Bu da geçer

Org. Çevik Bir emekliye ayrıldı; hayatının bundan sonraki bölümünü üniformasız geçirecek. Kimi ona politikayı yakıştırıyor, kimi de böyle yakıştırmalara hiddetleniyor. Kendisi için en iyisi aktif bir hizmet döneminden sonra emekliliğinde kafayı dinlemek olmalı. Ancak o istese bile mümkün mü bu?

Buna önemli bir engel, özellikle Genelkurmay 2. başkanı olduğu dönemde, çok sayıda evraka imza atmış olması. Yüzlerce yazı ve haberle ilgili savcılıklara suç duyurusu yapıldı o dönemde, hepsinin altında Çevik Bir imzası var. Anadolu''dan gelen "Falanca ilçenin kaymakamı kadın eli sıkmıyor; 10. yıl marşı okunurken ayağa kalkmıyor" türü ihbarları başbakanlık takip kuruluna havale eden de oydu.

Geçen gün, ''irtica karşıtı'' bir kitabı karıştırırken, ekleri arasında, "Genelkurmay başkanı emriyle / namına Orgeneral Çevik Bir" imzalı bir rapor çıkıverdi karşıma. Raporun adı "Batı harekât konsepti". Ara başlıkları ve numaralandırma sistemiyle etkileyici bir teknikle kaleme alınmış bir rapor bu. Tek eksiği üzerinde tarih olmayışı. Raporun havası Batı Çalışma Grubu''na ebelik yaptığını düşündürdüğünden 1996''nın ikinci yarısında kaleme alınmış olabilir.

"Türkiye Cumhuriyeti, halihazırda, kuruluşundan bugüne kadarki en büyük irticai tehdit ile karşı karşıya bulunmaktadır" cümlesiyle başlıyor rapor. Bu hüküm cümlesinden sonra, ''irticai kesim'' denilen kişi ve grupların niyetleri üzerine varsayımlar sıralanıyor...

Tehdidin boyutları raporun başlıklarına göre şunlar: Gelir dağılımı dengesizliğinden kaynaklanan tehdit. İşsizlikten kaynaklanan tehdit. Türk milletinin dinine, örf ve âdetlerine bağlılığından kaynaklanan tehdit. Eğitim sisteminden kaynaklanan tehdit (Burada, mevcut seçim yasası ve eğitim sistemi devam ederse, 2005 seçimlerinde, irticaın, oyların yüzde 67''sini alabilecek duruma geleceği öngörüsünde bulunuluyor.) Diğer devletlerin rejim ihraç gayretlerinden kaynaklanan tehdit. İrticacı örgüt, tarikat, vakıf ve derneklerin mali gücünden kaynaklanan tehdit (Burada yurtiçi ve yurtdışı kaynaklar, belediyelerin sağladığı destekler alt başlıkları var). Yazılı ve görsel basın ve yayın organlarından kaynaklanan tehdit. Anayasal ve yasal mevzuat. Raporun bu bölümünün sonuna gelindiğinde, "Peki ama ne yapmalıyız?" sorusunu sormak mukadder oluyor...

Zaten bundan sonraki bölüme "Mücadele esasları" başlığı konulmuş. "Türk Silahlı Kuvvetleri (..) bütün ağırlığını irticanın daha fazla mesafe katetmesini önlemede kullanacaktır" deniliyor meselâ. Bir başka yerde, "Emekli silahlı kuvvetler personelinin şahısları adına da olsa basın yayın organlarında açıklama yapmaları önlenmeli ve en azından kontrol altında bulundurulmalıdır" cümlesi yer alıyor.

Şu satırlar da önemli: "İrticai unsurların ve yayın organlarının yıpratıcı faaliyetlerine karşı bütün ülke sathında infial ve tepki uyandıracak projeler geliştirilmeli ve bir aksiyon planı hazırlanarak silahlı kuvvetler temsilcilerinin dışındaki Atatürkçü kişi ve grupların neler yapabileceği planlanmalıdır." Bir başka cümle de şu: "Mahalli basın ve yayın organları da dahil olmak üzere üniversite öğretim üyeleri, aydın din adamları ve halk arasında itibar sağlamış değerli şahsiyetlerle samimi ilişkiler içinde bulunmalı ve onlardan yararlanma yolları araştırılmalıdır." Bu, ''yandaş'' denilebilecek kesimlerle ilişki tarzı.

Bir de ''karşı'' kesimlere konulacak tavır var: "İrticai unsurlar ve onların sözcüsü durumunda olan basın ve yayın organları ile doğrudan tartışma ve polemiğe girmek yerine, Atatürkçü çizgide olan kurum, kuruluş, dernek, basın ve yayın organlarının devreye girmesini sağlamak ve onlara destek vererek halkın bilinçlenmesine katkıda bulunmak bir yöntem olarak benimsenmelidir."

Çok açık sözlü bulduğum satırları da aktarayım: "İslami hareketin oyun alanı içinde sürdürülen ve hukuk devletinde yaşanıldığını neredeyse unutturacak boyuta gelen fikir tartışmalarında, Türk halkı çoğu halde tarikatçılarla şeriatçıların görüşleri arasında bir tercih yapmaya itilmektedir. Laikliği savunan aydınların İslamiyet konusundaki bilgisizlikleri ise hemen her programda irticacıların tartışmadan zaferle ayrılmalarına yol açmaktadır. Türkiye''nin içinde bulunduğu durumun hassasiyeti medya kuruluşlarının da maddi çıkarların önüne milli çıkarları almalarını zorunlu hale getirmiştir. Bu konuda medya patronlarının ve çalışanlarının yönlendirilmesi büyük önem arzetmektedir."

Yönlendirme etkili oldu ve son üç yıldır yukarıda öngörülen düzen medyada paşa paşa işliyor. ''Akreditasyon'' uygulaması başlatıldı, devam ediyor. Eskiden televizyonlarda karşıt fikirler tartışılırdı, şimdi Atatürkçüler kendi aralarında muhabbet ediyorlar. Patronları ve yöneticileri yönlendirilmeyi kabul etmiş ''akredite'' gazetelerde aykırı görüşlere yer verilmiyor. Ön plana çıkartılan din adamı, üniversite öğretim üyesi tipleri de rapordaki tanıma uygun. Bu arada, son üç yıl içerisinde, bazı öğretim üyelerine yurtdışında özel eğitim aldırılarak yetişmeleri sağlandı.

Generaller bir gün emekli olmak zorunda; ama yönlendirilmeyi kabul eden yazarlar yerlerindeler; bugünkü gürültü biraz da o yüzden koptu: Bazı 28 Şubat yazarları ilham