Güneydoğu ekonomisi dile gelirken

Türkiye ekonomisi içerisinde bölge ve şehirlerin farklı kaynak yapıları, sınaî gelişme düzeyleri, fert başına düşen milli gelirleri v.b. İktisadî göstergelerinde olumlu gelişmeleri uyarmak için özel sektör ve kamu sektörünün topyekün entegrasyonu gerekiyor. İktisadî politikaları, kalıcı ilkelere göre istikrarlı bir şekilde yürütebilmek sorunların çözümü için en önemli şarttır. Uygulamacı değişiklikleriyle politikaların değişmesi gibi istikrarsız sonuçlar yüzünden bugün gelinen noktadayız, diğer şartlar veriyken.. Güneydoğu ekonomisinde değişken uygulamaların yanında terör faktörü de etkilidir şüphesiz.

Terörle mücadelenin ekonomik faturasının sadece yapılan 100 milyar dolarlık harcamayla sınırlı kaldığı savunulamaz. Bu bölgede yaşayan-yaşamayan bütün bireylere yansıyan ekonomik zorluk ve sıkıntıları; yatırım ve istihdam daralmasını ve hatta yan ekonomi kayıplarını da bu faturada görebiliriz. Her iş arayan bireyin yoğun çabasına rağmen işsizliği yenemediğini; başlanan birçok yatırımın yarım kaldığını, hatta tahrip olduğunu da hepimiz biliyoruz.

Bölgenin sosyo-ekonomik kalkınması için GAP projesiyle de entegrasyonu gözetilerek, kararlı iktisadî politikalar uygulanarak, yatırımlar arttırılmalı, özel sektörün yoğun ilgisi de celbedilmelidir. Yaz-boz tahtası gibi değişkenlikten kaçınılmalı, bölge insanının teşebbüs gücü harekete geçirilmelidir. Hatta batıya kaymış sermayenin tekrar bölgeye dönüşü için gerekli yapılar oluşturulmalıdır.

İktisadî gelişmenin nimetlerinden bölge insanı da yararlanabilmelidir gecikmeye meydan vermeden.. Fert başına düşen milli gelirde gözle görülür yükselmenin bölge insanı için de sağlanmasının aciliyet taşıdığı ortadadır.