DTP eleştirisi...

Bazı dostlarım, DTP''yi biraz fazlaca ve sert şekilde eleştirdiğimi söylüyor. Doğrusu DTP''nin Türkiye siyaseti için nasıl bir anlam ve önem taşıdığını biliyoruz. Kürt meselesinin çözülmesinin Türkiye''nin önünün açılması açısından gerekli olduğunun da farkındayız. DTP''ye yönelik eleştirileri, sürecin normalleşmesine yönelik gayretin bir parçası olarak okumak gerekir.

Kürt kökenli vatandaşların bir kısım sorunlarının veya genel anlamda Kürt meselesinin siyasetin konusu yapılması demokrasinin bir gereğidir. Ancak burada yine demokrasi, hukuk ve kardeşlik adına belli hassasiyetlerin de açıkça dile getirilmesine ihtiyaç var. Hiçbir mağduriyet, yeni sorunlar üretilmesine, işin daha tehlikeli mecralara sürüklenmesine kapı açmamalı… Çözümün değil, sorunun bir parçası haline gelenler, krizi derinleştirenler, sürecin normalleşmesine katkıda bulunmayanlar, yine iyi niyetli bir anlayışın neticesi olarak eleştirilmek, sorgulanmak, tartışılmak durumundadır.

Eleştirilerime gelen eleştiriler üzerine neler yazdığımı hatırlamak ve hatırlatmak istedim. Farklı tarihlerde belli olaylara binaen yazdığım ve aşağıda sıraladığım bu eleştiriler bir tahkir ve tezyifin değil, durumdan duyulan rahatsızlığın ifadesidir:

"- CHP''nin ne kadar demokratlaşmaya ihtiyacı varsa, DTP''lilerin de o kadar sivilleşmeye ihtiyacı var.

- CHP de, DTP de, kriz eksenli siyaseti seviyor. ''Öyle polemikler yapalım ki, ortalık karışsın'' anlayışından kurtulamıyorlar. İkisi de oyunu kuralına göre sürdürmeyi değil, oyunu tamamen bozmayı amaçlıyor.

- DTP''li belediyeler siyasi şovlar ve meydan okumalar yerine bölge halkına hizmet etmeli, siyasi mücadele verecek ise de demokratik siyaset literatürü içinde mücadele vermelidir.

- DTP''lilerin başörtüsü meselesindeki "şahin" tutumları toplumun değerlerinden kopuk bir siyasi duruşa örnek oluşturuyor. Her konuda devleti sert şekilde eleştiren, devlet karşıtı olmayı bir iftihar sebebi gibi gören bu kesimin dini konular ve başörtüsü gündeme geldiğinde devletçi bir refleks içine girmesi ciddi bir paradokstur.

- Siz hem Diyarbakır merkezli bir siyaset yapacaksınız, hem de Diyarbakır''da şehrin merkezinde patlatılan bombaya ciddi bir tepki ortaya koyamayacaksınız. DTP, bu çelişkiyi aşamadan siyasal gücünü ve meşruiyetini artıramaz.

- DTP, PKK''ya karşı özgürleşemezse, PKK''ya karşı hükmü şahsiyet kazanamazsa ve PKK''ya alternatif meşru bir harekete dönüşemezse başarı şansı yoktur.

- DTP önceleri sadece Kürt meselesini siyasetinin konusu yaparak hata ediyordu, şimdi de PKK''yı ve Öcalan''ı kurtarmayı tek meselesi haline getirerek hata ediyor.

- DTP''nin en büyük paradoksu, kendi varlığını PKK''nın varlığına endekslemesidir.

- Mesele, DTP''nin hâlâ silahlı başkaldırı yöntemini savunur mahiyette konuşması ve terör örgütünün yan kolu gibi faaliyet göstermesidir.

- DTP demokratik zeminde Kürtlerin meselelerini siyasetin konusu yapabilmek için öncelikle hukuki ve siyasi meşruiyete sahip bir siyasal dil üretmelidir. Savaş jargonuyla, çatışma üslubuyla, tehdit diliyle meşru bir siyasal çizgi oluşturulamaz.

- DTP''ye tahammül etmek, nasıl demokrasinin bir gereği ise PKK''ya tahammül etmemek de demokrasinin bir gereğidir…

- DTP PKK''nın siyasallaşmış hali gibi davranırsa sadece temsil ettiği kitleye değil, tüm Türkiye''ye zarar verir.

- DTP''li belediyelerin insanı ve hizmeti merkeze alarak hareket etmek yerine örgütü ve ideolojiyi merkeze alarak hareket etmesi de benzer bir tenakuz oluşturdu.

- DTP Türkiye partisi gibi hareket eder, demokratik parlamenter sisteme ve anayasal düzene uygun davranır, temsil ettiği halk kitlesinin ihtiyaçlarını gidermeye soyunursa kendileri de kazanır, Türkiye de."