Kolları sıvama sırası artık Ankara"da

Fenerbahçe, bilmem siz bu satırları okuduğunuzda tahmin ettiğim ve dilediğim gibi finale adını yazdırmış mıydı… sonuç ne olursa olsun uzun zamandır beklenen bir başarı sağladığında kuşku yok sarı-lacivertli takımın.

Öte yandan Çözüm Süreci dördüncü ayını da önemli bir sapmaya uğramadan sürdürüyor.

Enerji Bakanı Taner Yıldız ikinci nükleer santralin Sinop"ta Japon-Fransız konsorsiyumuyla yapılacağını açıkladı. Çevreci itirazlara bir itirazım yok ama Türkiye"nin nükleer santral yapamama hikayesini iyi bildiğim için bu notu da düşüyorum.

1 Mayıs"ta Kanal 24"te canlı yayın konuğum olan Çalışma Bakanı Faruk Çelik sözleşmeliler için artık sona yaklaştıklarını; belediyelerde çalışanlar dışında geniş bir paket üzerinde son kararın verilmek üzere olduğunu açıkladı. Emekçilerin durumuyla ilgili çok sayıda olumlu çalışmanın Ekim ayından önce sonuçlanacağını da belirtti.

Bunları sayıyorum çünkü bunlar biraz bugünümüz biraz yarınımız için çok önemli gelişmeler.

Bunlar olurken bir yandan da dünkü gazete manşetlerine çıkan gaz, taş, yaralı fotoğraflarının da önüne geçilemiyor.

Onca olumlu gelişmenin arasına sızıyor illâ bu fotoğraflar.

Tıpkı, sürece ilişkin bütün ülkede olumlu ve umutlu bir beklenti iklimi yaşanırken bazen küçük bir gösterinin, bazen olup biten her şeye alternatif sunmadan yapılan sert açıklamalar gibi…

Dünkü fotoğraflar şüphesiz yaşanmayabilirdi.

Sendika başkanlarının 1 Mayıs öncesi Başbakan"la yaptıkları toplantıda gösterdikleri anlayış dışarı çıktıklarında devam etseydi daha kolay olurdu üstelik.

Onlar bunu yapmadı, yapamadı… Dışarı çıkıp "Arkadaşlar, fizikî olarak mümkün değil, Taksim ısrarından vazgeçiyoruz" deme cesaretini gösteremedi. Bunun karşısında ise geniş bir mitingin düzenlenmesine imkân vermediği ortada olan Taksim Meydanı"nın bu ısrara cevap verebilecek şekilde kullanılması alternatifi de hiç tartışılamadı.

Bir önceki yazımda bürokrasi ve medyanın krizlerdeki rolüne dikkat çekmeye çalışmıştım.

Kriz çözen bir bürokrat portresine hâlâ rastlamıyoruz, bunu da bu vesileyle not etmiş olalım.

…

Haftaya Çarşamba günü yani 8 Mayıs"ta, PKK açıkladığı gibi ülke sınırları dışına çıkmaya başlıyor. Herkesin bildiği gibi kısmen çıkışlar da yaşanıyor uzun zamandır. Dolayısıyla bütün unsurlarının çıkışı Haziran ayı bitmeden tamamlanmış olur.

Sonra…

Sonrası önemli…

Çünkü sonrası noktanın konulacağı yer.

Nasıl konulacak?

İşte şimdi ilk defa olarak sürecin Ankara ayağında olacaklar daha önemli.

Bundan öncesi İmralı, Kandil, Avrupa derken daha çok örgütün icraatlarıyla geçti.

Şimdi ise hem örgütün silah bırakmasını, silahlı mücadeleden vazgeçtiğini açıklaması için hem Türkiye"nin bir daha böyle bir sorun yaşamaması için yapılacaklarda sıra.

Bunun yolu da hepimiz biliyoruz ki yeni bir Anayasa"dan geçiyor.

Bugün Meclis Başkanı Cemil Çiçek"in Anayasa Uzlaşma Komisyonu ile öğleden sonra toplantı yapacak. "Devam mı tamam mı" toplantısından öte, "nasıl tamam denileceğinin" formülünü bulmaya çalışacak.

Çünkü geçen 16 ayda görüşülen 170 maddenin sadece dörtte birinde uzlaşma çıktı; gerisinde ise hiçbir uzlaşma umudu yok.

Bir yandan da hiçbir parti masadan kalkmıyor.

Böyle devam etseler yıllarca sürecek ama yine bir uzlaşma sağlanamayacak belli ki.

Oysa ülkenin acilen yeni yasalara, yeni uygulamalara, mümkünse yeni bir Anayasa"ya ihtiyacı var.

Bir yandan Çözüm Süreci fiilen yürürken paralelinde daha demokratik bir yasal düzenlemeye kavuşmamızın da yapılması gerekiyor.

Bakalım Çiçek komisyon çalışmalarının sonuç vermediğini ve tıkanan bu yolun yerine ne yapılabileceğine dair ne diyecek?

Sonuç ne olursa olsun, AK Parti, muhtemelen üzerinde uzlaşılan maddeler yanında yurttaşlık tanımı, yarı veya tam başkanlık sistemi dahil kimi değişikliklerle kendi taslağını hayata geçirmek için kolları sıvayacak.

Görünen o ki, önümüzde sonbahara kadar daha çok Ankara"nın hatta daha özelde TBMM"nin yoğun, heyecanlı temposuna ilişkin yazılar bekliyor bizi.