Bağdat"tan Timbuktu"ya yıkılan benim…

Nasıl bir alt üst oluş yaşıyoruz. Başımızı hangi yöne çevirsek çevirelim ilgili olduğumuz yürek coğrafyamızda kan ve yıkım var. Artık neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilen yok. Her şey hızla farklılaşıyor. Neye nasıl güveneceğimizi bilmiyoruz. Doğrularımız göz kapaklarımız kapanıp açılıncaya kadar değişiyor.

Moğol İmparatoru Cengiz Han"ın ordusu İslam topraklarına girdiğinde ve Bağdat"a ulaştığında veya İspanya Krallığı Endülüs"e Kurtuba ve Gırnata"ya girdiğinde yaşananlar dün Bosna Hersek"te bugün Suriye, Afganistan ve Mali"de yaşanıyor. Sadece insanlar öldürülmüyor, el yazma kitaplar, belgeler ve tarihi miras da yok ediliyor. Hafızamız ve anılarımız siliniyor.

Cengiz Han"ın ordusu, Bağdat"a girdiğinde Bağdat kütüphanelerini yakmış, yıkmış ve büyük bir kısmını Dicle nehrine atmıştı. Rivayet edilir ki Dicle haftalarca mürekkep akmıştı.

1992"de Yugoslav Halk Ordusu eşliğinde Sırp paramiliter gruplar Bosna-Hersek"e saldırdıklarında ilk ateşe verdikleri yer Sarajevo"da Başçarşı"daki kütüphane olmuştur. 500 bin yazma eserin içinde yer aldığı kütüphane günlerce yanmış ve biz bu yanışı televizyonlarımızın başında naklen yayınla seyretmiştik.

Birkaç gün önce İstanbul"da Galatasaray Üniversitesi"nde elektrik kontağından çıktığı söylenen yangını seyrettiğimiz gibi. Orada da başta Prof. Dr. İlber Ortaylı"nın nadide eserlerinin içinde yer aldığı birçok akademisyenin şahsi eşyalarının yanı sıra kitapları yandı.

Üç gün önce Fransa ve Mali hükümet güçleri tarihi şehir Timbuktu"yu muhaliflerden geri almak için bombaladılar. Bu esnada içinde paha biçilemeyen el yazma eserlerin yer aldığı kütüphane de yandı. Yaz aylarında hükümet güçleriyle Tuaregler arasında çıkan çatışmalarda birçok tarihi yapı yıkılmıştı.

ABD güçleri Irak"ı işgal ettiklerinde müzeler ve kütüphaneler yağmalanmıştı. Havadan yapılan müdahalelerde, çatışmalarda ve iç savaş sonucu tarihi yapılar ağır hasar görmüş veya yıkılmıştı. Bağdat"taki müzenin yağmalanma görüntüleri hala hafızalardan silinmemiştir.

Arap Baharı adıyla başlayan kitlesel gösteriler esnasında yaşanan otorite boşluğunda ilk yağmalanan müzeler ve kütüphaneler olmuştur.

2011"de Mısır"a Kahire"ye yaptığım ziyarette Kahire Mısır müzesini gezmiştim. Müze Tahrir"de bulunuyor ve kitlesel gösteriler burada yapılmıştı. Müze yetkilileri Tahrir meydanında ortaya çıkan kargaşada buradaki gruplar tarafından birçok kez müzenin yağmalandığını söylediler. Libya"daki tarihi ve kültürel varlıkların akıbetinden haberimiz yok. Aynı şekilde Yemen"den de. Ülke sayısını çoğaltmak mümkün.

Bugün aynı süreç Suriye de yaşanıyor. Tarihi Halep şehri, artık bir enkaz şehri ve moloz şehrine dönüştü. Tarihi camileri, kalesi ve çarşısı bombalamalar sonucu yakıldı, yıkıldı.

Sezai Karakoç"un Bağdat"ı anlattığı şiirinde söylediği gibi:

"Devrilen her taş benim taşım/Yıkılan her ev benim/Benden yıkılıyor hepsi ben yıkılıyorum/Yıkılan benim"

Yok edilen her şey İslam medeniyetinin ve Müslüman ümmetin birikimidir. Batı müzelerini ziyaret ettiğimizde büyük bir hayranlık duyarız, kendi müzelerimizin neden bu kadar düzenli ve zengin olmadığına hayıflanırız. Almanya"da Berlin Müzesi, İngiltere"de Londra"da British Museum ve Fransa"da Paris"te Musée du Louvre yani Luvr Müzesi veya diğer Batı Avrupa ülkelerinin müzelerini ziyaret ettiğimizde İslam coğrafyasına ait olan eserleri çıkartın geride ne kalacağını düşünün. Göreceksiniz geride hiçbir şey kalmayacaktır.

İslam coğrafyasında yaşanan insan trajedileri bu alana dikkatlerimizi yoğunlaştırmaktan bizleri alıkoyuyor.

Havadan, karadan ve denizden işgalci güçlerce yapılan saldırıların yanı sıra, iç savaşlar İslam dünyasını kasıp kavuruyor.

Her gün binlere varacak sayıda öldürülen insan haberlerine uyanıyoruz. Tecavüzler ve tehcir ayrı bir boyut. Milyonlarca insan mülteci konumunda komşu ülke topraklarına sığınma zorunda kalmış. Açlık ve sefalet kol geziyor. Neden?

Ya Rabbi, İslam dünyasındaki yöneticilerin siyasi ikballeri için yaşanan bu felaketten bizleri kurtar. Ümmetin arasındaki tefrikaları kaldır ve bize birlik nasip et. Bu felaketi mevcut akıl ve yöneticilerle çözemeyeceğimiz anlaşılıyor. Sana iltica ediyoruz.