Üstad"ı, hasretle...

Bu yazıya oturmadan önce longplay''i itinayla sakladığım yerinden çıkarıp önüme koydum. Ayhan Songar''ın bir fotoğrafının süslediği kapakta "NECİP FAZIL KISAKÜREK: kendi sesinden kendi seçtiği ŞİİRLER - GENÇLİĞE HİTABE" yazıyor. Arka kapaktaki notlardan çalışmanın ''Aralık 1976'' tarihinde tamamlandığı anlaşılıyor. Üstad''ın hayat hikâyesinin anlatıldığı iç kapakta, üstünde adım, altında da "Bütün gönlümle" yazan ve imzasıyla tamamlanan ithaf yazısı var. Tarihi 26 Mart 1977 olarak düşmüş Üstad...

Eski şiirde ''mısra-ı berceste'' kavramı vardır, yani ''taç mısra''... Şiirin bütünü de bir sanat şaheseri olabilir, ama şiirin bütününden ayırdığınızda da o mısra ışıl ışıl parlar. Bunca yıllık hayatımın mısra-ı bercestesi saydığım eser işte bu plâktır. Üretildiğinde sadece bin kadar çoğaltılmış, bir o kadar kaset de Üstad-severlerin koleksiyonlarına girmiştir. Bugünlerde ölüm yıldönümü vesilesiyle çeşitli kanallarda karşınıza çıkan Necip Fazıl''ın kendi okuduğu şiirlerinin hemen bütünü bu plâk için yapılan özel çalışmanın sonucudur.

Aklıma ilk kim düşürdü, bilemem. Belki T. S. Elliot''un şiir plâğını görmemden, belki onunla bile ilgisiz... "Başkalarının yapmadığını yapmak" amacıyla yayın faaliyetine başladığımda, ilk çalışmam, Üstad''ın "Aç kapıyı haber var / Ötenin ötesinden / Dudaklarda şarkılar / Kurtuluş bestesinden // Biz geldik bilen bilsin / Gönül gönül girilsin / İnsanlar devşirilsin / Sonsuzluk destesinden" şiirini posterleştirmek olmuştu. Posteri kendisine hediye ettiğimde duyduğum hisleri anlatamam. Çok beğenmişti.

Plâk fikri daha sonra doğdu. Müstağni bir insan olmasına, hayatında yaşadığı büyük heyecanlar yüzünden hayret hissini kaybetmiş görünmesine rağmen, Necip Fazıl, plâğı ilk eline aldığında heyecanlanmıştı. Erenköy''deki eve bizim plâk sebebiyle pikap alındığını ve dinlediğinde sevdiğini biliyorum. Ünlü ''Gençliğe Hitabe'' yanında Zindandan Mehmed''e Mektup, Destan, Sakarya Türküsü, Çile, Muhasebe ve Kaldırımlar şiirlerini biraraya getiren plâk Üstad''ın sesini bugünlere taşıdı.

Esere verilen önemi anlayasınız diye aktarıyorum. Kapağında ''Aralık 1976'' yazmasına rağmen eserin kendisine sunulduğu ''Mart 1977'' arasındaki zaman farkını da açıklayacaktır bu bilgi: Kapağı bastırdığımız Ahmet Kibritçioğlu''nun Aksiseda Matbaası, o kadar da özenildiği halde, ilk kez plâk kabı bastığı için olacak, vahim bir kırma hatası yapmıştı. Baskıyla ilgili her şeyi silbaştan yeniledik, masraflar tavana vurdu. Ortaya çıkan eserin hepimizi tatmin etmesi için hiçbir fedâkarlıktan çekinmedik.

Asr Ajans bizim plâğı CD olarak çıkarmış. İlk aklıma gelen soru, "Acaba müzikleri ne yaptılar?" oldu. Plâk hazırlanırken, kullanılacak müzik parçaları Üstad ile konuşularak tespit edilmişti. Batı müziği parçaları olacaktı ve dünyanın en büyük bestecilerinin hangi parçalarının kullanılacağını tek tek kendisi tespit etmişti Üstad. Birinde, "Bu şiire bu parça gider, Meksikalı bir devrimci, son sözü sorulduğunda, bu parçanın çalınmasını istemişti" demişti sözgelimi... Bizim plâğı miri malına dönüştürüp kaset olarak çoğaltanlar, ne hikmetse, ara nağme olarak Mehter Marşı kullandılar sonradan. Umarım, Asr Ajans, aynı hataya düşmemiştir.

O günlere ait anıları yazarken neler üşüşmüyor ki belleğime...

Herhalde plâktan bir yıl kadar sonra olacak. 15 aylık bir ikâmetten sonra Londra''dan Türkiye''ye döneceğim. Bugün partisinin ön saflarında hizmet veren o zamanın genci bir arkadaşımla son günümüzü, biraz da koşuşturarak, değer verdiğimiz birine hediye bulma peşinde harcamıştık. Alacağımız hediyenin cinsi önemli değildi, yeter ki, kaliteli ve özel olsun. Regent Street üzerinde bulunan, kapısı korumalı Cartier türü pahalı eşyalar satan mağazalara girip tezgâhtarları şaşırttığımızı hatırlıyorum. Çok güzel bir kravat iğnesi ve muhteşem bir çakmakla sona ermişti arayışımız...

O hediyelerin verilmesi de görülmeye değer bir sahneydi. Aylardan temmuzdu sanıyorum. Erenköy''deki evin bahçesinde, biraz önce Alparslan Türkeş''i ağırlamış olan Üstad, ondan aldığı bir haber sebebiyle coşkuluydu. Bizleri görünce daha da sevindi. Hediyeleri verdiğimizde, "Neslihan" diye haykırdı evin içerisine, "Sevgililerim ne getirmiş, bak" sözleriyle... Eşi gibi sigara tiryakisi olan Neslihan Hanım''ın çakmağa el koyduğunu hatırlıyorum.

Üstad''ın gerçekten sevdiği kişilere hitap ederken "Sevgilim" sözcüğünü kullanması meşhurdur. Buna ait de hoş bir anım var benim.

Sonradan kitaplaştırdığı hac seyahati için gereken vize gecikmeli verildiği için en son uçakla Cidde''ye uçmak zorunda kalmıştı Üstad; en son hac uçağı da İzmir''den hareket ediyordu. Havaalanına gittiğimizde uçağın ünlü yolcularının hayli fazla olduğunu görmüştük. Bir bölümü ülke çapında siyaset yapan siyasetçilerdi yolcuların. Bir THY yer görevlisi, o kadar kişi arasında, hiç tereddüt etmeden Üstad''ın yanına gelip, "Efendim, lûtfedip pasaportunuzu verin de muamelesini yaptırayım" demişti. Genç adamın bu sözlerine, bütün mukabelesi, "Buyur sevgilim" olmuştu Üstad''ın... Merak edip genç adama Üstad''ı tanıyarak mı böyle davrandığını sorduğumda aldığım cevap "Hayır" olmuştu. Bazı insanların Allah vergisi câzibesi bulunduğunu, başka hiçbir örneğini görmemiş olsam bile, Necip Fazıl''dan biliyorum.

Bana mı öyle geliyor, yoksa herkes aynı görüşte mi? Üstad''a hasretimiz bu yıl biraz daha büyüdü.