Kısa, hızlı, acılı...

Elinizde tuttuğunuz gazeteyi ya da karşısında durduğunuz bilgisayarı okurken aklınıza gelmez elbet. Oysa ayağınızı bastığınız, gazetenizi okumak için üzerinde oturduğunuz sandalyenin bastığı toprağın öyküsü 15 milyar yıl öncesine gidiyor.

Büyük Patlama teorisine göre bu kadar süre önce ilk patlama gerçekleşti ve yıldızlar, gezegenler oluşmaya başladı.

Bu yazıyı okurken hâlâ üzerini basmaya devam ettiğiniz yeryüzü belki o sayılamayacak kadar çok yıldız arasında yer alan güneşten koptu, belki o kaos içindeki gaz ve bulutunda bir zerreydi… sonunda döne döne soğumaya başladı. Tam 10 milyar yıl sürdü bu dönüş ve soğuma.

Bir 3 milyar yıl da yüzeyinin katılaşması, sert bir kabuk haline gelmesi sürdü. Artık kıta levhaları ve okyanuslar bugünkünden çok farklı da olsa yüzeyde belirmişti.

Yine yüz milyonlarca yıl boyunca oksijen başta olmak üzere temel elementlerin ve sonrasında yine on milyonlarca yıl sürecek bir zaman diliminde en ilkel canlıların oluşmasını bekledi dünya.

Bitkiler, hayvanlar, organizmalarla dolu bir gezegen haline geldiğinde aradan insan aklı için "korkunç" büyüklükte bir zaman geçmesi gerekti.

Bu devasa tarih içinde "insan"ın tarihi ise aşağı yukarı en fazla 50 bin yıl öncesine kadar götürülebiliyor.

Taş Devri denilen ve insanın bu dünyada araç gereç kullanmaya başladığı dönemse bundan 10 bin yıl önce başladı ve 25 asır sürdü.

Ardından her biri birkaç bin yıl süren ve insanın gittikçe daha fazla araç gereç kullandığı, barındığı, toplumsallaştığı aşamalar geldi.

Yazının bulunduğu Milattan Önce 3500"den sonra tarih biraz daha hızlı akmaya başladı. Kavimler Göçü denilen büyük yer değiştirmeler başladığında artık Milattan Sonra"ki yüzyılların başına gelinmişti. İlk Çağ denilen bu dönem neredeyse 4 bin yıl sürmüştü ve ardından gelip Orta Çağ olarak adlandırılan dönemse sadece bin yıl sürdü.

Fransız İhtilali"nin yapıldığı 1789"dan günümüze kadarki sürece ise kronolojik açıdan Yeni Çağ diyoruz. Yani daha iki buçuk asır bile olmadı bu son dilimde.

Bin yıldan fazla hüküm süren Roma ya da 6 asır yaşayan Osmanlı"nın yanında günümüz "imparatorlukları"nın yaşı çocuk sayılır.

Tarih gittikçe daha da hızlanıyor.

Daha yoğun daha karmaşık daha iç içe bir hal alıyor yeryüzündeki macerası insanoğlunun.

Güçler, merkezde yer alan yönetimler, devletler, yıkılmaz sanılan nice erkler ve yapılar insanlık tarihi içinde bir göz kırpması kadar sürede yerle bir oluyor, unutuluyor.

Bu yüzden bugün yaşananların ömürleri de geçmişin saatiyle değil geleceğin saatiyle ölçülecek. Sandığımızdan kısa sürecek.

İçinde bulunduğumuz ve hiç de "hayırlı bir dünya" diyemeyeceğimiz bu dönem de kısa sürede geçecek.

Bu iyi ama bir de bu hız"ın getirdikleri var.

Bin yıldan fazla sürmüş bir Roma İmparatorluğu"nun öldüremediği kadar insanı sadece Afrika"da 90"lı yıllarda ya da 2000"lerin başında Irak"ta öldüren bir hız da geldi birlikte.

Ne 116 yıl süren Yüz Yıl Savaşları ne ondan da uzun süren Haçlı Seferleri modern dünya savaşlarının rekorlarına erişebildi.

Her şey yoğunlaşır hızlanır başdöndürücü şekilde gelişirken ölümler de aynı oranda daha acımasız ve toplu hale geliyor.

Hepinizin 30 Ağustos Zafer Bayramı"nı kutlarım. Bu toprakların bize vatan olmasını sağlayan son çarpışma 1922"de yaşandı ve 2 bin 500"e yakın şehit verdik. Bu bile hızlanarak katlanarak artan kanı, acıyı gösteren çok çarpıcı bir örnek değil mi?

…

Şimdi ayağınızı bastığınız toprağa, sandalyenizin dayandığı yeryüzüne bir daha bakın.

Neyin ne olduğunu anlamımızı imkânsız hale getiren bu bilgisayarlı, cep telefonlu anlık iletişim kaosunda, şeker ve asit dolu kırmızı renkli bir tuhaf içeceği içmeyen insanın kalmadığı takım elbise ve kravatlı bu ihtiyar dünyada kalan vakit ne söylüyor size, bana, hepimize?