Savundukça batıyor...

Kanımca Kemal Kılıçdaroğlu''nun liderliğindeki CHP görüp göreceği en üst noktayı bu hafta görmüştür. Bugünden itibaren geçen her gün, aşağıya doğru bir trendi ifade edecektir. Çünkü Kılıçdaroğlu, konuştukça makyaj dökülecek, üretilmeye çalışılan imaj sarsıntı yaşayacaktır. Muğlak, yüzeysel, üstünkörü ifadelerle uzun soluklu bir siyasi hareket ortaya çıkamaz. Kılıçdaroğlu''nun haftalık grup konuşması kalitesinin bile altında kalan bir kongre konuşması yapması, “nokta”yla başlayan bir cümle gibidir. Büyük dönüşüme milat olacak bir kongre konuşmasını tek bir kişinin hazırlaması, ciddi bir hazırlığın olmadığı yanında ciddi bir ekibin bulunmadığını da göstermiştir. Kılıçdaroğlu sivilleşmeden, Kürt meselesinden, azınlıklardan, Alevilerden, dindarlardan, ülke ve dünya meselelerinden bahsetmemiştir. Garip gureba edebiyatı yaparak, Başbakan''a yüklenerek son derece cılız ve etkisiz bir konuşma ortaya koymuştur. Kılıçdaroğlu''nun popülist birkaç vurguyla işi idare etmeye çalışması, saman alevinden öteye geçemez. “Sade, düz vatandaş, halkçı, halka yakın” gibi ifadeler, Kılıçdaroğlu''nun kendisi için üretmeye çalıştığı bir imajdır. Asıl önemli soru, nasıl bir CHP ortaya çıktığıdır. Kongre konuşması, merakla beklenen hiçbir soruya cevap vermemektedir.

Kılıçdaroğlu''nun başını çektiği bir CHP hangi konuda AK Parti''nin alternatifi olabilir? Ekonomi politikalarında CHP''nin ne dediği belli değil. Demokratikleşmede CHP''nin dokunulmazlıktan başka ne dediği belli değil. Kürt meselesi ve açılımlar konusunda CHP''nin ne dediği belli değil. İşsizlik konusunda CHP''nin ne önerdiği belli değil. AB konusunda nasıl bir üyelik süreci işletecekleri belli değil. Yabancı sermaye, özelleştirme, yatırımlar konusunda CHP''nin ne dediği belli değil. Dış politikada CHP''nin ne dediği belli değil. Terörle mücadele konusunda CHP''nin ne önerdiği belli değildir.

Kılıçdaroğlu''nun bir haftadır sürekli savunma pozisyonuna geçmesi bile başlı başına düşündürücüdür. Gömlek savunması, niçin Kürt demediği savunması, niçin Ergenekoncu gibi görülenleri Parti Meclisi''ne aldığı savunması, niçin askeri vesayeti eleştirmediği savunması, AK Parti''nin niçin davet edilmediği savunması, Recep Bey savunması, Parti Meclisi''ne seçilen bazı kişilerin parti üyesi olmamasına yönelik savunma vs…

Kılıçdaroğlu, Milliyet''teki röportajında Kürt meselesine vurgu yapmamasını şöyle savunuyor: “Ben Kürt demedim ama Türk de demedim, Çerkez de demedim. Kimse ötekileştirilmemeli.” Kılıçdaroğlu''nun savunma ifadeleri, suçlandığı konudan daha kötü cevaplar içeriyor. Gömlek meselesinde verdiği cevap tam bir acziyet ve şaşkınlık ifade ediyordu. Bu konudaki sözleri de Kürt diyememesinden daha vahimdir. Özgürlükçülüğün karşılığı yok sayarak tek tipleştirmek değildir. Asıl ötekileştirme ve ayrımcılık, farklılıkların varlığını görmezden gelmektir. Ayrıştırıcı kimlik siyaseti yapmak ile özgürleştirici kimlik vurgusu yapmak aynı şey değildir. Dünyadaki sol hareketlerin temel politik yaklaşımlarından birisi kimlik temelinde özgürlüklere atıf yapmaktır. CHP''nin temel paradoksu zaten burada başlamaktadır. Kılıçdaroğlu, yüzde 10 barajı ve dokunulmazlıkların kaldırılmasından başka somut öneride bulunmamakta, zihniyet değişimini gösteren bir söylem ortaya koymamaktadır. Oysa, CHP, resmi ideolojiyi ve statükoyu sorgulamadan, kendi iç eleştirisini yapmadan hiçbir değişime öncülük edemez. Çünkü Türkiye''deki değişim taleplerinin mihenk noktası resmi ideoloji temel alınarak üretilen statükocu anlayıştır. Sadece kimlik eksenli fay hatları değil, ülkenin ekonomiden yatırımlara kadar her alandaki değişimi bu anlayışa çarpıp geri görmektedir. Ciddi bir zihniyet hesaplaşmasına gitmeden değişimin öncülüğüne soyunmak sadece CHP değil, hiçbir parti için mümkün olamaz.

Kılıçdaroğlu, üretmeye çalıştığı kişisel figür ile büyük bir siyasal dönüşümü temsil edemez.