Bir tek biz...

Geçen gün, dostluk yemeklerimizin birinde, karşımda oturan arkadaşımın cep telefonu çaldı. İstanbul''dan arayan işadamı şu haberi iletti: Mahallesindeki bir eve baskın yapılmış, 40 kadar genç derdest edilip polise götürülmüş... Gençlerin suçu ağır: Biraraya gelip dinî kitaplar okumak...

Dostum telefonu kapatıp işadamının kendisine anlattığını aktarınca epey bir süre sessiz kalmışım. DP ve AP''li iktidarlar döneminde geçen çocukluk ve gençliğimizde önceki dönemlere ait olarak anlatılan benzer olayları ''masal'' diye dinlediğimi farkettim o bir kaç saniye içerisinde... İnsan kendi yaşamadığı olayları ''yaşanmamış'' gibi görüyor... "Sen misin yaşamayan?", hayatımızın sonbaharında, geçmişin olayları bize de yaşatılıyor...

Dün bir gazetede yer alan şu haberi de okuyun: "Samsun il jandarma komutanlığına bağlı ekipler, Çamlıyazı köyü camii misafirhanesine baskın düzenledi. Baskında, Remzi B., Gökhan B., Zafer Ç., Recai N., Özcan A., Remzi Ü., Osman Y., İsmail Ş., Bahattin P., Uğur D., Fatih T., Cengiz Ç., Musa D., Mesut B., Murat K., İsmail A., Ramazan S., Hasan U. ve Abdülhamit Ş. adlı kişiler lâiklik karşıtı propaganda yaparken yakalandılar." (Star, 24 Temmuz 1999).

Adları açık soyadları rümuz biçiminde yazıldığına göre, bu ''kişiler''in 18 yaşından küçük olduğu tahmin edilebilir. "Lâiklik karşıtı propaganda" denilen suçun ne olduğunu tahmin de zor değil. Herhalde bu gençler de, dinî bilgilerini takviye edeceğine inandıkları eserler okuyorlardı. Herhangi bir kitap okumaları da gerekmez, cami misafirhanesinde biraraya gelmeleri bile, ''yasak fiil'' kapsamına giriyor.

Geçenlerde, benzer bir olay, İzmir/Urla''da yaşandı. Turistik bir ilçemizdir Urla; bir işadamının kullanmadığı yazlık villasının anahtarını verdiği bir grup genç, oraya gittiklerinin ilk gecesini karakolda geçirdiler. Sebep? Villaya konuk olarak gelen genç kızların çoğunun başörtülü olması... Kendisini ''sayın muhbir vatandaş'' olarak gören bir komşu "İrticaî faaliyet yapıyorlar" ihbarında bulununca jandarma da villayı basıvermiş...

Olayı öğrendiğim gün, ben de kalabalık bir grupla İzmir''deydim; "Burayı da bassalar, ne için biraraya geldiğimizi dinlemez, hepimizi ''irticaî faaliyet'' iddiasıyla gözaltına alabilirler" diye düşündüm. Toplanma vesilemize, bir bakıma, ''irticaî faaliyet'' denilebilirdi; ''sünnet'' töreni vesilesiyle biraraya gelmiştik çünkü... ''Sünnet'', adı üstünde, dinî bir faaliyet...

Meclis''te Kur''an kursuna gitme asgarî yaşının 15 olarak belirlendiği gün, yine İzmir''den bir haber ulaştı. Daha önce mahalle mescidinde çevre çocukları için yazın açılan Kur''an Kursu bu yıl kapalıymış; mahalleli, bir emekli öğretmene ricada bulunmuş, çocuklarını onun evine göndermeye başlamış... ''Öğretmen amca''nın evine Kur''an dersi almak üzere giden çocuklara, aileleri, "Eğer sorarlarsa Kur''an dersi aldığınızı söylemeyeceksiniz" diye tenbih ediyorlarmış... 10 - 15 yaşındaki çocuklara, hem de din dersine gönderirken, yalan söyleme telkini yapılmak zorunda kalınıyor, vahameti düşünün siz...

Bir ara, "Bu ülkede camiler ahır yapıldı, Kur''an öğrenilmesi yasaktı" türü sözler sarfedenlere, bazıları, "Yalan, Allah''tan korkun" diye cevap verirlerdi. Bizde tarih ''ideolojik'' tavırla kaleme alındığı ve ''resmî tarih'' Kur''an okumanın yasak olduğuna dair herhangi bir ayrıntı içermediği için, "Bu ülkede Kur''an okumak hiçbir zaman yasak olmadı" diyenler kendi açılarından haklıydı. Öyle sanıyorum ki, Meclis''ten yasa çıkartıp Kur''an okumayı 15 yaşından küçükler için yasak hale getirenler, geçmişi daha iyi anlamamızı da sağlamış oldular... Bu konu yeniden açılırsa, "Bu ülkede Kur''an okumak hiçbir zaman yasak olmadı" diyen çıkacak mı, çok merak ediyorum.

New York''lu Museviler Brooklyn semtinde oturmayı tercih ederler. Kısa bir süre o muhitte misafir kalmış, sabah ve akşam sokakta dolaşırken bebeklikten yeni çıkmış Musevi çocuklarının, başlarında takkelerle, Tevrat kursuna gittiklerini görmüştüm. New York belediyesi dinî kuruluşlara emlâk vergisi muafiyeti getirdiği için, muafiyetten yararlanmak isteyen bir çok evin alt katı ''Tevrat okulu'' haline dönüştürülmüştür Brooklyn''de. İsrail''in ünlü dışişleri bakanı Abba Eban, anılarında (''My Life'': Hayatım), İbranice öğrenip Tevrat okumaya dört yaşında başladığını anlatır. Eban ailesi o zaman İngiltere''de yaşıyordu. Bütün Batı''da, Hıristiyan aileler de, dinlerini öğrenmesi için, küçük çocuklarını ''Sunday school''a (Pazar okulu) gönderirler...

Bir kaç yıl önce, Musevi vatandaşlarımızın çocukları için Büyükada''da yaz kampı açtıklarını Şalom gazetesinden naklen Kulis''e aktarmıştım. Kampta, dinî bilgilerini artırmaları için, çocuklara, başta ''Torah'' olmak üzere Musevilikle ilgili temel bilgiler veriliyordu. Son gelişmeler Musevi vatandaşları da etkilemiş olmalı ki, Şalom''un son sayısında Büyükada''daki yaz kampıyla ilgili haberler yine yer alıyor, ama kampın dinî havasıyla ilgili tek bir satır bilgi yok...

Tek parti döneminde din üzerine uygulanan baskıları ne zaman okusam, kendi kendime, "Peki, ama o günün sağduyulu insanları neredeymiş?" diye sorduğumu hatırlıyorum. Bugünlerin tarihini okuyacaklar da ileride aynı soruyu kendi kendilerine soracaklar muhakkak... "Cevabı MHP''li İsmail Köse versin" demek bir kurtuluş değil.

Yazık, çok yazık...