ABD kadar olamıyorlar...

Terörle askeri yöntemlerle mücadele ederken demokratik alanın daralmaması ve sivilliğin etkinliğini sürdürmesi önemli bir durumdur.

Terörle mücadelede askeri operasyonlar sınırötesini kapsayacak şekilde devreye girdi. Terörizmle mücadelenin birçok boyutu içinde askeri operasyonların kaçınılmazlığı, herkesin kabulüdür. Çünkü silahlı eylemlere, silahlı yöntemlerle karşılık vermek işin tabiatı gereğidir.

Terörizmle mücadelenin diğer boyutları sorunun, sorun olmaktan çıkması için bir gerekliliktir. Siyasi, diplomatik, sosyal, ekonomik ve kültürel açılımlar terörün istismar ettiği sebepleri ortadan kaldırmaya yarar. Demokratikleşme bunun en önemli boyutudur.

Bugüne kadar ne zaman askeri süreç hız kazansa demokratik ve sivil alan daralır, siyaset etkisizleşirdi.

Bugün ise tam tersi bir durum görüyoruz. Hem demokrasi gücünü koruyor ve alanını genişletiyor, hem de askeri mücadele kendi alanında devam ediyor.

Tezkere sürecinde sınırötesi operasyonlara karşı olan milletvekillerinin ana kaygısı, muhtemel bir askeri operasyonda bölgenin militarize olacağı, sivil siyasetin güç kaybedeceği ve yaşam alanlarında bir kısım olumsuzlukların görülebileceğiydi. Geçmiş kimi olumsuz tecrübeler, bu kaygıyı besliyordu. Oysa korkulan olmadı ve bölgede yaşam her zamanki gibi normal seyrini sürdürüyor.

Muhalefet ise bir yandan askeri operasyonları överken, diğer yandan hükümetin terörle mücadelede yanlış yolda olduğunu söylemeye devam ediyor. Doğrusu bu kadar açık bir tenakuz olamaz.

MHP lideri Bahçeli, grup konuşmasında “Terörle mücadele projesi, ABD ve AB desteğiyle ve Barzani''nin katılımıyla yürütülecek bir AKP projesidir” diyor. Baykal ise terörle mücadele bittikten sonra affın gündeme getirilebileceğini söylüyor. Doğrusu muhalefetin analiz kabiliyeti hayret uyandıracak bir derinlikte!

Eve dönüş yasasıyla ilgili çalışmalar ancak terörle mücadele esnasında bir işe yarayabilir. Pişmanlık yasaları terörle askeri mücadelenin bir parçası olarak gündeme gelen bir konudur. Teröristlerin tamamen imha edilmesi, silahlı mücadeleyle tamamen ortadan kaldırılması söz konusu olmadığı için bu tür yasalarla örgütlerin çözülmesi amaçlanır. DTP''nin bu yasaya itirazı da zaten örgütün çözülmesine sebep olabileceği içindir.

“Terörle mücadele veren asker başarılı, hükümet başarısız” söylemi, rasyonel karşılığı olmayan tamamen siyasi bir yaklaşımdır.

Hükümetin süreci iyi yönetmesinden muhalefet ve bir kısım medya çok rahatsız olmuş görünüyor. Terörü, AK Parti hükümetinin söndürme ihtimali PKK''dan çok bunları rahatsız etmişe benziyor. Oysa terörle mücadelede ortak amaçlar üzerinde ittifak etmek gerekir. Terörün bitmesi, ortak hedef olmalıdır, bunu kimin yaptığı tali bir konudur.

Dün bir gazetede yayınlanan karikatür de bu çekememezliği yansıtıyordu. Cami minaresinden karşı dağdaki teröriste seslenen imam, “haydi gel sen de bize katıl” diyor. İmam, teröristten daha kötü bir imajla çizilmiş ve aslında birbirlerinden farklı olmadıkları kanaati ve-riliyor. Bu, tam bir yobazlık örneğidir. Müslüman halkın camisini, din adamını aşağılamak, dindarlığı terörizmle bir tutmak, ancak böyle, toplumuna yabancılaşanların bir işi olabilir.

Samimiyet, dürüstlük ve iyi niyet olmayınca ne muhalefet yapılan işi hakkaniyetle yorumlayabiliyor, ne de medya, milli çıkarları gözetecek bir duyarlılığa sahip olabiliyor. Kin ve nefret, rasyonel bakışa engel oluyor.

ABD''nin ve hatta Irak yönetiminin gösterdiği işbirliğinin bir benzerini keşke içeridekiler de gösterebilseydi.