Seçimin sonuçlarını ne belirleyecek?

Maalesef Türkiye''de seçimler genelde normal zamanlarında ve normal şartlar altında olmuyor. Bu yüzden partiler program ve projeleriyle seçmenin karşısına çıkıp, nasıl bir Türkiye arzuladıklarını ortaya koyarak kendilerini ifade etme yarışına giremiyorlar.

12 Eylül müdahalesi ANAP''ı, terörist başı Öcalan''ın yakalanması DSP''yi iktidara taşıdı.

2000''li yıllarda yaşanan iki ekonomik kriz ve 28 Şubat sürecinin artçı şokları Ak Parti''yi tek başına hükümet yaptı.

Her seçimin kaderini belli bir olay belirliyor.

22 Temmuz seçimlerinin kaderini belirleyecek olay ise Anayasa Mahkemesi''nin kararı ve Cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde yaşananlardır.

Erzurum, Sivas ve Van''daki açılışlarda meydanları dolduran yüz binlerce kişi bu hissiyatı dile getiriyordu.

Sokakları dolaşınca gördüğümüz tablo, kimsenin icraat dinlemeye, parti programlarını görmeye, seçim vaadlerine göre politik tercihlerini belirlemeye niyeti yok.

İnsanlar, Cumhurbaşkanlığı sürecinde yaşananları herhangi bir partiye veya adaya değil, doğrudan millete yapılmış bir haksızlık olarak görüyorlar.

Seçim mitingleri, seçim konuşmaları falan da çok önemsenmiyor. Herkes bir an önce sandığın önüne konulmasını bekliyor.

Halk meclise gönderdiği vekillerine Cumhurbaşkanını seçtirmeyen, kendisinin de Cumhurbaşkanı seçmesini doğru bulmayan anlayışa karşı “oyunda ben de varım” mesajı vermeye hazırlanıyor.

Bu yüzden 22 Temmuz seçiminin ana belirleyicisi Cumhurbaşkanlığı bağlamında demokrasi, hukuk ve anayasa kavramlarıdır.

Hükümetin yaptıkları, yapamadıkları, yanlış yaptıkları, yapacakları ikinci planda kalmışa benziyor.

Seçmenin kendisini Ak Parti ile bu kadar özdeşleştirmesi, Ak Parti''ye yapılanları doğrudan kendisine yapılmış gibi görmesi Türkiye''deki partilerin yakalayamadığı ilginç bir psikolojidir.

Sanırım onlar da biliyor ki, mesele Ak Parti''nin belli konumlara gelmesi, belli makamlarda bulunması değil, belli makamların ve kurumların millete kapalı hale getirilmesidir.

Türkiye''de bazı kurumların belli bir grubun, anlayışın, yaşam biçiminin, zümrenin yetkisinde gibi gösterilmesi toplumun ciddi şekilde zoruna gidiyor.

Egemenlikte söz sahibi olması gereken milli irade, bir çok alanda egemenliği tekeline almaya çalışanlara karşı bir varlık mücadelesi ortaya koymaya çalışıyor.

Bu yüzden halk, varlığını, mevcudiyetini, iradesini, adam yerine konulduğunu göstermek, kendini ezdirmemek istiyor.

22 Temmuz seçimlerinin ana maddesinin yeniden demokrasi haline gelmesi Türkiye için bir talihsizliktir, ancak bir vakıadır.

Demokrasi, istikrar ve hukuk temel belirleyici olunca ekonomi, sosyal hayat ve dışpolitika ikinci planda kalmaktadır.

Bu duruma sebep olanlar, seçimin kaderini neyin belirleyeceğini de bilecek zekadadırlar. Ancak onların yapmaya çalıştığı “ya tutarsa” kabilinden yeni bir kapı açmak ve Ak Parti belki hükümet kuracak sayıyı yakalayamaz diye şansını denemektir.

22 Temmuz''da bu kurgunun ne gibi sonuçlar doğurduğunu göreceğiz…