Yoran tartışma

Başım tenis topuna döndü, kendimi yeniden şifre memuru gibi hissetmeye başladım. Şu ünlü yazarlar da bir tuhaf canım; kimi kast ettiklerini açıkça söyleseler rahatlayacağım, ancak onlar, birbirleriyle atışırken, ne hikmetse, muhataplarını ele vermemek için ellerinden geleni yapıyorlar...

14 Mayıs önemli bir olayın yıldönümü. "Yeter, söz milletin" sloganını kullanan Demokrat Parti (DP), 14 Mayıs 1950 günü yapılan seçimde muazzam bir başarı kazanarak iktidara gelmişti. O günü pek çok yazar unuttu; unutmayanlardan biri Taha Akyol... Milliyet yazarı, 1950 öncesi ile sonrasını mukayese ettikten sonra şu hükme varıyor: "Türkiye''nin gelişmesi artık bir süredir kentleşme, piyasa ekonomisi, teknoloji, küreselleşme gibi yeni dinamiklere bağlıdır. Artık Türkiye''ye devletçilik değil, toplumsal dinamikler yön veriyor. Onun için devletçilik zamanı geçmiş, liberalleşme ise zamanı gelmiş bir fikirdir artık. Geçmişin uzak yakın hiçbir dönemi ''külliyen'' altın çağ değildir." (14 Mayıs)

Cevap Hürriyet başyazarı Oktay Ekşi''den. "Önce bir noktayı vurgulayalım" dedikten sonra, Oktay Bey, yazısında, Nasrettin Hoca''yı hatırlatan şu cümleyi dikkatlerimizi sunuyor: "14 Mayıs, o seçimlerde yenilen CHP için de bir zaferdi, kazanan DP için de..."

Taha Akyol''un değerlendirmesiyle ilgili görüşü Oktay Bey''in? Şu: "Demokrat Parti''nin iktidarda olduğu 10 yıl boyunca yaptıkları ise, elinde bulunan olanaklarla kıyaslanırsa devede kulak denecek kadar azdır. Çünkü DP, bu kaynakları ülkeyi kalkındırmak için değil seçmene rüşvet teşkil edecek yatırımlar ve konular için harcadı. O nedenle bu dönem rakamları (yanlış olanlar hariç) Türkiye''nin başarısını değil kaybettiği fırsatları yansıtır." Oktay Bey, bununla da yetinmiyor, hızını alamayıp DP ile başlayan "50 yıllık sağ partiler iktidarı ise Türkiye''yi bugün -maalesef- dünyanın en sefil dilencisi konumuna düşürdü" da diyor... (15 Mayıs)

Cevap veriyor, ama cevabının Taha Akyol''un bir gün önce Milliyet''te çıkan yazısına olduğunu açık etmiyor Hürriyet başyazarı...

Sıra Taha Akyol''da. O da ad vermiyor, ama artık şifre çözücü olduk ya, bizler kimi hedef aldığını biliyoruz. Ekşi''nin görüşlerini, "Rakamsız, analizsiz ''tarafgir'' genellemeler!" olarak niteliyor... (16 Mayıs) Şevket Pamuk ve Roger Owen gibi iktisat tarihçilerine, Şevket Süreyya Aydemir''e başvurarak, tek parti dönemiyle mukayese edildiğinde, DP iktidarının ülkeyi bambaşka ufuklara yönlendirdiğini belirtiyor.

Aynı grubun iki yazarı, beş dakikalık bir zahmete katlansalar yüz yüze gelebilir ve görüşlerini rahatlıkla birbirlerine aktarabilirler; ama onlar böyle davranmıyor, ''kişiye özel'' mektuplarını hepimizle paylaşmayı yeğliyorlar...

Ertesi gün, Oktay Ekşi, kalemini bir kez daha ''tek parti'' hokkasına batırıyor. Ancak bu defa nezâketi bir tarafa bıraktığı fark ediliyor; Taha Akyol''a "Açtırma kutuyu, söyletme kötüyü" biçiminde bir ihtar gönderiyor: "Bazı önyargılı meslektaşlarımız var. Bilinçli bir şekilde yaşamadıkları, sonuç olarak bilmedikleri konuları, üç beş kitaptan -hangi amaçla, hangi bağlamda yazıldığı bilinmeyen- birkaç cümle aktararak hükme bağlıyorlar. Üstelik bunu ''analitik düşünce'' sahibi olma hüsn-ü kuruntusu içinde yapıyorlar. Dahası... Hayatı boyunca ''zor'' kullanmaktan ve ''zor kullanandan'' nefret etmiş kişileri, kaba kuvvet avukatlığı yaptıkları günleri unutup ''jakoben'' diye damgalıyorlar." (17 Mayıs)

Kitaplara başvurmayı küçümsüyor, ama o da Devlet İstatistik Enstitüsü rakamlarını aktarıyor... Eh, Oktay Bey''e de devletin rakamlarına başvurmak yaraşır elbette...

Sütun dalaşı burada bitiyor mu? Hayır. Oktay Bey''in -evet tahmin ettiğiniz gibi- adını bir kez bile anmadan üç yazısına konu yaptığı Taha Akyol, ertesi gün yeni bir ''analitik değerlendirme'' ile Milliyet okurlarının karşısına çıkıyor. İddialarını cevaplamadan önce, Hürriyet yazarına, -herhalde söylememe gerek yok, adını anmaksızın- ders verme ihtiyacı hissediyor: "Tarihin şu veya bu döneminde bir ''altın çağ'' olduğuna ''itikad'' edip her şeye ''külliyen'' bu açıdan bakmak, bizi analitik düşünceden uzaklaştırır. Bilimsellik, ''külliyen'' düşünmenin aşılmasıyla başlar. Tarih, sosyoloji ve iktisat bilimlerinin analiz metodlarına ve uzmanların araştırmalarına dikkat etmezseniz, bir tek veride ''külli'' gerçeği gördüğünüzü zannedersiniz." (18 Mayıs)

"Oktay Ekşi pes etmiştir" diye düşündüyseniz, yanıldınız. Hele bir de 19 Mayıs gibi bir vesile varsa, Hürriyet başyazarı, bu vesileyi kullanır elbette. Şu cümleleri birbiri ardına sıralıyor 19 Mayıs tarihli yazısında: "O yüzden Atatürk''e karşıtlıklarını, Adnan Menderes gibi, Atatürk devrimlerini ''millete mal olanlar, olmayanlar'' diye ayıran, oy uğruna Said Nursi''nin elini öpen; Alparslan Türkeş gibi, Atatürk''ü ''pasif bir dış politika izleyerek Asya''daki Türkleri kaderlerine terk etmekle'' suçlayan; Turgut Özal gibi, Atatürk''ün tüm yaptıklarını yıkmayı misyon edinen kişilere duydukları hayranlıkla ortaya koyarlar. Bir konuya böyle yaklaşırsanız orada ''analitik düşünce''den söz edemezsiniz. Olsa olsa kendi zihninizdeki önyargıları kendinize uygun şahitlerin kitaplarından aktarılmış cümlelerle desteklemeye çalışmış olursunuz. O da bir yere götürmez."

Taha Akyol buna da cevap vermiştir belki, ama ben gerçekten yoruldum..