Bölmek ne kolay…

Zor sanıyorsanız küçücük bir test size:

Gezi Parkı eylemleri içinde yan yana taş atan bir Fenerbahçeli ile bir Trabzonsporlu"yu şimdi yan yana getirin.

UEFA kararını sorun; küçük bir tartışma başlatın.

Bir daha birbirlerinin yüzüne bakmayacakları kesin gibi.

Tersi de geçerli; bu eylemlere şiddetle karşı çıkan; sosyal medyada ortak paylaşımlar yapan bir Fenerbahçeli ile bir Trabzonsporlu"ya şimdi UEFA kararlarını ve 3 yıl önceki kupanın aslında hangi kulübün vitrininde olması gerektiğini sorun.

Sonuç hiç eğlenceli olmaz ama çok ilginç olur.

Böyledir…

Yatay ve dikey olarak defalarca bölünebilir bir toplum.

Yeter ki bölmek iste.

Ve sonra kolaysa topla tekrar bir araya. Zordur…

…

Hem polis gazı hem sosyal medyadaki gaz, toz bulutu dağılınca ne olup bittiğini daha iyi anlarız; daha sağlıklı kararlar veririz diye yazmıştım.

Toz ve gaz bulutları dağıldı hemen hemen.

Şimdi kaldığımız yerden devam ediyoruz.

Çok önemli meseleler var üstelik. En önemlisi de, bütün kargaşaya rağmen başarısız bir iki kasıtlı, kötü niyetli deneme dışında tarafların tamamının üzerine titrediği Çözüm Süreci.

Çok şükür bu konuda korkulan hiçbir şey olmadı. Gecikme, az da olsa tereddüt, karşılıklı bir anlık "acaba" sorusu da aşılıp gidiyor işte.

Kürt kelimesini kullanmaktan ısrarla kaçınan insanların bile bu işin bir hayırlı sonuca ulaşmasını, her şeyin yeniden tepetaklak olmamasını dilediği bir süreçteyiz.

Bu ortak hassasiyeti, bütün bu yaşadığımız kargaşanın arasından itina ile not etmek gerekiyor.

…

Daha fazla demokrasi, daha fazla özgürlük her kaosta, her tıkanıklıkta en büyük can simidi oldu, oluyor ve yine olacak.

TSK İç Hizmet Kanunu"nda 35. Madde ve ona bağlı olarak iki maddede yapılan değişiklik de Alevi Açılımı"nın tekrar raftan inmesi de bu görüşün hükümet tarafından da paylaşıldığının ispatı.

Hükümete klavye başından akıl vermeyi seven kimilerinin "daha fazla özgürlüğün anarşi için istendiği" gibi akıl dışı bir savunma yaptığı dönemde daha da anlamlı üstelik.

…

Dünya sisteminin içinde çeşitli küçük ve etkili gruplar olması gerçeğinden aklı başında kimse habersiz değil.

Hem darbeleri hem büyük toplumsal olayları belgeselci olarak yakından inceleme fırsatım oldu.

O yüzden doğal seyir dışındaki manipülasyon ve müdahalelere de her olayın tanıklarının anlatılarına da az çok aşinayım.

Bu konulardaki bütün birikim, "olup biten her şeyin tamamı bir komplodur" iddiasını haklı çıkarmıyor.

Benim bugüne kadar görebildiğim toplumsal olaylar vardır ve belirli bir aşamadan sonra her şey gibi o da her türlü kötü, iç ve dış müdahale ve manipülasyonlara açıktır.

Bu tartışmalar karşılıklı tezler ve kanıtlarla sonsuza kadar sürdürülebilir.

Önemli olan ister kurgu ister gerçek ister ikisinin karışımı olsun; bu ve benzeri toplumsal, ekonomik, sosyal, siyasal alt üst oluşlara karşı hazırlıklı olmak gerektiğidir.

Süleyman Seyfi Öğün Yeni Şafak"ta dün yayınlanan yazısında "önümüzdeki çeyrek yüzyılda… Türkiye"nin de içinde bulunduğu yarı-merkez ülkelerde ise durum daha kırılgan olacak" diyor mealen.

Yazının tamamını okumanızı şiddetle öneririm.

Öyleyse eğer, bu kadar genç ve dinamik bir nüfusa sahip ve "bölmesi çok kolay/bölünmek için gerekçesi bol" bir ülkede yaşanacakların bir alt üst oluşa; müdahale ve manipülasyonlara açık olmasının önüne geçmek mümkün mü?

Evet…

Daha demokratik; özgürlükleri daha genişleten; ekonomisini büyütürken gelir dağılımını çok daha iyileştirmiş bir ülke olmakla.

Ve tabii ki Çözüm Süreci, Alevi Açılımı gibi bölünmelerin önüne geçecek, birleştirici adımların peşpeşe atılmasıyla.

Başka hiçbir yolu yok.

Umudum ve temennim, Gezi Parkı tecrübesinin sadece ama sadece bu anlayışı pekiştirmiş olması.