Barış umuduna saldırının yeni adı

Moğolca oymakların meydana getirdiği topluluk anlamındaki "ulus" sözcüğünün sonunda gelip milletin hatta milliyetçiliğin karşısına mermer heykel gibi "ulusalcı" olarak dikilmesi biraz tuhaf oldu.

Ama oldu işte…

CHP milletvekili Birgül Ayman Güler"in başlattığı tartışma önünde sonunda partiyi karıştıracaktı. Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu"na hiç olmazsa yazılı olmayan bir mutabakatla yerel seçime kadar şans verildiği biliniyordu.

Dolayısıyla bu tartışmanın, eğer CHP önemli bir başarı sağlayamazsa en erken seçim gecesi başlaması gerekiyordu.

Ama çok erken başladı.

Çünkü partiyi oluşturan koalisyonun sayıca az etkice güçlü grubu "Ulusalcılar" İmralı görüşmeleriyle başlayan yeni hamleye partinin zımnî desteğinden hiç hoşlanmadılar.

Daha, AK Parti ile terör sorununu görüşmek üzere Haziran"da bir araya gelmesine de aynı kanat çok bozulmuştu. Partinin kendi içindeki üst düzey toplantısında "ulusalcı" kanattan yöneticiler ağızlarını açıp tek kelime bile etmemişlerdi konuyla ilgili olarak.

Bugün de asıl canlarını sıkan Kılıçdaroğlu"nun "silahlar bırakılacaksa görüşmelere karşı çıkmayız" demesi ve bu desteğin bir şekilde sürüyor olması.

CHP içindeki azınlığın bu güçlü saldırısı sadece parti içi bir hücum değil. CHP içindeki sarsıntı, çatırdama hatta bölünmenin tehlikesinin bile genel merkezi kendi çizgilerine çekebileceğinin hesaplarını yapıyorlar.

Saldırı genel merkeze, yönetime, genel başkana ve bunların üzerinden doğrudan terörle mücadeledeki yeni hamleye.

Kimse kendince kılıflar bulmasın meseleye.

Hele Türkiye"nin uzun yıllar en çok satan gazetesinin en uzun süre yöneticiliğini yapmış, bir yazısı bir yazısını tutmaz eski genel yayın yönetmeninin verdiği destek, bulduğu cin fikirlerle hiç olmaz bu iş.

Kürt sorununun karşısına mutlaka bir "Türk sorunu" çıkarmanın hesabındaki eski genel yönetmen, daha Anayasa"ya Türk kelimesinin hangi yılda girdiğini bilmiyor.

Çok sevdiği 12 Eylül darbesinin yüzde 92 oyla kabul edilen Anayasası ile girdiği iddiasında. Sanki marifetmiş gibi sayısal üstünlükle bugünkü tartışmaya "ulusalcı" cenahtan katılıyor.

Madem mesele rakamlar, Türk kelimesinin Anayasa"ya halkın bütün baskılara, yasaklara rağmen yüzde 40"a yakın "hayır" oyu verdiği 1961 darbesiyle girdiğini de öğrensin o zaman.

1924 Anayasasının 3. Maddesinde "egemenlik kayıtsız şartsız milletindir" yazar.

Darbeden sonra, 1961"de yapılanın 4. maddesinde ise cümle "egemenlik kayıtsız şartsız Türk milletinindir" der.

Dönemin CHP yönetiminin 1950 seçimlerini kazanıp 6 Ok"u parti tüzüğünden çıkarma hesapları yaptığını ise zaten bilmesi mümkün değil bu cehaletle…

…

Çok okunan yazar listesinde övdüğü yancısı ise bütün bu ırkçı, faşist açıklamalara itiraz edenleri Ali Kemal örneğiyle özdeşleştiriyor.

"Bir kelime üç nokta" gibi kendine has bir mors alfabesiyle yazdığı için çok okunan cin mizahçı, yönetici olduğu gazetelerde dayak yiyen solcularla, işkence gören Salih Mirzabeyoğlu gibi örneklerle dalga geçtiği birinci sayfalardan utansın önce.

Sonra kendini bu toprakların koruyucusu varsaysın.

Hayalî ve hamasî bir tarih yazmak da kurtarmıyor.

Sivas Kongresi"nde Amerikan mandacılığına eğilimli atmosferi tersine çeviren Türkü, Kürdü, Lazı, Çerkezi, Arabıyla bütün vatanperverlerdi.

Aralarında tek bir ırkın üstünlüğünü savunan, ne dediği belirsiz "ulusalcı" bir ekol yoktu.

Tarih çalışacaksak 1923"ten sonra olup bitenlere ideoloji dışı bir bakışla bakmak gerek.

Ali Kemal gibi şuursuz, ihanet çizgisine kaymışlar kadar Topal Osman gibi tetikçilere de bakmak gerek.

Onun da sonu pek parlak değildi.

Çatışmada yaralı ele geçti. Yolda kafasına sıkılarak öldürüldü. Kafası kesildi. Gömüldü.

Meclis kararıyla idama mahkûm olunca başsız cesedi çıkarılıp ayağından yeniden asıldı.

Kelime oyunlarını pek seviyorsunuz, sizin gibi yazalım:

Sayın "ulusalcılar" ulus alıp ulus satıyorsunuz.

Yaptığınız başka bir şey değil.

Neyse ki, parti içindeki nazik dengeyi korurken yine de Kılıçdaroğlu uyarıda bulunmayı ihmal etmedi: "Köklü ama yeniliklere açık bir partiyiz. Dünya değişiyor, CHP de değişir."

Umarım bu çizgisini korur, çünkü koruyamazsa küçük ama etkili bir azınlığın eline geçecek koca parti.