Nihayet öldün Murat!

Duydum ki düğün hediyesi olarak canını vererek vedalaşmışsın. Duydum diyorum çünkü veda fragmanını görünce seyretmeyi göze alamadım. Acını paylaşamamaktan, ızdırabını hissedememekten endişe ettim Murat. Acının hem nesnesi hem öznesi yapılmıştın, ama ne acı ki hiçbirimiz şefkat, merhamet hatta acıma duygusu bile hissetmedik sana karşı. Nihayet öldü diye atmışlar haberin başlığını. Evet, nihayet öldün Murat. Acı ama gerçek nihayet öldün!

Biz seni ölüm yolculuğuna çıktığında tanıdık Murat. Beklenen ölüm, geciken ölüm varsa seninkiydi o. Fısıltı gazetesine düştü önce varlığın, inanmakta zorluk çektik. Soner''in olgun, paralı erkek kategorisinden Aylin''in aklını çeldiği günlerde, cılızca da olsa, liseli kızların olgun erkeklerle ilişkisi yanlış yollu çıkışlar yaparken fısıldadılar kulağımıza senin varlığını. Ölümcül bir hastalığın pençesindeydin, hayata tutunmak için aşık olduğun sınıf arkadaşın Aylin''i ikna etmesini istemiştin biricik abin Soner''den. Hastalığından dolayı okula gidememeni anlamakla beraber onca imkana rağmen neden evde eğitim almaya devam etmediğini, neden seni hayata bağlayacak, tutunmanı sağlayacak meşgaleler peşinde koşmadığını anlayamadım.

Aşkın en büyük zenginlik olduğunu iddia edenlere cevaben aşkın aynı zamanda en büyük fakirlik olduğunu hatırlatmak isterim senin vesilenle. Eğitimine bir şekilde devam etsen, Aylin''le kendin bağlantı kurmaya çalışsan, netice böyle olmayabilirdi Murat. Hoş bu son uygun görüldüyse yapacak bir şeyim yoktu diyebilirsin, sen de haklısın.

Sen, Soner ve Aylin aşkı için verilen bir kurbandın en başından. Sen olmasan daha zor kabullenecektik daha çok yargılayacaktık ikisinin aşkını. Baştan itibaren Aylin''e yanlış davranan, senin varlığından bahsetmeden duygusal açıdan yanlış anlamasına fırsat veren Soner''in, sen olmasan, kardeşi uğruna mutsuz olmayı göze alabilecek fedakar bir kişilik olduğunu anlayamazdık kolayına. Yoksul hayattan nefret eden, birlikte yaşama isteği babası tarafından reddedilen Aylin, baba eksikliğini Soner''le telafi etmeye çalışırken; ölümünden sonrası için hayatını düze çıkaracak sözleşmeye imza atmakta sakınca görmedi. O sözleşmeyi ne zaman yırttı attı, Balıkçının mirasıyla annesinin holding sahibi olmasından sonra, ihtiyacı kalmadığında. Doğru kişi değildi Murat senin için hiç doğru kişi değildi. Aşkın fakirleştirmesinden bahsetmem bu yüzden. Yaşam sevincini karşılıksız bir aşka endekslemek yerine başka sevgiler bulsaydın ömrün uzardı Murat inan buna. Ama yazgı mühendisinin böyle dertleri yoksa bu senin kabahatin değil tabi, haklısın.

Bir aşk üçgeninin kaybedeni olmak üzere hayat verilmişti sana misyonunu tamamladın ve ayrıldın aramızdan. Tıpkı Balıkçı, Ekber, İnci Hoca gibi. İnsanı yoran, kafa karıştıran, özünde çarpık ilişkiler sizin atmosferde yaşananlar. Aşk üçgenleri ölümle nihayetlenmekle kalmıyor hemen yeni bir üçgenin içine düşüyor esas karakterler. Normal hayatta kendi başımıza gelse, yakinen varlığına şahit olsak Soner Aylin aşkını bu kadar kolay, alkışlarla karşılamayız. En azından senin adına üzülür, Soner Aylin adına utanır, bir süre yadırgarız. Seyirci olmanın böyle bir misyonu var, ne düşünmemizi isterlerse onu düşünüyoruz. Özgürlükler çağında hiç de özgür değiliz aslında Murat.

İçlerinde empati kuramadığımız tek kişiydin. Yazgı mühendisin de sorumluluk sahibi bu durumdan elbet ama, biz güçlü, karizmatik, iktidar sahibi kişilerle kurmayı seviyoruz empati bağını. Kazanmak için her şeyimizi kaybetmeyi göze aldığımızdan kaybedenlere tahammül edemiyoruz.

Ciddi bir aile krizi yaşıyoruz, en büyük tehlikenin en yakınımızdan geldiğine inandırılıyoruz her gün yeni bir olayla. Bize ne oldu, neden böyle olduk, eskiden de böyle miydik sorularına cevap aramak, geçmişteki güzel günlere dönüp, eskimeyen, yıpranmayan değerlerimize sahip çıkma niyetindeydik ki, siz girdiniz hayatımıza. İhanet, cinayet, şiddet bugünün meselesi değil, kırk yıl önce de böyle yaşanıyordu dediniz. Bugün birden normalleşti gözümüzde Murat. Ama üzülme bu normalleşmede en az paya sahip olan sensin.