Dövülmüş bireyin iktisadî öyküsü

İktidar düzeneğinin övülmüş seçkinleri demokrasi tüketilmişse, bireyi dışlayabilen bir yapıyı sahiplenebilirler. Her tür iktidar aygıtıyla bireyi dövmeyi bireylere bile benimsetebilirler. Yaratılışa aykırı bir şekilde haksızlığa isyan duyarlılığını da yoketmeyi amaçlayan bu oluşum, iktidar düzeneğinin kılıfına girmiş bireylerin kişiliksizleşmesinden, diğerlerinin ise edilginleşmesinden başka bir sonuç vermez. Kâşânelerin koltuklarına kurulmuş kişiliksiz bireylerden özgürlüklerin felsefi tınısına yöneliş beklenemez. Ve bunların hortumlarını kestiğinizde cellatlaşmaları kaçınılmaz olduğundan, diğer bireyleri dövmeye ve edilginleştirmeye çalışmaları beklenmelidir. Ancak bütün mesele, hortumlanan iktisadî kaynakları belirleyip yeniden biçimlemektedir. Adaletin adının geçmediği bireyin dövülmesi girişimlerinin mutlaka iktisadî altyapıları deşifre edilmelidir.

Öncelikle bireyin dövülmesinden beklenenlerin neler olduğu konusu üzerinde durmak gerekiyor. Etkin bir davranış üretebilen insanlar, genellikle özgürlüklerini hakkıyla kullanabilen bireylerden müteşekkildir. Müteşebbis birey, özgürlüklerinin bilincini günlük yaşamına yerleştirmiş bireydir. Girişim ruhu özgürlüğünün dışlanmasına izin vermeyen bireylerin varoluş kaynağı. İşte bireyin dövülmesinden beklenen ilk hasıla(!), girişim ruhunun öldürülmesidir. Bu sonuçtan bir ülkenin kalkınmasını yoketmeyi umabilirsiniz. Çünkü iktisadî kalkınma, girişim ruhunu kuvveden fiile çıkarabilmiş müteşebbis bireylerin ürünüdür. Dövülmüş bireyin negatif veya pozitif olarak edilginleşmiş, yani pısırıklaşmış veya militanlaşmış yapısı, girişim ruhuyla bağdaşmaz. Bireyin yaratılıştan gelen hasletlerini yoketmeyle sonuçlanmış bir iktidar etkinliği, sonucu itibariyle bireyin dövülmesi eylemidir. Ve rasyonel etkinliklerle önü mutlaka kesilmelidir.

Dövülmüş bireyin özelliklerini irdelemek gerekiyor. Dövülmüş birey, günlük hayatta başarının argümanlarını yakalayabilmekten âcizleşmiştir. Dövülmüş bireyin vergi mükellefi olarak yıldızlaşabileceği söylenemez, çünkü iktisadî aktivitesi yeterli ve verimli olamaz. Sürekli sınırlanan bireyin üretken yapıyı kurabilmesi oldukça zor. Halbuki özgür bireyin dirayeti ve üretme gücü, vergi verme gücünü olumlu etkileyecek ve bunun iktisadî hayata müsbet yansıması gerçekleşecektir. Bu bakımdan özgürlüklerin ekonomik hayata katkısı olumlu yönde algılanmalıdır.

Özgür bireylerin ekonomik hayatta başarının temel şartını taşıdıklarını söyleyebiliriz. Buna karşılık dövülmüş bireylerin bu olumlu performansı göstermeleri mümkün olmaz. Öyleyse dövülmüş birey üretimine talip olmamak gerekir.