Sonuçlar belli, vakit geçiriyoruz sadece

Her seçim önemlidir; Cumhurbaşkanlığı seçimleri ise aynı zamanda fazladan gerilimlidir.

Köşk seçimlerinin tarihçesini daha önce kısa yazmıştım, o yüzden aylardır yaşadığımız gerilimden bağımsız değil önümüzdeki yarış da.

Bütün girişimlere, operasyonlara rağmen yine de kimin Cumhurbaşkanı olacağına kararı milletin kendisinin vermesinin önüne geçilemedi.

17 Aralık darbe girişimi başarısız oldu ve şimdi ülke daha rahat biçimde seçimlere gidiyor.

Hatta seçimler bitti bile.

Dershane tartışmaları sırasında bu kavganın kazananının devlet olacağını belirtmiştim. Keza, kazanacaklarını sanarak intihar saldırısına kadar işi büyütenler herhalde yeni yeni anlıyor devletin bir tanka benzeyip, hedefe zor döndüğünü, yavaş yavaş nişan aldığını...

Sonrası... malûm.

Yerel seçimlerden bir hafta önce de AK Parti"nin yarışı tamamladığını iddia etmiştim.

Şimdi de aslında Köşk"e kimin nasıl çıkacağı belli diyebiliyorum.

Yerel seçimlerde "İman etmişçesine inanın yüzde 28 çıkacak oyları" diye kendisini dinleyenleri büyüleyen, Mart ayında turpun büyüğü çıktı çıkacak diye umutla ağzına, kalemşorlarına, sanal alemin sanal "kahramanları"na bakanlar şimdi Cemaat"ten de umudunu kesmiş halde.

Yine de Meclis koridorlarından tekelci burjuvazinin pahalı toplantılarına, atıp tutmanın serbest olduğu buluşmalardan umutsuz muhalefetin tuhaf beklentilerine, ister sağda ister solda olsun oy oranlarıyla iddiaları arasındaki uçurum her geçen gün büyüyen bütün partilerin hayallerinden twitter, facebook ve kimi Amerikan-İngiliz dergilerinin kapanına sıkışmış medya plazalarındaki hesaplara kadar hepsi, herşey gerçeğin kapısının dışında oyalıyor kendini.

Masa başı hesapların, dar lobiler halindeki tartışmaların dışarıdaki hayatla bir ilgisi kalmadığını bütün spekülatif iddialara bakarak görmek mümkün.

Saati gelince milletin tercihi dışında bir "şey", bir "mucize" gerçekleşsin diye.

Biz de oyalıyoruz ama onlar gibi hayatın akışına ters bir olağanüstülük çıksın diye değil, sırf vakit dolsun, gong çalsın millet kararı versin diye.

Kimin beklentisi doğru çıkacak görmemize çok az kaldı.

AK Parti"nin adayının büyük ihtimalle ilk turda kazanacağı artık rutin hale gelmiş bir seçimdir Cumhurbaşkanlığı yarışı.

Adayın Recep Tayyip Erdoğan olması ihtimali ise her geçen gün daha da kesinleşiyor.

Sonrasında büyük ihtimalle Abdullah Gül, eğer bu konuda bir anlaşma olmazsa üç dönem kuralı nedeniyle Ahmet Davutoğlu ile yoluna devam edecek bir parti.

Aslında her şey 2002 koşullarına benziyor gittikçe.

Köşk, Başbakanlık işbirliği yanında güçlü bir A takımı.

Bunun bir anlamı da partinin kendisini yeni döneme uygun olarak revize etmesi demek.

Ama yapacak bir şey yok; 10 Ağustos"a kadar bu artık ne olacağı hemen hemen belli durum için yazmaya, konuşmaya, yorum yapmaya devam edeceğiz.

Muhalefetin herhangi bir etkisinin olamayacağı bir sürecin içindeyiz.

Yerel seçimlerin kazananı arasında CHP"yi sayanlar da herhalde parti üst yönetimindeki büyük çaplı değişiklikleri bu "zafer"in ödülü olarak görüyor olmalılar (Ertuğrul Özkök bunu böyle formüle etmeyi akıl edemedi mi gerçekten hâlâ?).

...

Plazalar, lobiler, localar, fiskoslarda ne denirse densin milletin umrunda olmadığı ortada.

Niğde"de meselâ yağmur duasına çıktılar geçen hafta ve tek gündemleri buydu.

Taşeron işçilerin sözleşmelerinde ölüm, düğün gibi temel haklarla ilgili izinler yer almadığı için ağabeyi vefat etmiş bir işçinin resmen izin alamamasıydı karşılaştığım insanların bir başka şikâyeti...

Tam bu sırada İlber Ortaylı, 1. Dünya Savaşı"na girmemiş olsak neleri kaybetmeyeceğimizi anlatmış Londra"da.

"Türkler tarih bilmiyor" diyecek kadar ünlü ve kendine güvenen bir profesör konuşunca kimsenin aklına şunu sormak gelmemiş toplantıda herhalde; "Nasıl girmeyecekti? Bir de bunu söyleseniz?"

Yaşadığımız günler de yarın tarih olacak.

Yarın bir tarihçi çıkıp umarım Ortaylı gibi yorumlamaz olup bitenleri. Şimdi daha içinde yaşanırken yeterince yanlış yorumlanıyor, bir de yarın bilmeyenlere yapayanlış anlatılmasın...