilen yanlış cevabın sebeplerine odaklanmamız gerekiyor. Gerçekten eğitim sisteminin eksiklerine kafa yormak istiyorsak! Sınav sistemine teslim olmuş, dershanelerin güdümüne girmiş, eğitim öğretimden her geçen gün biraz daha uzaklaşan sistemde, hangi ders olursa olsun işin mantığını özünü kavramaktan daha ziyade tekniğini kavratmaya çalışmak asıl sebep. Kilitlenilen hedef, girilecek sınavda en yüksek neti yakalamak olduğundan, o nete ulaşılacak teknik ezberletiliyor. Dershaneler değil tabi burda hedef tahtası gittikçe dershaneleşen okullar aynı zamanda. Bu sebepledir ki gerçek öğrenme sağlanmadan test tekniğiyle başa çıkılarak devam edilen okul serüveninin son basamağında, yıllar önce çok rahatlıkla çözdüğü sorulara cevap veremiyor öğrenci. Çünkü öğrene öğrene, öğrendiklerini sindire sindire değil unuta unuta devam ediyor öğrencilik yılları.

Öğrencilerin kendi aralarında ''sanane benim seviyemden'' diyerek MEB''e selam sarkıttığı 6.-7.-8. sınıf SBS sorularını incelediğimde; yalın, tek boyutlu, anlaşılır bir dille hazırlanan 7. ve 8. sınıf SBS''sinin aksine; dolaylı yollardan sorulmuş, muallak ifadeler içeren 6. sınıf sorularına şaşırdığımı itiraf ediyorum. Hem Türkçe hem de matamatik testinde.

Üst sınıfların bir hafta önce girdiği sınavdan sonra yapılan yorumların psikolojik etkisiyle, sınavdan çıkan çocuklar kolaydı diye gülümseseler de; yüzlerinde bir şaşkınlık, bakışlarında bir bulutlanma gözlerden kaçmadı. Kolay olacaktı, olmalıydı, herhalde kolaydı ama ben yapamadım galiba şaşkınlığı. Yıl boyu okulda ve dershanede girdiğiniz sınavlardan daha kolay olacak dedikleri sınav hiç de kolay değildi ne yazık ki! Soru hazırlayıcılar yedinci ve sekizinci sınıflardan esirgedikleri baraj sorularında altıncı sınıflar sözkonusu olunca oldukça cömert davranmışlardı.

Bütün yorgunluklarına rağmen güneşin altında soru kitapçıklarını almak için bekleyen, kontrol edince gözyaşlarına hakim olamayan; ''sınav kolay olacaktı, arkadaşlarım yaptı ben yapamadım'' kaygısına teslim olan küçücük çocukların gözyaşlarının hakkını nasıl ödeyecek sorumlular gerçekten merak ediyorum.

''Duvarlar üstüme üstüme geliyor'' serzenişleriyle son günlerde üçyüz soru barajının altına düşmemeye çalışan. ''SBS öncesi hafta sonları nasıl vakit geçiriyordum ki'' sorusuyla mazisine özlemini dile getiren, sınavın ertesi günü ''bugün test çözmeyecek miyim hayatımda büyük bir boşluk oluştu'' diyen çocuklar... En acısı da Konya''da sınavı bayılarak terk etmek zorunda kalan ve ölüme yenik düşen Şerife. Bir şeylerin yanlış olduğunun sinyali değil mi? Erken büyümek zorunda kalan, akranlarıyla vahşice rekabet ederek yetişkinliğe adım atan kuşağın hakkını nasıl ödemeyi düşünüyorsunuz?

Sınav sonuçlarının açıklanmasına günler kala ''Sürpriz! Aslında biz sınavı kaldırdık, pardon kaldırmadık yine sınava girmeye devam edeceksiniz ama puanınızı sizin başarı hanenize değil, okulunuzun, öğretmeninizin başarı hanesine yazacağız'' demek bu çocukların yüreğine su serpmeyecek benden söylemesi.