Nereden nereye?

İlk elde, bundan on beş yıl öncesine Türkiye'de Eski Rejim'in (Baronsal Gladyo) egemen olduğu döneme gidelim: Uğur Mumcu Suikastı'nın derin perde arkasını açık eden fevkalade çarpıcı belgeyi yeniden oynatalım!

Umut Davası'nın sanıklarından

Ankara 2 No'lu DGM'deki 7 Eylül 2001 tarihli duruşmada beyan ettiği dilekçesinde şöyle demişti:

“Halen tutuklu bulunduğum Eskişehir Özel Tip Cezaevi'nde bir heyetin gelip beni ziyaret edeceği söylendi…

Bu heyeti insan hakları kuruluşlarından birisi sandım, görüşme için gerekli evrakı bundan dolayı imzaladım...

6 Eylül 2001'de Cumhuriyet Başsavcısı Ali Turna'nın odasına götürüldüğümde, karşımda ABD'nin Ankara Büyükelçiliği'nden güvenlik müsteşarı olduğunu söyleyen kişiler buldum!

Bu kişiler (iki bayan, birisi tercüman iki erkek) tarafından sorgulanmak istendim. Konumlarını CIA mensubu oldukları yönünde belirginleştiriyorlardı.

İ

'a gidip gitmediğim,

Büyükelçiliği'nin yerini bilip bilmediğim yönündeki sorularla sorgulanmak istendim.

(...)

Dün başsavcılığa götürüldüm, karşıma

ve

mensubu çıktı, yarın yine 'savcılığa gideceksin' diye götürüldüğümde ne ile karşılaşacağımı nasıl bilebilirim?

Bu şekilde cezaevinden alınırsam, güvenliğimi kim nasıl sağlayacak?

Bugünlerde Amerikan güvenlik müsteşarı ve

tarafından sorgulanmak üzere alınabiliyorsam, yarın da İsrail veya bir başka ülkenin heyetince alınıp sorguya mı çekileceğim?

(...)

Duruşmadan bir gün önce

tarafından psikolojik baskı altına alınmam, mahkemenin seyrini dışarıdan etkilemek değil midir?

Birileri benim ceza almamı mı istemektedir? Asıl olan mahkemelerin baskıdan uzak, bağımsız karar vermesi ayrıca benim sanık olarak hiçbir baskı altında kalmadan ifade verebilmem değil midir?”

***

Umut Davası'ndaki mağdur isimlerden Rüştü Aytufan'ın duruşmada okuduğu, dosyaya girmesini sağladığı işbu dilekçenin tam metni…

Uğur Mumcu'nun eşi Güldal Mumcu'nun “İçimden Geçen Zaman” adlı kitabında da (Sayfa:173-174) yer alıyor.

*

Sadece Rüştü Aytufan'ın dilekçesinde dile getirdiği hususlar bile; ABD/CIA'in, Uğur Mumcu Suikastı'nın derin arka planının karartılması için (Türkiye'deki Eski Rejim'le birlikte) nasıl seferber olduklarını göstermeye yetiyor.

*

suçlanan

'ın genel yayın yönetmenliğindeki Amerikancı Cumhuriyet gazetesinin, Uğur Mumcu Suikastı'nın perde arkası ile yüzleşmesinin neden asla mümkün olamayacağını mevzubahis çarpıcı örnek üzerinden de görebiliriz!

*

Rüştü Aytufan'ın dilekçesinden on beş yıl sonrasına bugünlere döndüğümüzde; Uğur Mumcu Suikastı'nın 23. yıldönümüne denk gelmiş olan Vatikan'daki bir görüşme dikkatimizi çekiyor…

İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani, hafta başında Vatikan'da

Francesco'yu ziyaret etti ve kendisi için

etmesini istedi!

Bu ziyaret; İran'ın en başta “Büyük Şeytan Amerika” olmak üzere Batı ile ilişkilerinde “yeni bir sayfa” açtığı bir dönemde gerçekleşti.

İran'a yönelik ambargoların kaldırılmasıyla alakalı bu yeni sayfa

anlamına geliyor!

Irak işgalinin hemen ardından gelen yıllarda ABD veya İsrail'den bahisle, “İran'ı bu KIŞ vuracaklar; yok, bu YAZ vuracaklar” yollu iliştirilmiş haberlerin üzerinden çok sular aktı!

İslam düşmanı ABD-İsrail tandemi ile İran'ın Suriye politikası örtüşüyor.

İran, Haçlı Siyonist Cephesi ile İŞBİRLİĞİ içinde…

Aynı zamanda, Ortadoğu'da Bağımsız Türkiye'ye karşı geliştirilen bir ortaklıktan da söz ediyoruz!

*

İçimizdeki Ecnebiler yani ABD ve İsrail muhipleri…

Baktılar ki, bağlı-bağımlı oldukları Batılı merkezlerin İran politikası değişiverdi; vakit kaybetmeksizin “kıyafet” değiştiriverdiler:

Uzun yıllardır “Molla kendini kolla!” diye seslendikleri İran için şimdilerde

diyorlar!

1979'dan veya 24 Ocak 1993'deki Uğur Mumcu Suikastı'ndan ya da Rüştü Aytufan'ın 2001 yılındaki dilekçesinden bu tarafa; İran'daki Rejim rafa mı kalktı?

Ne münasebet? “Mollalar” İran'ı yönetmeye devam ediyorlar. Ne zaman ki; İran ABD'ye yaklaştı; “Dinci” İran, birdenbire “Cici” İran oluverdi!

*

İçerideki “Vatana İhanet Cephesi” bir başka deyişle “Bağımsız Türkiye'den Nefret Edenler Kulübü” için temel ölçü “Batılı devletlerin güdümüne girmektir!”

İçimizdeki Ecnebiler'in “

işte böyle bir şeydir!