Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
42

Bildirimler

Katıldığım dost iftarlarında "Taha Kıvanç olarak senin şu son olayla ilgili bir görüşün olmayacak mı?" sorusu eşliğinde gelen sıkıştırmalar çoğaldı. ''Son olay'' dedikleri, Genelkurmay Başkanı Org. İlker Başbuğ''un Zafer Bayramı''nı vesile edip açıkladığı ''kırmızı çizgiler''... Sorularıyla hayli uzun zamandır savunduğum bir tezimi bana yeniden hatırlatmış oluyor dostlar...

Yanıldığımı yüzüme vurmanın kibar bir yöntemi sayabilirsiniz...

Birkaç gün önce sizlerle
paylaştığım
sıkıntılarımı biraz daha koyulaştıran yeni bir gelişme bu; geriye dönüp bakıyorum da, "Belki de vahim sonuçlar doğurabilecek böyle bir gelişmeyi içten içe beklememden kaynaklanıyormuş bungunluğum" diye düşünüyorum. Yaşadığım olağanüstü çapta bir hayal kırıklığı...

Dostlarımın iyi bildiği tezim şu: Henüz Kara Kuvvetleri Komutanı olduğu günlerden başlayarak, Org. Yaşar Büyükanıt''ın döneminin ''asker-sivil ilişkileri'' açısından normalleşmeyi getireceğini ve demokrasiye olabildiğince yakın geçeceğini öngörmüştüm; Org. İlker Başbuğ ise, yine dostlarım arasında seslendirdiğim teze göre, Türk Silâhlı Kuvvetleri kışlasına dönecek ve geleneksel görevleri dışında hiçbir şeyle ilgilenilmeyecek bir dönem yaşatacaktı ülkeye...

"Görüşün yok mu son olaylarla ilgili?" diye soranlar tezimin ikinci bölümünü hatırlatmış oluyorlar...

Ankara''da görev yapan gazetecilerin yolu askerlerle de kesişir. 28 Şubat talihsiz ortamı bıçak gibi kesene kadar değişik vesilelerle Arslanlı Kapı''dan geçmiş, ya da farklı rütbelilerle onların ortamlarında biraraya gelmiş bir gazeteciyim. Beş-altı öndegelen gazeteciye verdikleri sınırlı davetlerde bile bulunduğumu hatırlıyorum...

Yaşar Büyükanıt''ı albay rütbesiyle Genelkurmay''da görev yaptığı günlerden tanırım. İlker Başbuğ''la yollarımızın karargâh civarında kesiştiğini hatırlamıyorum, ama kendisi hakkında kanaat sahibi olmamı sağlayan o kadar çok kendisini iyi tanıyan dostum var ki...

Hayal kırıklığım biraz da bu sebeple... Bu da içimden atamadığım sıkıntıyı daha da büyüten bir etkiye sahip...

Türkiye tarihinin -başarıyla geçilebilirse- başka türlü yazılacağı bir dönemde yaşadığımıza inanıyorum ben. Kendi kendimize ne kadar gaz versek de bugüne kadar ''ortalama bir Ortadoğu ülkesi'' olmaktan ileri gidemedik. Üzerimize oyun kuranlar iç zaaflarımızı iyi kullanıp her istedikleri sonucu almakta fazla zorlanmadılar.

Yaradılıştan 1970 yılına kadar süren dünya tarihinde kaydedilen teknolojik gelişmelerin tümünü toplayın... 2008 yılında elde edilen teknolojik ilerleme onca asrın toplamından daha fazladır... Böylesine derin ve yaygın ilerlemelerin kısa sürede kaydedildiği bir dünyada, hemen her ülke kendini yeni gelişmelerle takviye edip dönüştürürken, tarihin belli bir dönemine saplanıp kalmış görünüyor Türkiye...

Tarihi önemsemek iyi de, belli bir döneme saplanıp kalmak... Korkunç sonuçlar doğurabilecek bir yanlışlık... Rusya''nın da kendine göre bizimkinden çok daha az şanlı olmayan bir tarihi var; 80 yıla yakın bir dönemde dünya için ''biricik'' sayılabilecek bir deneyim yaşadı Ruslar... Ancak gelişmelere ayak uydurmanın yolunun ''yeniden formatlanmak'' olduğunu anladıklarında bunu yapmak için gözlerini bile kırpmadılar...

Vladimir Putin ''glasnost'' ve ''perestroyka'' politikalarını eleştirerek iktidar oldu, ama tarihin çarkını tersine döndürmeyi hiç düşünmedi. Biz ise...

En iyisi daha fazla ileri gitmeyeyim, o üç noktadan sonrasını kendiniz istediğiniz biçimde doldurun.

Askerin önemi de buradan kaynaklanıyor işte: Tarihimizin bize özgü oluşu yapılması gereken her dönüşümde, ileriye doğru her adımda, askerin de uygun adımlar atmasını gerektiriyor. Dönüşümün sonunda, askerin kışlası sınırlarına çekilip yalnızca evrensel görev alanının yüklediği işlerle meşgul olması gerekeceği için bu süreç olağanüstü önemli...

Org. Yaşar Büyükanıt''tan cumhurbaşkanı seçimi sürecinde kendisini "Müdahale et" diye sıkıştıranlara "Asla" cevabını vermesini bekledim. Tıpkı Org. İlker Başbuğ''dan ''Kürt açılımı'' da denen ''demokratik açılım'' hakkında görüş açıklamaya zorlayanları hükümetin kapısına göndermesini beklediğim gibi...

İlkinin görevi sırasında Genelkurmay''ın internet sitesine ''e-muhtıra'' kondu; kendisine toz konduramadığım için "O yazmamıştır" diye düşündüğüm muhtıra. Geçenlerde bir meslektaşımıza "O metni ben yazdım" itirafında bulunduğunda uğradığım hayal kırıklığını anlatamam...

Şimdiyse Org. Başbuğ''un ''Zafer Bayramı mesajı'' sürpriziyle karşılaştık...

İki olayla dostlarımın gözünde karizmam çizilmiş oldu. Sonunda işler öyle veya böyle yoluna girdiği için ilkini unuttuklarını umarken, taze olay tezime tüy dikmiş oldu. Benim canım skılmasın da kimin canı sıkılsın...

Umarım, bu vartayı da önceki gibi kazasız belâsız ve kazançla atlatır ülkemiz...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...